Ολόκληρη η Γηραιά ήπειρος μιλάει για το υγροποιημένο φυσικό αέριο . Εάν το υγροποιημένο φυσικό αέριο (LNG) είναι ελκυστικό, είναι επειδή καθιστά δυνατή την υπέρβαση ορισμένων γεωγραφικών περιορισμών: δεν χρειάζεται αγωγούς φυσικού αερίου, μεταφέρεται με πλοίο. Επομένως, είναι αδύνατο να διακοπεί η παροχή από τη μια μέρα στην άλλη.
Σε
περίπτωση προβλήματος, οι χώρες μπορούν να αλλάξουν προμηθευτή πιο γρήγορα.
Αλλά αυτό είναι το μόνο πλεονέκτημα του LNG, το οποίο στην πραγματικότητα
αποτελεί κίνδυνο για το περιβάλλον, τη βιοποικιλότητα και τον άνθρωπο.
Κοστίζει
κατά μέσο όρο 20% περισσότερο από το παραδοσιακό φυσικό αέριο, σε μία ήδη
πιεσμένη αγορά. Η σπουδή για το υγροποιημένο φυσικό αέριο έχει προκαλέσει άλμα
των τιμών και ορισμένοι εισαγωγείς ήδη υποφέρουν από την κατάσταση. Το Πακιστάν
ή το Μπαγκλαντές, των οποίων η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας εξαρτάται από
τις εισαγωγές φυσικού αερίου, αναγκάστηκαν να θέσουν σε εφαρμογή δραστικούς
ενεργειακούς περιορισμούς. Διακοπές ρεύματος διαρκούν έως και 14 ώρες την ημέρα
και παραλύουν την οικονομία.
Αυτές
οι χώρες της Νότιας Ασίας δεν έχουν πλέον τα μέσα να εφοδιαστούν στις
παγκόσμιες αγορές και ταραχές έχουν ήδη ξεσπάσει στο Πακιστάν. «Οι ευρωπαϊκές
χώρες αρπάζουν τα φορτηγά πλοία LNG από άλλες χώρες, καταγγέλλει η Άννα-Λένα
Ρεμπό, της Οργάνωσης «Φίλοι της Γης». Τα φορτηγά πλοία έχουν κυριολεκτικά
εκτραπεί από τον αρχικό προορισμό τους, διότι οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν
διαθέσει περισσότερα χρήματα από τις ασιατικές χώρες που τα παρήγγειλαν».
Πέραν
του κόστους, το LNG εγείρει, επίσης, ζητήματα υποδομών. Υγροποιημένο για να
μεταφερθεί και, στη συνέχεια, να επαναεριοποιηθεί, προκειμένου να
χρησιμοποιηθεί, απαιτεί ειδικά υλικά μέσα. Οι νεο-εισαγωγείς έχουν ξεκινήσει
έναν αγώνα για πλωτές μονάδες, οι οποίες καθιστούν δυνατή τη λήψη και
αποθήκευση του φυσικού αερίου από τις εταιρίες μεταφοράς LNG. Αυτά τα τερματικά
μπορούν, στη συνέχεια, να το επαναεριοποιήσουν και να το εγχύσουν στο δίκτυο
αερίου
Η
Γερμανία έχει διαθέσει σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ευρώ, για να το προμηθευτεί, η
Φινλανδία και η Εσθονία σχεδιάζουν να αποκτήσουν έναν σταθμό πριν από το
χειμώνα και η Γαλλία, η οποία έχει ήδη τέσσερις, ελπίζει να αποκτήσει ένα
πέμπτο. Αλλά αυτές οι υποδομές κατασκευάζονται στην Ασία και οι λίστες αναμονής
είναι αρκετών ετών. Μία άλλη λύση είναι δυνατή: η μίσθωση αυτών των πλωτών
μονάδων.
Μία
ενεργοβόρα και ρυπογόνος μεταφορά
Πρωτίστως,
όμως, το LNG θέτει σοβαρά περιβαλλοντικά ζητήματα. «Είναι ένα από τα πιο
επικίνδυνα καύσιμα. Όταν χύνεται στο νερό, εκρήγνυται. Στην ξηρά, μπορεί να
αναφλεγεί», ανησυχεί η Άννα-Λένα Ρεμπό, ενώ η εγκατάσταση ενός πέμπτου γαλλικού
τερματικού σταθμού στη Χάβρη θα ψηφιστεί τις επόμενες ημέρες. Το LNG,
προερχόμενο από το σχιστολιθικό αέριο, δεν είναι πλέον καθησυχαστικό:
Η
εξόρυξή του μολύνει τον αέρα, το νερό και δημιουργεί στους γειτονικούς
πληθυσμούς προβλήματα υγείας, από ναυτία έως συγγενείς δυσπλασίες. Αυτό δεν
εμπόδισε τη γαλλική εταιρία «Engie» να συνάψει από πέρυσι δύο συμφωνίες για το
σχιστολιθικό φυσικό αέριο με δύο αμερικανικούς κολοσσούς, μία εκ των οποίων θα
διαρκέσει έως το 2041.
Μόλις
εξαχθεί, πρέπει να μεταφερθεί στις χώρες εισαγωγής. Και η εικόνα εξακολουθεί να
είναι μαύρη. «Το LNG είναι η χειρότερη δυνατή μορφή φυσικού αερίου», συνοψίζει
η Άννα-Λένα Ρεμπό. Υπάρχουν απώλειες μεθανίου σε όλη τη διαδρομή: από την
εξόρυξη έως την επαναεριοποίηση. Έτσι, όσο μεγαλύτερη είναι η μεταφορά, τόσο
περισσότερες είναι οι απώλειες. Και η κατανάλωση ενέργειας για υγροποίηση και
επαναεριοποίηση είναι τεράστια: αντιπροσωπεύει το 15% του εισαγόμενου αερίου».
Εξατμίσεις
που «διπλασιάζουν ή και τετραπλασιάζουν τον αντίκτυπο του άνθρακα», σύμφωνα με
τον Αλεξάντρ Ζολί της εταιρίας «Carbone 4». Και ακόμη, στο τέλος, η χρήση του
είναι προβληματική. Μία μελέτη της ΜΚΟ «Transport & Environment»
προειδοποίησε τον Απρίλιο για τον αντίκτυπο του μεθανίου που απελευθερώνεται
από τους κινητήρες φορτηγών πλοίων LNG, και είναι 80 φορές υψηλότερο από αυτό
του CO2. Πολύ μακριά δηλαδή, κάθε στόχου ουδετερότητας άνθρακα της Ευρωπαϊκής
Ένωσης.
Με
πληροφορίες από Libération