Θοδωρής Καραγιαννίδης
Η είδηση ότι η διευθύντρια του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού Ελένη Σουρανή τοποθετείται στην ελληνική πρεσβεία στη Ρώμη και θα αναλάβει τα καθήκοντά της στο τέλος του χρόνου είναι ενδιαφέρουσα από πολλές απόψεις.
Δείχνει πρώτα απ όλα ότι η ίδια ήθελε να εγκαταλείψει μια
ιδιαίτερα τιμητική για κάθε διπλωμάτη θέση και μάλιστα ενώ στην πολύ πρόσφατη
συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν συμφωνήθηκε η επανενεργοποίηση του διαύλου της
ίδιας με τον Ι. Καλίν, τον σύμβουλο του Τούρκου προέδρου. Και επειδή σε αυτές
τις περιπτώσεις η αλλαγή συνομιλητή είναι δύσκολη γιατί η σχέση εμπιστοσύνης
δεν μεταβιβάζεται, μπορεί βάσιμα να υποθέσει κανείς ότι μεγάλη κινητικότητα στα
ελληνοτουρκικά δεν προβλέπεται στο ορατό μέλλον.
'Αλλο συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι υπάρχει
δυσλειτουργία στα κέντρα λήψης αποφάσεων για την εξωτερική πολιτική. Προκάτοχος
της Ε. Σουρανή ήταν η Αλ. Παπαδοπούλου που και αυτή έφυγε (για την πρεσβεία
στην Ουάσιγκτον) έχοντας (σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εποχής) κάκιστη και
ανταγωνιστική σχέση με τον τότε σύμβουλο στα ευρωπαϊκά του πρωθυπουργού Δ.
Μητρόπουλο (πρώην διευθυντή της εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ) ο οποίος (και αυτός)
απομακρύνθηκε από το επιτελείο του πρωθυπουργού μέσα σε πέπλο σιωπής και
συσκότισης.
Οι προοδευτικοί στα θέματα διπλωματίας που βρίσκονται
κοντά στον Κ. Μητσοτάκη (πχ ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας Θ. Ντόκος) βάλλονται
από τη δεξιά πτέρυγα της ΝΔ ό,τι και να πουν και γι αυτό προσέχουν κάθε λέξη
και κάθε κίνηση προκειμένου να μην εκτεθούν σε οικεία βέλη, ενώ οι σκληροί ( πχ
Α. Σαμαράς και Κ. Καραμανλής) επιβάλλονται.
Είναι πολύ χαρακτηριστική η αναβολή της κύρωσης των
μνημονίων συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία που αποτελεί διεθνή υποχρέωση της
χώρας αλλά και (ίσως κυρίως) η ανάδειξη του ΥΠΕΞ Νίκου Δένδια ως συγκρουσιακού
θεματοφύλακα του εθνικού συμφέροντος που δεν διστάζει να "την πει"
στον Τούρκο ομόλογό του σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση, παίρνοντας το αίμα του
πίσω για όσους Έλληνες αισθάνονται τη χώρα ως θύμα της τουρκικής
προκλητικότητας.
Το δόγμα της ακινησίας είναι φανερά κυρίαρχο στην
εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη και όσοι (πχ Ντόρα Μπακογιάννη)
είναι υπέρ μιας πιο ενεργητικής διπλωματίας εκφράζουν περιθωριακή εντός ΝΔ
άποψη.
Με αυτά τα δεδομένα, δεν έχει και μεγάλη σημασία η
αποχώρηση της Ε. Σουρανή από το Μέγαρο Μαξίμου. Τίποτα δεν θα γινόταν έτσι κι
αλλιώς στα ελληνοτουρκικά και τίποτα δεν θα γίνει. Απλώς η ίδια δεν θα
ταλαιπωρείται με την ίντριγκα που καθορίζει τις σχέσεις του Μεγάρου Μαξίμου με
το υπουργείο Εξωτερικών.