Β' Σύμφωνα με τα δεδομένα των ιστορικών βιβλίων οι
"ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΕΣ" Σιδηροκαστρινοί το 1913 ξεπερνούν τους 140 ενώ
αναφέρεται σ' αυτά επίσης και ο συνολικός αριθμός 110 ή 120 ή και πάνω από 100.
Στις 27 Ιουνίου ημέρα απελευθέρωσης του Σιδηροκάστρου κάθε χρόνο στο Ηρώον στο
προσκλητήριο των νεκρών κατά την επιμνημόσυνη δέηση, αναγιγνώσκονται
"ΜΟΝΟΝ 65 ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΕΣ". 107 χρόνια έχουν περάσει και ούτε και στην
100η επέτειο το 2013 της απελευθέρωσης του Σιδηροκάστρου ενδιαφέρθηκε κανείς,
να διορθώσει το μεγάλο αυτό σφάλμα. Απαξιώνονται περισσότεροι από τους μισούς
σφαγιασθέντες και δεν μνημονεύονται. Θα ενδιαφερθεί κανείς? Μη ψάχνετε πάντως
για αρμόδιους. Όλοι είναι αναρμόδιοι αλλά και όλοι τους αγνώμονες, αφού δεν
πιέζουν τους αρμόδιους. Όσο για τον Δήμο, ο πρόεδρος του Δ.Σ. μου είπαν πως δεν
έχει e-mail και του έστειλα μήνυμα μέσω του Γ.Γ., αλλά απ' ό,τι φαίνεται δεν
έχει και χαρτί για να μου απαντήσει τυπικά, έστω και αναλογικά μέσω
ταχυδρομείου. Ίσως και τα γραμματόσημα να ακριβαιναν
(Γ) Στο "κεντρικότερο" σημείο της πόλης, στον
αυλόγυρο του Δημαρχιακού μεγάρου, το 2017 στήθηκε μνημείο «τραγέλαφος», το
οποίο μόνο αγανάκτηση και προσβολή της νοημοσύνης των Σιδηροκαστρινών προκαλεί.
Είναι αφιερωμένο "στους μαχητές του "ΡΟΥΠΕΛ" αλλά έχει ονόματα
μη Σιδηροκαστρινών και μάλιστα μη στρατιωτικών εκείνης της εποχής εκτός του
ήρωα αεροπόρου και που δεν έχουν καμία σχέση με το ΡΟΥΠΕΛ. Το μνημείο αυτό που
ξεκίνησε από των Σύλλογο των Εν Θεσσαλονίκη Σιδηροκαστρινών και Περιχώρων
"ΤΟ ΡΟΥΠΕΛ" και έπρεπε να στηθεί στο Σχιστόλιθο με αφιέρωση
"στους μαχητές που έπεσαν στο καθήκον", και όπου δαπανήθηκαν χρήματα
από τον Δήμο για να γίνει τσιμέντινη βάση, στήθηκε τελικά στον αυλόγυρο του
Δημοτικού Μεγάρου. Στην θέση αυτή υπήρχε το σπίτι του ήρωα του Αλβανικού
μετώπου Παζαρλή Χρηστου που έπεσε το 1941 αλλά απαξιώθηκε από το μνημείο. Το
μνημείο αυτό είναι 100 μέτρα περίπου μακριά από το σπίτι του ανθυπολοχαγού
Κωνσταντίνου Αγγελίδη που έπεσε το 1942 στην Λιβύη. αλλά απαξιώθηκε από το
μνημείο Το μνημείο αυτό είναι 100 μέτρα μακριά από το σπίτι του επισμηνία
Γεώργιου Μόκκα που κατέρριψε ένα ή δύο βομβαρδιστικά στούκας αλλά απαξιώθηκε
από το μνημείο αυτό. ΓΚΟΥΡΝΕΛΛΗΣ, ΔΡΕΝΤΣΙΟΣ, ΚΏΣΤΑΣ, ΜΑΝΩΛΗΣ, ΤΟΓΙΑΣ,
ΧΑΤΖΗΔΙΑΜΑΝΤΉΣ απαξιώθηκαν από το μνημείο αυτό και μάλιστα οι Κώστας και Τόγιας
δεν μνημονεύονται στις 27 Ιουνίου. Αντίθετα στο μνημείο αυτό υπάρχει όνομα πολίτη
που σκοτώθηκε στο Κιλκίς το 1944, όνομα 16χρονου που πέθανε όμηρος
(ντουρντουβάκι) στην Βουλγαρία και το τελευταίο όνομα δεν είχε γεννηθεί το το
1942 που έλαβε χώρα η μάχη στο Ρούπελ. Θα ενδιαφερθεί κανείς? Μη ψάχνετε πάντως
για αρμόδιους. Όλοι είναι αναρμόδιοι αλλά και όλοι τους αγνώμονες, αφού δεν
πιέζουν τους αρμόδιους. Όσο για τον Δήμο, ο πρόεδρος του Δ.Σ. μου είπαν πως δεν
έχει e-mail και του έστειλα μήνυμα μέσω του Γ.Γ., αλλά απ' ό,τι φαίνεται δεν
έχει και χαρτί για να μου απαντήσει τυπικά, έστω και αναλογικά μέσω
ταχυδρομείου στην επιστολή που του έστειλα. Ίσως και τα γραμματόσημα να
ακρίβαιναν
