Πανδημία: Επιτελικό χάος ή δόγμα «ανοσίας της αγέλης»;

Μαρίνα Αλεξανδρή

 

Eνώπιον της σαρωτικής εκδήλωσης του πέμπτου κύματος της πανδημίας και της παραλλαγή Ομικρον, η μεγαλύτερη πηγή ανησυχίας μπορεί να μην είναι οι ιλιγγιώδης αριθμοί των κρουσμάτων αλλά η κυβερνητική ανεπάρκεια. Και η πλήρης απώλεια εμπιστοσύνης των πολιτών στους χειρισμούς Πολιτείας και ειδικών.

 

Τα δεδομένα είναι σαφή: Το τέταρτο κύμα και η μετάλλαξη Δέλτα  συνδυάζεται με εκρηκτικό τρόπο με το πέμπτο κύμα και την Ομικρον, η αύξηση των κρουσμάτων είναι εκθετική και ραγδαία και τα μέτρα ανάσχεσης έρχονται όχι μόνον κατόπιν εορτής αλλά και με προφανή κίνδυνο το κόστος τους να είναι πολλαπλάσιο απ’ ό,τι εάν είχαν ληφθεί νωρίτερα (όπως συνέβη στις περισσότερες από τις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης).

 

Είναι επίσης σαφές ότι η κυβέρνηση έπεσε παντού έξω: Μόλις την Δευτέρα ο πρωθυπουργός, στην συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και πριν αναχωρήσει για διακοπές στα Ζαγόρια, δήλωνε ότι «βγαίνουμε από το τέταρτο κύμα της πανδημίας». Την ίδια μέρα ο υπουργός Υγείας Θάνος Πλεύρης ανακοίνωνε «προληπτικά» μέτρα εν όψει της Ομικρον, με χρόνο εφαρμογής μετά την Πρωτοχρονιά – αφού, δηλαδή, θα προηγούντο πάρτι και συναθροίσεις μέχρι πρωίας σε κλαμπ και νυχτερινά κέντρα. Και επίσης την ίδια μέρα, ο εκ των βασικών επιστημονικών συμβούλων του Μαξίμου καθηγητής Γκίκας Μαγιορκίνης προέβλεπε και προεξοφλούσε ότι τα κρούσματα μετά την διασπορά της Ομικρον θα φθάσουν στις 11.000 με 12.000. «Κάποια στιγμή θα φθάσουμε εκεί», δήλωνε.

 

Η «κάποια στιγμή» ήρθε μόλις μέσα σε ένα 24ωρο και τα κρούσματα ήταν τελικά διπλάσια – με άμεση προοπτική να γίνουν πολλαπλάσια, όπως εδώ και καιρό προειδοποιούσαν δημόσια άλλοι ειδικοί που δεν είναι σύμβουλοι της κυβέρνησης. Και μέσα στο ίδιο 24ωρο η κυβέρνηση άλλαξε (ξανά) πλεύση, ο πρωθυπουργός επέστρεψε από τις διακοπές για να συσκεφθεί με τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα στο Μαξίμου και αποφασίστηκε η επίσπευση της εφαρμογής των περιοριστικών μέτρων – μέτρων, που παρεμπιπτόντως, ισοδυναμούν με μερικό lockdown στην εστίαση και το οποίο απέκλειαν επίσης κατηγορηματικά έως τώρα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι υπουργοί του.

 

Την εικόνα αυτή, ακόμη και σήμερα, πηγές του Μαξίμου την περιέγραφαν απλώς ως «δυναμικό φαινόμενο». Μετά την σύσκεψη Μητσοτάκη – Τσιόδρα συνεργάτες του πρωθυπουργού δήλωναν ότι η Ομικρον «έχει αλλάξει τα δεδομένα» και πως «η πανδημία είναι δυναμικό φαινόμενο». «Προχωράμε ανάλογα με τις εξελίξεις, δεν υπάρχει μπρος πίσω», πρόσθεταν.

 

Ο ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κύρτσος την περιέγραψε ως «ζήτημα ποιότητας του επιτελείου του Μαξίμου». Σε ανάρτησή του στο twitter έγραψε: «Ο αιφνιδιασμός από Όμικρον θέτει ζήτημα ποιότητας «επιτελείου» Μαξίμου. Έπεσαν έξω: Σε αντιμετώπιση πανδημίας. Εκτίμηση πορείας της. Προετοιμασία ΕΣΥ. Απολιγνιτοποίηση, ενεργειακό,φυσικό αέριο. Ελεγχο ελλειμμάτων,ακρίβεια Δεν δέχονται αμφισβήτηση έργου τους. Αποκλείεται να μάθουν».

Το ένα ενδεχόμενο είναι να μην θέλουν «να μάθουν». Ο Αδωνις Γεωργιάδης δήλωσε χθες ότι «η συλλογική ανοσία θα χτιστεί από την νόσηση ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού». Είναι μια δήλωση που θα μπορούσε να παραπέμπει και σε στρατηγική ανοσίας, παρ΄ότι ουδείς αρμόδιος έχει ενημερώσει για κάτι τέτοιο επισήμως.

 

Το δεύτερο ενδεχόμενο είναι το «επιτελικό κράτος» να έχει βυθιστεί στο επιτελικό χάος. Και η κυβέρνηση να βάζει για μια ακόμη φορά μπροστά την επικοινωνία αντί της ουσίας. Είναι ενδεικτικό, άλλωστε, ότι εν μέσω της καταιγίδας των κρουσμάτων η εμφανής και πρώτη αγωνία φιλοκυβερνητικών media ήταν να θωρακίσουν το πρωθυπουργικό προφίλ. Επ αυτού, γράφει χαρακτηριστικά στο liberal.gr ο Σάκης Μουμτζής για την εκδρομή Μητσοτάκη στα Ζαγόρια εν μέσω της έκρηξης της πανδημίας:

 

«Ο λαϊκισμός δεν έχει όρια. Όσοι πιστεύουν πως ένα λαϊκιστικό κόμμα μπορεί να μεταμορφωθεί σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό, πλανώνται πλάνην οικτράν. Ο λαϊκισμός αποτελεί δομικό στοιχείο σε ένα κόμμα και δεν αποβάλλεται. Το παρακολουθεί σε όλη την πολιτική διαδρομή του. Κλασσικό παράδειγμα ο ΣΥΡΙΖΑ.

 

Επενδύει στα πιο χαμερπή ανθρώπινα αισθήματα μήπως κερδίσει μερικές δημοσκοπικές μονάδες, όντας παντελώς ανίκανος να αρθρώσει ένα λόγο πολιτικό, χωρίς ακρότητες, υστερίες και κυρίως χωρίς ανθρωποφαγίες...

 

...Όλοι οι λογικοί άνθρωποι αναγνωρίζουν την ανθρώπινη φύση όλων των πρωθυπουργών και ως εκ τούτου αντιλαμβάνονται την ανάγκη που έχουν να χαλαρώσουν. Το ζητούμενο κάθε φορά είναι αν προκαλούν με τον τρόπο αυτόν της χαλάρωσης ή αν κινούνται σεμνά και ταπεινά, στο φως της ημέρας.

Έχει τη σημασία του για τους πολίτες να βλέπουν αν ο πρωθυπουργός τους ξεκουράζεται σε μια πλαζ για λουόμενους στην πατρίδα του, σε κοινή θέα ή αν προτιμά να χαλαρώνει λάθρα σε θαλαμηγό εφοπλιστή, καπνίζοντας πούρο».