Όταν το 2006 η ταινία «Τα παιδιά των ανθρώπων» σάρωνε τα βραβεία, πιστεύαμε ότι ήταν ένα ακραίο σενάριο επιστημονικής φαντασίας: Σύμφωνα με αυτό, το έτος 2027 ο κόσμος έχει βυθιστεί στο χάος και τη δυστοπία, καθώς η γονιμότητα των ανθρώπων έχει φτάσει σε μηδενικά επίπεδα από έναν ιό, διαταράσσοντας την παγκόσμια ισορροπία. Δεκαέξι χρόνια μετά την προβολή, όμως, φαίνεται ότι το διασκευασμένο εκείνο εφιαλτικό σενάριο, χρόνο με τον χρόνο, γίνεται πραγματικότητα.
Σύμφωνα
με μια τελευταία μελέτη Βρετανών και Δανών ερευνητών, από το Πανεπιστήμιο
Brunel του Λονδίνου και το πανεπιστημιακό νοσοκομείο Rigshospitalet της
Κοπεγχάγης, που δημοσιεύτηκε προ ημερών στην επιθεώρηση Environment
International, διαπιστώνεται δραματική μείωση στη γονιμότητα των ανδρών
παγκοσμίως σε όλο τον δυτικό κόσμο.
Εκτός
των άλλων παραγόντων που προκαλούν αυτή τη μείωση, πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν
τα πλαστικά, οι διοξίνες και η παρακεταμόλη στο περιβάλλον. Όπως υπογραμμίζουν
οι ερευνητές, η ταχεία μείωση της ανδρικής γονιμότητας είναι μια σοβαρή ένδειξη
για τη σχέση ανάμεσα στην υγεία των πληθυσμών και την ποιότητα του
περιβάλλοντός τους. Σύμφωνα με τις μετρήσεις τους, οι συγκεντρώσεις των
παραγόντων που επηρεάζουν αρνητικά το ανδρικό σπέρμα είναι είκοσι φορές πάνω
από το όριο κινδύνου.
Η
απειλή για την ανθρωπότητα
Σύμφωνα
με τη Shanna Swan, ειδικευμένη επιστήμονα στην Περιβαλλοντολογική και
Αναπαραγωγική Επιδημιολογία στην Ιατρική σχολή του νοσοκομείου Μάουντ Σάινα στη
Νέα Υόρκη, στην πραγματικότητα η παραγωγή του αριθμού των σπερματοζωαρίων κινδυνεύει
να μειωθεί στο 0 μέχρι το 2045.
Η
αιτία αυτής της εφιαλτικής εξέλιξης που απειλεί την ανθρωπότητα κρύβεται σε
χημικές ουσίες που βρίσκονται παντού σε δοχεία και συσκευασίες τροφίμων,
αδιάβροχα ρούχα, αρώματα σε προϊόντα καθαρισμού, σαπούνια και σαμπουάν,
ηλεκτρονικά είδη και χαλιά.
Μερικές
ουσίες εξ αυτών είναι οι περίφημες υπερφθοριωμένες αλκυλιωμένες ουσίες (PFAS),
οι οποίες περιλαμβάνουν πάνω από 4 700 ουσίες, που κατασκευάζουν οι άνθρωποι
και που συσσωρεύονται -με την πάροδο του χρόνου- στο σώμα των ανθρώπων και στο
περιβάλλον. Δεδομένου ότι δεν διασπώνται, κάνουν όλο και περισσότερη ζημιά,
μέρα με τη μέρα. Γι΄ αυτό και ονομάζονται «παντοτινά χημικά». Εκτός από βλάβες
στο ήπαρ, παθήσεις του θυρεοειδούς, παχυσαρκία και καρκίνο προκαλούν προβλήματα
γονιμότητας.
Οι
χημικές αυτές ουσίες λοιπόν, που κατασκευάζουν οι εταιρείες και πλασάρει
εντυπωσιακά το μάρκετινγκ, διαταράσσουν τις ορμόνες υπονομεύοντας τη γονιμότητα
σε όλον τον κόσμο σε ανησυχητικό βαθμό.
Στο
νέο της αποκαλυπτικό βιβλίο, με τίτλο Countdown, η Swan διαπιστώνει ότι ο
αριθμός των σπερματοζωαρίων έχει μειωθεί σχεδόν κατά 60% από το 1973, λόγω των
ουσιών. Συνεπώς, με αυτόν το ρυθμό το 2045 κινδυνεύουμε να μην έχουμε μωρά.
