Τις δραματικές ελλείψεις του ουκρανικού στρατού σε προσωπικό και μέσα κάθε είδους, αλλά και τις «σουρεαλιστικές», όπως τις χαρακτηρίζει, αποφάσεις και τακτικές της στρατιωτικής και πολιτικής διοίκησης που δυσκολεύουν περισσότερο την κατάσταση στο μέτωπο, επιβεβαιώνει ο διοικητής του μηχανοκίνητου τάγματος του 3ου συντάγματος εφόδου, Ολέγκ Ρομάνοφ, που πολεμά στην περιφέρεια του Χάρκοβο, σε εκτενή συνέντευξή του στο ουκρανικό πρακτορείο RBC-Ukraine.
Για την κατάσταση στο μέτωπο
Η τελευταία χρονιά του πολέμου ήταν εξαιρετικά δύσκολη
για τον ουκρανικό στρατό, λέει ο αξιωματικός. «Οι κολασμένες μάχες στην περιοχή
του Ντονιέτσκ, μια προσπάθεια διάρρηξης του μετώπου στην περιοχή του Χάρκοβο
και η επιχείρηση στο Κουρσκ εμπλουτίζουν με εμπειρία, αλλά εξαντλούν τους
πόρους» σημειώνει.
Παρά το γεγονός ότι όλη η προσοχή στρέφεται πλέον στο
Ντονμπάς (σσ: η κοινή γεωγραφική ονομασία των περιφερειών του Λουγκάνσκ και του
Ντονιέτσκ), η κατεύθυνση του Χάρκοβο παραμένει εξαιρετικά δύσκολη, προσθέτει.
«Οι Ρώσοι προσπαθούν συνεχώς να εισβάλουν σε αυτό το
τμήμα του μετώπου. Τις τελευταίες εβδομάδες, ο εχθρός έχει σημειώσει κάποια
πρόοδο στην περιοχή του Χάρκοβο, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να
δημιουργήσει ένα προγεφύρωμα για την κατάληψη των δρόμων προς την κατεύθυνση
του Ιζιούμ. Πιστεύω ότι το Ιζιούμ είναι κλειδί για το Ντονμπάς. Γιατί αυτή
είναι η τελευταία αρτηρία που τροφοδοτεί ολόκληρη την οικιστική περιοχή με τη
γεωγραφική μορφή Ντρουζόφκα – Κονσταντίνοφκα, που πλέον προστατεύουν το Τορέτσκ
και το Τσάσοβ Γιαρ. Επομένως, δεν είναι όλα τόσο γλυκά στην κατεύθυνση του
Χάρκοβο», λέει ο Ρομάνοφ.
Δεν είναι μυστικό ότι η Ρωσία ξεπερνά σημαντικά την
Ουκρανία σε πόρους, τόσο ανθρώπινους όσο και τεχνικούς σχολιάζει το πρακτορείο
και προσθέτει, ότι «ο στρατός μας έχει κρίσιμη ανάγκη από περισσότερα όπλα».
Σύμφωνα με τον Ρομάνοφ, το θέμα της παροχής όπλων στον στρατό έχει αποτύχει από
το 2014. «Όταν χρειάστηκε να φτιάξουν εργοστάσια φυσιγγίων, επισκεύασαν
δρόμους. Αυτό μας έπαιξε ένα σκληρό αστείο» πιστεύει.
Αν και η κατάσταση βελτιώνεται τώρα και οι προμήθειες
όπλων και πυρομαχικών διανέμονται έγκαιρα και πιο αποτελεσματικά, ωστόσο, οι
Ουκρανοί εξακολουθούν να υστερούν σε όπλα, πυρομαχικά και προσωπικό σε σχέση με
τους Ρώσους.
«Το ουκρανικό πεζικό, σκάβοντας το χώμα με τα δόντια του,
είναι όρθιο. Αλλά πόσο θα αντέξει, όταν υπάρχουν στρατιώτες που κρατάνε θέσεις
για 52 συνεχόμενες ημέρες;» λέει ο Ρομάνοφ..
Παρά τη μεγάλη ανάγκη για δυτική υποστήριξη, δεν πρέπει
κανείς να εναποθέτει τις ελπίδες του αποκλειστικά στον Τραμπ και να περιμένει
ότι ο πόλεμος θα τελειώσει σε 24 ώρες ή, αντίθετα, θα περάσει σε μια πιο
δύσκολη φάση. Σε κάθε περίπτωση, όλα εξαρτώνται από τους ίδιους τους Ουκρανούς,
«γιατί κανείς άλλος δεν θα φορέσει πανοπλίες και θα πάει στην πρώτη γραμμή των
ουκρανικών θέσεων για να κρατήσει τη γραμμή άμυνας» δηλώνει ο αξιωματικός.
