Μαρίνα Αλεξανδρή
Το χτύπημα Ρουσόπουλου ήταν ευθύ και ακριβές, αποδόμησε πλήρως την πρωθυπουργική γραμμή άμυνας στο σκάνδαλο των υποκλοπών κι έριξε βαριά την σκιά του Κώστα Καραμανλή πάνω από το Μαξίμου.
Ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος, με την σημερινή του παρέμβαση στο
Open, έγινε ο δεύτερος βουλευτής της ΝΔ που σπάει την αμήχανη σιωπή στην
Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ. Είχε προηγηθεί η διπλή παρέμβαση του Κώστα Τζαβάρα
- ο οποίος είναι και μέλος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας – που έθεσε
ζήτημα λειτουργίας του πολιτεύματος λόγω της υπόθεσης των παρακολουθήσεων.
Οι σχέσεις του Κώστα Τζαβάρα όμως με το Μέγαρο Μαξίμου
και με το σύστημα Μητσοτάκη έχουν εδώ και καιρό διαρραγεί πλήρως, ο ίδιος δεν
θα είναι ξανά υποψήφιος βουλευτής, και η στάση του αποδόθηκε από πολλούς και σε
προσωπική «βεντέτα».
Η περίπτωση Ρουσόπουλου, όπως και το μήνυμα που έστειλε
σήμερα, είναι τελείως διαφορετική και πολλαπλάσιας βαρύτητας για την ΝΔ. Ο
Θεόδωρος Ρουσόπουλος υπήρξε το πολιτικό alter ego του Κώστα Καραμανλή, επί
πρωθυπουργίας του ήταν το πιο ισχυρό πρόσωπο της κυβέρνησης και ουδέποτε έκοψε
τις σχέσεις μαζί του. Το ειδικό βάρος του στο καραμανλικό μπλοκ της ΝΔ
παραμένει ισχυρό, όπως και σε μη πολιτικούς κύκλους που έχουν στηρίξει την
σημερινή κυβέρνηση, και γι αυτούς τους λόγους οι πρωινές δηλώσεις του έφεραν
πολιτικά ρίγη στο Μαξίμου.
Μιλώντας στο Open, ο Θεόδωρος Ρουσόπουλος αμφισβήτησε
τρία βασικά επιχειρήματα με τα οποία πήγε την περασμένη Παρασκευή στην Βουλή ο
Κυριάκος Μητσοτάκης. Το πρώτο ήταν εκείνο της δήθεν νομιμότητας των
«επισυνδέσεων». «Το νόμιμο και το ηθικό δεν είναι πάντοτε ταυτόσημα», είπε,
προσθέτοντας: «Κατά συνέπεια μπορεί να είναι στο πλαίσιο του νόμου αλλά κατά πόσο
είναι ηθικό να παρακολουθείς ένα πολιτικό πρόσωπο εντός του δημοκρατικού τόξου
και αυτός και το κόμμα του αυτό … συζητείται».
Το δεύτερο κυβερνητικό αφήγημα που αμφισβήτησε ήταν
εκείνο περί δήθεν παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη για λόγους «εθνικής ασφάλειας»,
καθώς τόνισε ότι το κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο: «Γιατί παρακολουθείτο
ο κ. Ανδρουλάκης, με ποια στοιχεία ο Εισαγγελέας έδωσε την άδεια για την
παρακολούθηση» ρώτησε, και δήλωσε ότι επ’ αυτού επαρκείς απαντήσεις δεν έχουν
δοθεί. Και το τρίτο χτύπημα από τον υπουργό Επικρατείας του Κώστα Καραμανλή
ήρθε, με διακριτικό μεν αλλά εύγλωττο τρόπο, σε σχέση με τους χειρισμούς της
Δικαιοσύνης και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Ντογιάκου.
«Καταθετω πρόταση», είπε, «αν θέλουμε να βγάλουμε συμπεράσματα
πέραν της Εξεταστικής. Αν θέλουμε να μην κουκουλωθεί τίποτα, πρέπει ο
Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να ξεκινήσει δική του έρευνα στην οποία να
καταθέσει και ο κ. Ανδρουλάκης. Εγώ λέω ότι η χώρα ταλανίζεται από μία υπόθεση
η οποία δεν είναι ασήμαντη αλλά μπορεί να μην είναι ούτε τεράστια όπως
παρουσιάζεται».
Η αιχμή εδώ ήταν σαφής για την στάση και του Αρείου
Πάγου, καθώς η μόνη έρευνα που έχει ανοίξει μέχρι στιγμής ο κ. Ντογιάκος είναι
εκείνη που αφορά το… πως διέρρευσαν οι πληροφορίες για τις παρακολουθήσεις της
ΕΥΠ και όχι για την ουσία της υπόθεσης – για το ποιοι, δηλαδή, και γιατί έδωσαν
την εντολή παρακολούθησης Ανδρουλάκη.
Η αμηχανία και ο εκνευρισμός που προκάλεσε η παρέμβαση
του βουλευτή της ΝΔ ήταν εμφανής και στο briefing των πολιτικών συντακτών. «Δεν
σχολιάζω δημόσια τοποθετήσεις στελεχών και βουλευτών της ΝΔ» ήταν η κοφτή και
λακωνική απάντηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Γιάννη Οικονόμου, οι πληροφορίες
όμως λένε πως στο Μαξίμου υπάρχει πια πολιτική αγωνία.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, υπήρξαν οχλήσεις την
περασμένη εβδομάδα από το περιβάλλον Μητσοτάκη προς τον Κώστα Καραμανλή με
αίτημα να δεσμευτεί ότι θα στηρίξει την κυβέρνηση στην θύελλα των υποκλοπών. Η
απουσία του πρώην πρωθυπουργού ωστόσο από την συζήτηση στην Βουλή την περασμένη
Παρασκευή δείχνει πως το αίτημα παραμένει μάλλον μετέωρο και η παρέμβαση
Ρουσόπουλου κάνει τα πράγματα ακόμη χειρότερα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Ουδείς στο Μαξίμου γνωρίζει εάν οι δηλώσεις του Θεόδωρου
Ρουσόπουλου έγιναν κατόπιν συνεννόησης με τον Κώστα Καραμανλή – και είναι
σίγουρο πως ο πρώην πρωθυπουργος δεν θα το επιβεβαιώσει ποτέ -, ουδείς όμως
ταυτόχρονα είναι βέβαιος και για το αντίθετο. Ητοι, για το εάν η παρέμβαση του
Θεόδωρου Ρουσόπουλου δεν ήταν απλώς η πρώτη προειδοποιητική βολή.