Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Καραμανλή και δημοτικός
σύμβουλος Αθηανίων διευκρινίζει αρχικά πως το κείμενό του «δεν εντάσσεται σε
κανενός είδους πολιτική αντιπαράθεση».
Την ίδια στιγμή, όμως βάζει στο στόχαστρό του την
κυβερνητική επιλογή οι αλλαγές εισαγωγής στα Ανώτατα Ιδρύματα να ισχύσουν από
φέτος. Επισημαίνει ταυτόχρονα την κατάσταση στην οποία βρίσκονται όλο αυτό τον
καιρό οι μαθητές και τα σχολεία, υπογραμμίζοντας πως έχουν «εκτός από τα
μαθησιακά κενά , (τα) αμέτρητα ψυχολογικά θέματα εξ αιτίας της απομόνωσης , του
εγκλεισμού και της αποκοινωνικοποίησης»
Σημειώνει μάλιστα χαρακτηριστικά: «Το να αλλάζεις όμως
τον τρόπο εισαγωγής στα Παν/μια, με άμεση εφαρμογή των αλλαγών ήδη από φέτος –
χωρίς να διαφωνώ με την ουσία των αλλαγών, μέσα σε αυτό το κλίμα , ισοδυναμεί
με τρέλα κανονική! Που οδηγούν οι αλλαγές αυτές; Λιγότεροι εισακτέοι,
μεταβλητές και ψηλότερες βάσεις εισαγωγής, με λιγότερη διδασκαλία και
περισσότερα κενά! Είναι δυνατόν;»
Παράλληλα καλεί την κυβέρνηση να αναστείλει τις αλλαγές
έως ότου ομαλοποιηθεί η κατάσταση προσθέτοντας πως αν η κυβέρνηση δεν το κάνει,
τότε θα επιβεβαιώσει την κριτική που της έχει ασκηθεί ότι τα μέλη της ζουν σε
«ελιτίστικο περιθώριο της κοινωνίας»
Να ξεκαθαρίζω εξ αρχής, ότι αναρτώ το κείμενο αυτό, ως
πατέρας παιδιού που αποφοιτά φέτος από το Λύκειο και ετοιμάζεται για τις
εισαγωγικές εξετάσεις στο Παν/μιο.
Να ξεκαθαρίζω επίσης ότι η ανάρτηση μου αυτή, δεν
εντάσσεται σε κανενός είδους πολιτική αντιπαράθεση.
Αφού λοιπόν ξεκαθαρίσαμε τα βασικά, ας πάμε στην ουσία.
Το ότι είμαστε η χώρα με την μεγαλύτερη περίοδο που τα
σχολεία είναι κλειστά, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.
Το ότι εσφαλμένα δεν εφαρμόστηκαν δεκάδες ,πραγματικά
έξυπνες εναλλακτικές επιλογές , προκειμένου τα παιδιά να μην χάσουν την επαφή
τους με την άμεση διδασκαλία -όπως άλλωστε έγινε στις περισσότερες χώρες της
Ευρώπης με εναλλακτικά και μειωμένα ωράρια μαθημάτων, εναλλάξ διδασκαλία κλπ
κλπ, είναι επίσης γεγονός.
Το ότι οι μαθητές/τριες ,ειδικά του Λυκείου, έχουν εκτός
από τα μαθησιακά κενά , αμέτρητα ψυχολογικά θέματα εξ αιτίας της απομόνωσης ,
του εγκλεισμού και της αποκοινωνικοποίησης ,το συμπεραίνουν όλες οι έρευνες.
To ότι τα παιδιά “εισπράττουν” και “σωματοποιούν” το
άγχος των οικογενειών τους, στο βαθμό που δεν δουλεύουν η που δεν φτάνουν τα
επιδόματα για να ζήσουν, η που ενδεχομένως έχουν νοσήσει ,η ακόμα χειρότερα
,έχουν χάσει δικούς τους ανθρώπους, ας το αφήσουμε καλύτερα….
Το να αλλάζεις όμως τον τρόπο εισαγωγής στα Παν/μια, με
άμεση εφαρμογή των αλλαγών ήδη από φέτος – χωρίς να διαφωνώ με την ουσία των
αλλαγών, μέσα σε αυτό το κλίμα , ισοδυναμεί με τρέλα κανονική!
Που οδηγούν οι αλλαγές αυτές;
Λιγότεροι εισακτέοι, μεταβλητές και ψηλότερες βάσεις
εισαγωγής, με λιγότερη διδασκαλία και περισσότερα κενά!
Είναι δυνατόν;
Θεωρώ ότι έστω και αυτήν την ύστατη ώρα, η Κυβέρνηση
πρέπει να επαναπροσδιορίσει την απόφασή της και να ισχύσουν οι αλλαγές -που
επαναλαμβάνω πολύ σωστά γίνονται, μόλις ομαλοποιηθεί η καθημερινότητα των
παιδιών και επιστρέψουν στην κανονικότητα τους.
Σε διαφορετική περίπτωση η μεν Κυβέρνηση θα επιβεβαιώσει
τους ισχυρισμούς όσων υποστηρίζουν ότι σχεδιάζει σε συνθήκες εργαστηρίου (που
δεν έχουν δηλαδή καμία σχέση με την πραγματική ζωή) , ότι οι “άριστοι” που
αποφασίζουν είναι άριστοι μόνο και μόνο επειδή πήραν άριστα τα πτυχία τους και
ζουν στο “ελιτίστικο περιθώριο” της κοινωνίας, οι δε υποψήφιοι φοιτητές και
συνεπώς χιλιάδες οικογένειες θα πάθουν πραγματική παράκρουση!
Ελπίζω να διαψευσθώ…»