Η
κατάσταση φαντάζει τόσο ζοφερή, που η συγγραφέας Erin Brockovich, που
ασχολείται με περιβαλλοντικά θέματα και έχοντας μελετήσει το βιβλίο της Swan,
αναρωτιέται με άρθρο της στο Guardian.«Με συγχωρείτε που ρωτάω: γιατί ο ΟΗΕ δεν
συγκαλεί έκτακτη συνεδρίαση για αυτό το ζήτημα αυτήν τη στιγμή;».
Στο
βιβλίο της η Swan αναφέρει πως «σε ορισμένα μέρη του κόσμου, η μέση σημερινή
20χρονη γυναίκα είναι λιγότερο γόνιμη από ό,τι η γιαγιά της στα 35 της».
Επιπλέον, διαπιστώνει ότι, κατά μέσο όρο, ένας άντρας σήμερα θα έχει το μισό
από το σπέρμα που είχε ο παππούς του. «Η τρέχουσα κατάσταση των σχέσεων
ζευγαριών που κάνουν παιδιά δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη χωρίς να
απειλείται η ανθρώπινη επιβίωση», γράφει η Swan, προσθέτοντας: «Είναι μια
παγκόσμια υπαρξιακή κρίση» και όχι υπερβολή.
Επίσης,
η έρευνα της Swan διαπιστώνει –επιβεβαιώνοντας παλαιότερη έρευνα- ότι αυτές οι
χημικές ουσίες όχι μόνο μειώνουν δραματικά την παραγωγή και την ποιότητα του
σπέρματος, αλλά συρρικνώνουν επίσης το μέγεθος του πέους και τον όγκο των
όρχεων. «Αυτό δεν είναι τίποτα λιγότερο από μια πλήρους κλίμακας έκτακτη ανάγκη
για την ανθρωπότητα» σχολιάζει η Brockovich.
Αυτές
οι χημικές ουσίες κυριολεκτικά μπερδεύουν το σώμα μας, κάνοντάς το να στέλνει
συγκεχυμένα μηνύματα προκαλώντας χάος στη λειτουργία του οργανισμού. Όπως
υπογραμμίζει η ίδια «αυτή τη στιγμή, υπάρχει ένα ασήμαντο συνονθύλευμα
ανεπαρκούς νομοθεσίας που ανταποκρίνεται σε αυτήν την απειλή. Οι νόμοι και οι
κανονισμοί διαφέρουν από χώρα σε χώρα, περιοχή σε περιοχή και, στις ΗΠΑ, από
πολιτεία σε πολιτεία. Η ΕΕ, για παράδειγμα, έχει περιορίσει αρκετές φθαλικές
ενώσεις στα παιχνίδια και έχει θέσει όρια στις φθαλικές ενώσεις στην παραγωγή τροφίμων, καθώς θεωρούνται
τοξικές για την αναπαραγωγική ικανότητα των ανθρώπων.
Άλλες
μελέτες
Η
μείωση της γονιμότητας ήταν 50% με 60% σε διάστημα μικρότερο από 40 χρόνια,
σύμφωνα με την πιο εμπεριστατωμένη έρευνα για το θέμα αυτό που έκανε το
Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης και δημοσιεύτηκε το 2017.
Mια
άλλη μελέτη τώρα, Κινέζων επιστημόνων, που δημοσιεύτηκε επίσης στην Environment
International, και είναι η πρώτη του είδους διεθνώς, απέδειξε ότι η έκθεση στην
ατμοσφαιρική ρύπανση αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο μη δυνατότητας τεκνοποίησης
στον γενικό πληθυσμό.
Μια
άλλη μελέτη επί δείγματος 600 γυναικών σε μια αμερικανική κλινική γονιμότητας
έδειξε επίσης ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση συνδέεται με μειωμένο αριθμό ώριμων
ωαρίων στις ωοθήκες.
Από
προηγούμενες μελέτες είναι εξάλλου γνωστό ότι ο μολυσμένος αέρας προκαλεί
πρόωρους τοκετούς και γεννήσεις ελλιποβαρών νεογνών. Συνήθη επίπεδα διοξειδίου
του αζώτου έχουν την ίδια αρνητική επίδραση που έχει και το κάπνισμα στην
αύξηση των κινδύνων αποβολής, ενώ τα σωματίδια της ρύπανσης ανευρίσκονται στον
πλακούντα. Πολλές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης με
αρνητικά φαινόμενα στην εγκυμοσύνη.