Τα τρισ. των πετρελαϊκών που μπορούν να εξαγοράσουν πολιτικούς για να υπονομεύσουν το Κλίμα

Εμβρόντητοι είναι επιστήμονες και ειδικοί στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη δημοσίευση στοιχείων του μεγέθους των δυσθεώρητων υπερκερδών των πετρελαϊκών εταιρειών που μέσα σε 50 χρόνια άγγιξαν τα 52 τρισ. Για πολλούς δεν τίθεται αμφιβολία πως με τέτοιο πακτωλό χρημάτων εξαγοράστηκαν πολιτικοί από «βρώμικες» εταιρείες που υπονόμευσαν τις προσπάθειες περιορισμού του φαινομένου του θερμοκηπίου.

 

Τα στοιχεία περιλαμβάνονται στη νέα μελέτη του οικονομολόγου στο Πανεπιστήμιο της Αμβέρσας και πρώην επικεφαλής της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Κλιματική Αλλαγή καθηγητή Aviel Verbruggen και υπολογίζει τα ημερήσια κέρδη των «βρώμικων» βιομηχανιών σε 2,8 δισ δολάρια.

 

Σημειώνεται πως για την έρευνα, την οποία αναδεικνύει η Guardian, αν και δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη σε ακαδημαϊκό περιοδικό, παρ’ όλα αυτά, τρεις ειδικοί στο University College του Λονδίνου, το London School of Economics και η δεξαμενής σκέψης Carbon Tracker επιβεβαιώνουν ότι είναι ακριβής, βασισμένη σε στοιχεία της Παγκόσμιας Τράπεζας που διαθέτει για κάθε χώρα ως ποσοστό του παγκόσμιου ΑΕΠ.

 

Το μέσο ετήσιο κέρδος για κράτη και εταιρείες το διάστημα 1970-2020 ήταν 1 τρισ. δολάρια, σύμφωνα με τον καθηγητή, ενώ για το 2022 περίμενε να είναι είναι διπλάσιο! Πρόκειται για καθαρό κέρδος λέει ο Verbruggen: «Κατέλαβαν το 1% όλου του παγκόσμιου πλούτου χωρίς να κάνουν τίποτα γι' αυτό» λέει ο Verbruggen που ομολογεί «Έμεινα πραγματικά έκπληκτος από τόσο υψηλά νούμερα – είναι τεράστια».

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι για να υπακούσουν στον στόχο  1,5 C της Συμφωνίας του Παρισιού, οι πετρελαϊκές θα πρέπει να παραιτηθούν από πιθανά έσοδα περίπου 100 τρισ. δολ., σύμφωνα με τον Mark Campanale, ειδικό της δεξαμενής σκέψης Carbon Tracker. «Έτσι, τώρα βλέπετε γιατί οι ολιγάρχες του πετρελαίου και τα κράτη που ελέγχονται από πολιτικές ελίτ θέλουν να διατηρήσουν τα κέρδη των ορυκτών καυσίμων, την πηγή της δύναμής τους».

 

Ο Verbruggen είναι πεπεισμένος ότι επειδή «είναι ένα τεράστιο χρηματικό ποσό, μπορείς να εξαγοράσεις κάθε πολιτικό, κάθε σύστημα και νομίζω ότι αυτό συνέβη. Προστατεύει από πολιτικές παρεμβάσεις που μπορεί να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους» υποστηρίζει, εκτιμώντας ότι ουσιαστικά η αρπαγή κερδών «πραγματικά αφαιρεί χρήματα από εναλλακτικές λύσεις. Σε κάθε χώρα, οι άνθρωποι δυσκολεύονται τόσο πολύ να πληρώσουν τους λογαριασμούς φυσικού αερίου και ηλεκτρικού ρεύματος και πετρελαίου [βενζίνης], και δεν μας περισσεύουν χρήματα για να επενδύσουμε σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».

 

Κάποια από τα έσοδα πηγαίνουν στις κυβερνήσεις ως δικαιώματα, λέει ο καθηγητής Paul Ekins, στο University College του Λονδίνου: «Αλλά παραμένει το γεγονός ότι τα τελευταία 50 χρόνια, οι εταιρείες έχουν κερδίσει ένα τεράστιο ποσό χρημάτων παράγοντας ορυκτά καύσιμα, η καύση των οποίων είναι η κύρια αιτία της κλιματικής αλλαγής. Αυτό ήδη προκαλεί ανείπωτη δυστυχία σε όλο τον κόσμο».

 

Μάλιστα ο Ekins είναι πεπεισμένος πως μέχρι να επενδύσουν αυτές οι εταιρείες περισσότερα στην μετάβαση σε ενέργεια χαμηλών εκπομπών άνθρακα «οι ισχυρισμοί τους ότι είναι μέρος της ενεργειακής μετάβασης με χαμηλές εκπομπές άνθρακα είναι από τα πιο κραυγαλέα παραδείγματα πράσινου ξεπλύματος».

 

Ο Campanale πιστεύει και ο ίδιος ότι τα έσοδα σε σχετικά μικρό αριθμό κρατών και εταιρειών που παράγουν πετρέλαιο πρόκειται να διπλασιαστούν φέτος. «Η στροφή σε ένα ενεργειακό σύστημα ουδέτερου άνθρακα βασισμένο στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι ο μόνος τρόπος για να τερματιστεί αυτή η τρέλα» υπογραμμίζει.

 

«Αυτά τα κέρδη επέτρεψαν στη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων να καταπολεμήσει όλες τις προσπάθειες αλλαγής των ενεργειακών μας συστημάτων. Πρέπει να διαλύσουμε τέτοια συστήματα και να οικοδομήσουμε το μέλλον μας με βάση την προσβάσιμη και ανανεώσιμη ενέργεια που είναι πιο βιώσιμη και δημοκρατική από κάθε άποψη» λέει από την πλευρά της η May Boeve, επικεφαλής της ομάδας εκστρατείας 350.org.

 

Σημειώνεται επίσης ότι τα τεράστια κέρδη διογκώθηκαν από καρτέλ χωρών που περιόριζαν τεχνητά την προσφορά. Ο Verbruggen αναφέρει ότι τα κράτη που εξάγουν πετρέλαιο και φυσικό αέριο, (πχ Ρωσία, χώρες ΟΠΕΚ), διατηρούν υψηλά την τιμή περιορίζοντας την προσφορά, όπως έκαναν και οι Αμερικανοί μετά την εισβολή στο Ιράκ το 2003. Εάν όλο το διαθέσιμο πετρέλαιο και φυσικό αέριο μπορούσε να διατεθεί ελεύθερα στην αγορά, η τιμή του πετρελαίου θα ήταν 20-30 δολάρια το βαρέλι και όχι 100 που είναι σήμερα, σύμφωνα με τον Verbruggen.