Κωνσταντίνος Λάππας
Σε συνθήκες που παραπέμπουν σε φτώχεια και πλήρη ανασφάλεια καλούνται να ζήσουν και να εργαστούν χιλιάδες εκπαιδευτικοί με το άνοιγμα των σχολείων. Εκτός από τις πολύ χαμηλές αποδοχές σε περίοδο γενικευμένης ακρίβειας, οι αναπληρωτές και όσοι υπηρετούν σε τουριστικούς προορισμούς πασχίζουν να βρουν το νέο τους σπίτι ανάμεσα σε Airbnb και πανάκριβα ενοίκια.
«Δεν είναι λίγοι εκείνοι που περνούν νύχτες στα
αυτοκίνητά τους ή φιλοξενούνται σε σπίτια άλλων συναδέλφων», λέει στο tvxs.gr η
Ανθή Πατραμάνη, πρόεδρος της ΕΛΜΕ Θήρας ενώ ο επικεφαλής της ΕΛΜΕ Ηρακλείου
Κρήτης, Ζαχαρίας Ρηγάκης μεταφέρει την πρόθεση συναδέλφων του να αναζητήσουν
επιπλέον αδήλωτη εργασία ώστε να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις.
Περισσότεροι καθηγητές, λιγότερα και πανάκριβα σπίτια
Η επιστροφή στα θρανία φέτος βρίσκει τα σχολεία με
λιγότερα κενά σε εκπαιδευτικούς αφού σύμφωνα με το υπουργείο τα τελευταία δύο
χρόνια πραγματοποιήθηκαν 25.000 διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών και φυσικά
ακολούθησε η τοποθέτηση των «νομάδων» αναπληρωτών. Όμως στους τουριστικούς
προορισμούς όπως η Σαντορίνη και τα γύρω νησιά, η εγκατάσταση για τους
νεοφερμένους δασκάλους και καθηγητές είναι πολύ δύσκολη υπόθεση, όπως μας λέει
η κα. Πατραμάνη.
«Ο κάθε ιδιοκτήτης έχει δικαίωμα να αποτιμά την περιουσία
του όσο νομίζει, όμως το να δίνει ένας εκπαιδευτικός ενοίκιο 500 ευρώ είναι
απαγορευτικό», λέει η ίδια. Από την ανακοίνωση που εξέδωσε η Ομοσπονδία
Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης (ΟΛΜΕ) την Πέμπτη, προκύπτει ότι η μηνιαία αμοιβή
των νεοδιόριστων εκπαιδευτικών είναι 737 ευρώ ενώ αυτός των αναπληρωτών αγγίζει
μόλις τα 900. «Μιλάμε για ανθρώπους με σπουδές, επιστήμονες που καλούνται να
διδάξουν παιδιά και να διαπλάσουν τους χαρακτήρες τους. Είναι παρανοϊκό αυτό
που συμβαίνει», λέει από την πλευρά του ο Ζαχαρίας Ρηγάκης.
«Μόνο στην Σαντορίνη τη Δευτέρα και την Τρίτη πρέπει να
παρουσιαστούν στα σχολεία 38 αναπληρωτές. Οι μισοί από αυτούς σήμερα που μιλάμε
(σ.σ. Παρασκευή 9/9) δεν έχουν εξασφαλίσει πού θα μείνουν. Δεν είναι λίγοι
εκείνοι που περνούν νύχτες στα αυτοκίνητά τους ή φιλοξενούνται σε σπίτια άλλων
συναδέλφων», σημειώνει η κα. Πατραμάνη.
Η ΕΛΜΕ Ηρακλείου Κρήτης είναι από τις μεγαλύτερες στην
χώρα. «Αυτή την στιγμή, η ΕΛΜΕ Ηρακλείου έχει 2.500 εκπαιδευτικούς. Οι
αναπληρωτές και οι νεοδιόριστοι φέτος είναι πάνω από 600. Δεν έχουμε προλάβει
καν να κάνουμε συνάντηση για να μας πουν τα προβλήματά τους. Με επικοινωνίες
διαπροσωπικές προσπαθούν να βρουν σπίτι. Όμως ακόμα και μόνιμοι συνάδελφοι, ή
και ντόπιοι, ζητούν ενίοτε βοήθεια από το ταμείο αλληλεγγύης που έχει
δημιουργήσει η ΕΛΜΕ, ποσά 100 ή 200 ευρώ για να βγει ο μήνας», υπογραμμίζει ο
κ. Ρηγάκης.
«Το 2011-12 χάσαμε πάνω από το 40% του εισοδήματός μας
και έκτοτε δεν έχουμε δει ούτε ένα ευρώ αύξηση. Με το κύμα ακρίβειας να
σαρώνει, καταλαβαίνετε τί σημαίνει αυτό για τις ζωές μας. Τίθεται ζήτημα
επιβίωσης», προσθέτει. «Σκεφτείτε εκπαιδευτικούς που έρχονται από τη Μακεδονία
και τη Θεσσαλία στην Κρήτη με μισθό 750-780 ευρώ και αναζητούν σπίτι στην
Κρήτη. Τί μπορούν να κάνουν;», συμπληρώνει ο πρόεδρος της Ένωσης Λειτουργών
Μέσης Εκπαίδευσης (ΕΛΜΕ) Ηρακλείου Κρήτης.
