Με πήραν από κάποιο κανάλι να κάνω δηλώσεις επ’ αφορμή
της δολοφονίας του Γ. Καραϊβάζ. Η κατεύθυνση που ήθελαν να δώσω ήταν η
«στοχοποίηση των δημοσιογράφων» εξ αιτίας της κριτικής που τους ασκείται.
Απάντησα πως δεν θεωρώ στοχοποίηση την κριτική προς τους δημοσιογράφους, όπως
και προς οποιονδήποτε άλλον (πολιτικούς, επιχειρηματίες, δικαιοσύνη κ.ά. )
φορέα εξουσίας, καθώς η κριτική (όπως και η διαμαρτυρία) αποτελεί συστατικό
στοιχείο του δημοκρατικού πολιτεύματος, από τη στιγμή που κινείται στα πλαίσια
του νόμου. Πολύ περισσότερο που από ότι διαφαίνεται άλλοι είναι οι λόγοι και οι
χώροι που κρύβονται πίσω από τη δολοφονία.
Εφόσον λοιπόν κινείται στα πλαίσια του νόμου, το να ζητά
κάποιος να μην ασκείται κριτική στους δημοσιογράφους (ιδιαίτερα όταν κάνουν το
συνήγορο της εξουσίας και όχι του πολίτη) με το επιχείρημα ότι έτσι
στοχοποιούνται, τότε εργαλειοποιεί, εκμεταλλεύται, χρησιμοποιεί τη δολοφονία
του Γ. Καραϊβάζ για να εξασφαλίσει ασυλία, για
επιβάλει τη σιωπή, αντίθετα προς τους δημοκρατικούς κανόνες, όπως έκανε
η κυβέρνηση Μητσοτάκη στις αρχές δεκαετίας του ’90.
Τους είπα ότι αυτή είναι η θέση μου κι αυτή θα αναπτύξω
αν ισχύει τελικά η πρόσκληση συμμετοχής.
Ε, όσο το είδατε, άλλο τόσο κι εγώ.
Μικρή συμβολή στο πως κατασκευάζεται εν Ελλάδι η
"συναίνεση"