1. Ιστορική ανακρίβεια: Η Ευρώπη έχει περάσει από πολέμους και κρίσεις και στις εποχές που ήταν έντονα χριστιανική. Αν η παρουσία ή η απουσία του Χριστού είχε άμεση σχέση με την ειρήνη και την ευημερία, τότε δεν θα υπήρχαν Μεσαίωνας, Σταυροφορίες, Ιερά Εξέταση, θρησκευτικοί πόλεμοι κ.λπ.
2. Αντίφαση περί αθεΐας: Η Ευρώπη δεν είναι αθεϊστική· είναι πολυπολιτισμική και πολυθρησκευτική. Εξάλλου, πολλές χώρες της με ισχυρές χριστιανικές παραδόσεις (π.χ. Πολωνία, Ελλάδα) εξακολουθούν να είναι γεμάτες κοινωνικά προβλήματα, κάτι που αναιρεί το επιχείρημά σου.
3. Δημαγωγία και απλοϊκή ερμηνεία της πραγματικότητας: Η ταύτιση του κόσμου με “βρωμιά” και “σκοτάδι” απλώς επειδή δεν ακολουθεί συγκεκριμένη θρησκευτική αντίληψη είναι ένας μανιχαϊστικός τρόπος σκέψης που δεν βοηθά κανέναν.
Άραγε, όταν η Ευρώπη ήταν γεμάτη μοναστήρια και σταυροφόρους, ήταν παράδεισος επί γης; Όταν το Βυζάντιο κατέρρεε από τις ίντριγκες των ‘πιστών’ αυτοκρατόρων, έφταιγε κι εκεί η αθεΐα; Και μήπως η Ελλάδα, που έχει εκκλησίες σε κάθε γωνιά, δεν έχει φτώχεια, διαφθορά και αδικία; Ίσως το πρόβλημα δεν είναι η πίστη ή η απουσία της, αλλά η υποκρισία κάποιων που μιλούν για ‘σκοτάδι’ ενώ δεν βλέπουν το δικό τους.