Ο ίδιος βάζει στον λογαριασμό και τα έξοδα κίνησης των
καθηγητών που καλούνται να διδάξουν σε χωριά, έξω από την πόλη. «Αρκετοί
συνάδελφοι έχουν τοποθετηθεί έχουν τοποθετηθεί σε σχολεία έξω από την πόλη του
Ηρακλείου, έως και 50 χιλιόμετρα, οπότε έχουν να καλύπτουν και τις βενζίνες
τους. Πώς θα βγει ο μήνας;»
Γνωστό το πρόβλημα αλλά καμία λύση
Η μεγάλη δυσκολία εύρεσης προσιτής κατοικίας για τους
εκπαιδευτικούς και άλλους δημόσιους λειτουργούς σε τουριστικούς προορισμούς δεν
είναι είδηση. Από τα μέσα της περασμένης δεκαετίας, με την έκρηξη του αριθμού
των αφίξεων στη χώρα, το πρόβλημα είναι γνωστό. Σε ορισμένα μέρη όπως για
παράδειγμα η Μύκονος, η κατάσταση έχει βελτιωθεί με πρωτοβουλίες των τοπικών
αρχών. Κεντρικά από την Πολιτεία, δεν υπάρχει τίποτα το χειροπιαστό.
«Το πρόβλημα θα έλεγα ότι ξεκίνησε το 2015. Κορυφώθηκε το
2019, τότε είδαμε πρώτη φορά συναδέφλους να κοιμούνται σε αυτοκίνητα και
παραλίες. Ακολούθησε κάμψη λόγω πανδημίας και από φέτος επανήλθε με ακόμα
μεγαλύτερη ένταση. Ακόμα και συνάδελφοι που βρίσκονται αρκετά χρόνια εδώ
δυσκολεύονται, καθώς κατοικίες που παλιότερα μισθώνονταν για 12 μήνες σταδιακά
είτε μετατράπηκαν σε Airbnb, είτε δόθηκαν για εκμετάλλευση σε εταιρίες του
τουριστικού κλάδου», εξηγεί η κα. Πατραμάνη, πρόεδρος της ΕΛΜΕ για την
Σαντορίνη, την Ίο, την Σίκινο, τη Φολέγανδρο, την Ανάφη και τη Θηρασιά.
«Πριν τρία χρόνια ο δήμος σχεδίαζε να μισθώσει ορισμένα
καταλύματα προκειμένου να τα διαθέσει σε εκπαιδευτικούς, γιατρούς και
εργαζόμενους στα σώματα ασφαλείας, αλλά τελικά το σχέδιο δεν προχώρησε»,
συνεχίζει. «Πρέπει να πούμε ωστόσο ότι ακόμα υπάρχουν ορισμένοι ιδιοκτήτες που
αναγνωρίζουν το πρόβλημα και προσφέρουν σπίτια από Σεπτέμβριο μέχρι τον Ιούνιο
σε σχετικά λογικές τιμές. Ωστόσο ο αριθμός τους δεν είναι αρκεί. Το σωματείο
Ενοικιαζομένων Δωματίων που άλλες χρονιές βοηθούσε, φέτος δεν κατάφερε να
προσφέρει κάποια καταλύματα σε εκπαιδευτικούς», μας μεταφέρει.
«Ιδιοκτήτες λένε στους συναδέλφους να περιμένουν μέχρι τα
μέσα ή τα τέλη Οκτώβρη που τελειώνει η τουριστική σεζόν προκειμένου να τους
νοικιάσουν ένα σπίτι, με προειδοποίηση ότι τον Μάιο πρέπει να το αφήσουν»,
μεταφέρει ο κ. Ρηγάκης.
Ενώ λοιπόν το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και χρόνια,
τίποτα το χειροπιαστό δεν έχει γίνει προς το παρόν από την κυβέρνηση. Από
ρεπορτάζ της «Καθημερινής» στις 3 Σεπτεμβρίου προκύπτει ότι τώρα στην κυβέρνηση
εξετάζουν ένα πακέτο μέτρων οικονομικής στήριξης των εκπαιδευτικών και άλλων
δημοσίων λειτουργών που καλούνται να υπηρετήσουν σε «δύσκολα» σημεία της χώρας.
Ακόμα και αν τα μέτρα αυτά αποδειχθούν επαρκή, η εφαρμογή τους θα αφορά σίγουρα
την επόμενη σχολική χρονιά.
Καθηγητές παλεύουν να βρουν σχολείο για τα παιδιά τους
Εκτός από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, πρέπει να
υπάρχει μέριμνα και για τα παιδιά τους που συχνά τους συνοδεύουν στη μετάθεση.
«Ευτυχώς με τη βοήθεια των διευθυντών των δημοτικών σχολείων, της διεύθυνσης
Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και της περιφερειακής διεύθυνσης Εκπαίδευσης Νοτίου
Αιγαίου, όλα τα παιδιά των συναδέλφων γράφτηκαν σε σχολεία, πράγμα που μέχρι
πριν λίγο καιρό δεν ήταν καθόλου δεδομένο», λέει η κα. Πατραμάνη. «Ωστόσο ακόμα
υπάρχει βρέφος 22 μηνών, παιδί συναδέλφου, που δεν γίνεται δεκτό σε παιδικό
σταθμό ο οποίος εμπίπτει στην αρμοδιότητα του υπουργείου Εσωτερικών»,
προσθέτει.
Ο κ. Ρηγάκης εκφράζει μεγάλη ανησυχία. «Συνάδελφοι ήδη
μου λένε ότι πρέπει να βρουν κάτι επιπλέον για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους
και να βγάζουν τον μήνα. Μακάρι να διαψευστώ αλλά φοβάμαι ότι καθηγητές την
ημέρα θα κάνουν μάθημα στα παιδιά και το βράδυ θα τους πηγαίνουν ως διανομείς
σουβλάκια και πίτσες. Είναι σίγουρο ότι πολλοί συνάδελφοι θα αναζητήσουν
επιπλέον μαύρη εργασία για να συμπληρώσουν το εισόδημά τους».