Με τα πύρινα μέτωπα σε εξέλιξη και μαυρισμένες τις καρδιές μας, κάποιες πρόχειρες σκέψεις:
Καλλικράτης: Δουλεύει; Μάλλον δεν δουλεύει. Δημιούργησε τελικά δυσκίνητες δομές, ευεπίφορες μάλιστα στο πολιτικό κόστος. Η νομαρχία, που δούλεψε - όπως δούλεψε - από συστάσεως του ελληνικού κράτους έως στις αρχές του 20ου αιώνα, ίσως να ήταν τελικά μια κάποια λύση. Οι Γάλλοι τις διατηρούν. Πολλοί δήμοι στην επαρχία γιγαντώθηκαν και δεν μπορούν να διαχειριστούν τη νέα κατάσταση. Άλλοι αναπολούν πια την παλιά Κοινότητα.Χρειάζεται επανεξέταση σε όλο το σύστημα.
Ύπαιθρος - πρωτογενής τομέας: Χρειάζεται να ξαναδούμε σοβαρά τις δραστηριότητες του πρωτογενούς τομέα, οι οποίες φρόντιζαν παράλληλα την ύπαιθρο. Κατάργηση ΦΠΑ, κρατήσεων εφκα για τις μη τουριστικές απομακρυσμένες περιοχές.
Μεγάλωμα των εκτάσεων με αναδασμό. Ανασύσταση συνεταιρισμών σε υγιή βάση. Ειδικά προγράμματα. Χρειάζεται ολιστική πολιτική για εκσυγχρονισμό του τομέα και ανάσχεση εγκατάλειψης ύπαιθρου.
Συντονισμός: Τα μη στρατιωτικά ένστολα σώματα έχουν αλλάξει υπουργεία ξανά και ξανά.
Δεν είναι λύση. Χρειάζεται ένα ενιαίο σοβαρό συντονιστικό (ένα "ΓΕΕΘΑ") για πυροσβεστική, αστυνομία, τροχαία, λιμενικό, αλλά και Υγεία, Ενέργεια, συγκοινωνία, ΕΔ κτλ.
Που να μην συνεδριάζει and hoc αλλά να δουλεύει σε μόνιμη βάση.
Ασκήσεις ετοιμότητας: Τα ακραία φαινόμενα ήρθαν για να μείνουν. Η αλυσίδα πρέπει να μάθει να δουλεύει βρέξει - χιονίσει στην κυριολεξία.Τεράστια συζήτηση που κάποια στιγμή πρέπει να γίνει σε σοβαρή βάση.
Φίλοι, καλοπροαίρετα & δικαίως επισημαίνουν ότι η επιλογή των περιφερειών και των μεγάλων δήμων δεν πρέπει να ανατραπεί. Πράγματι την ΕΕ, είναι η βέλτιστη πρακτική, με αποδεδειγμένο έργο. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα οι βέλτιστες διεθνείς πρακτικές δεν είναι κανόνας ότι λειτουργούν.