«Εμείς, για να πούμε την αλήθεια, στεκόμαστε σε λεπτό
πάγο αυτή τη στιγμή. Γιατί χρειαζόμαστε περισσότερο πεζικό για μια τόσο μεγάλη
περιοχή», προσθέτει.
Επειδή ένας μικρός αριθμός στρατιωτών κρατά μεγάλες
γραμμές, εμφανίζονται κενά στην άμυνα, τα οποία εκμεταλλεύεται ο εχθρός. Η
ρωσική τακτική είναι να βρίσκουν τέτοια κενά και να μπαίνουν σε αυτά με μικρές
ομάδες πεζικού.
Εφεδρεία και ελλείψεις προσωπικού
Το πεζικό είναι η πρώτη γραμμή μιας μάχης «και τα παιδιά
πρέπει συχνά να μείνουν εκεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή ο στρατός απλά
δεν έχει αρκετό κόσμο».
«Δεν υπάρχει κανείς να αντικαταστήσει αυτούς που
οχυρώνουν αυτή τη στιγμή μια συγκεκριμένη περιοχή και η αποχώρησή τους χωρίς
αντικατάσταση σημαίνει απλώς την απώλεια αυτών των θέσεων. Αν ο πεζικάριός μας
έβλεπε ότι “ναι, έχω ένα χρόνο, πρέπει να ζήσω φέτος και να επιβιώσω”, θα
έβγαινε σε αποστολή κάθε φορά για να επιβιώσει. Αλλά όταν βγαίνει και κάθεται
εκεί για 25 μέρες, χάνει την επαγρύπνηση. Πετάει ήδη το αλεξίσφαιρο γιλέκο και
αδιαφορεί πια για την ασφάλειά του.
»Η έλλειψη ανάπαυσης και συχνής περιοδικής αντικατάστασης
έχει μοιραίες συνέπειες. Στο τέλος, όσο ενθουσιώδης κι αν είναι ο στρατιώτης,
οι φυσικοί και ηθικοί πόροι του θα εξαντληθούν. Για να συνεχίσουν να διατηρούν
αποτελεσματικά την άμυνα, οι στρατιωτικοί χρειάζονται αυτούς που θα τους
ενισχύσουν, τουλάχιστον για να έχουν τη δυνατότητα να εγκαταλείψουν τις θέσεις
τους, για αποκατάσταση.
»Δυστυχώς, ένας στρατιώτης συνηθίζει το περιβάλλον στο
οποίο βρίσκεται. Και είναι το πιο ακραίο σε ολόκληρο τον πλανήτη μας. Δεν
πρόκειται για κάποιο είδος πολέμου με πειρατές που φρουρούν το πετρέλαιο στο
Δέλτα του Νίγηρα. Αυτός είναι ο πιο αιματηρός πόλεμος από το τέλος του Β’
Παγκοσμίου Πολέμου», τονίζει ο διοικητής του τάγματος.
Το πρόβλημα της αναπλήρωσης του προσωπικού είναι πλέον
ύψιστης σημασίας. Μέσω των ρωσικών καναλιών ψυχολογικού πολέμου, οι αφηγήσεις
σχετικά με τους λιποτάκτες διαδίδονται όλο και περισσότερο στο διαδίκτυο. Την
ίδια στιγμή, ο Ρομάνοφ πιστεύει ότι η πολιτική ενημέρωσης για την επιστράτευση
έχει αποτύχει και στην Ουκρανία.
«Δυστυχώς, κανείς δεν θα θέλει να ενταχθεί στον στρατό
όταν το TikTok γεμίζει με συκοφαντίες κατά Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας. Το
TikTok είναι ένα εργαλείο για την αποσταθεροποίηση κρατών. Ένα εργαλείο για τη
διάδοση του ψυχολογικού – επικοινωνιακού πολέμου εδώ», πιστεύει ο διοικητής.
Η οικονομική ασφάλεια είναι επίσης ένας σημαντικός
παράγοντας. Και σε αυτό το σκέλος υπερισχύουν οι Ρώσοι, γιατί δίνουν μεγάλες
αποζημιώσεις στους νεοσυλλέκτους. «Ο Ρώσος υπογράφει συμβόλαιο, παίρνει 30
χιλιάδες δολάρια και μπορεί ήρεμα να κλείσει όλα τα οικονομικά του θέματα. Στη
χώρα μας αξίζει επίσης να βρεθούν πόροι για οικονομική υποστήριξη, αυτό είναι
ένα επιπλέον κίνητρο που συμβάλλει στην επιστράτευση», λέει ο Ρομάνοφ.
Ιδιώτες εργολάβοι αντί το Μηχανικό του στρατού στις
οχυρώσεις
Σε πολλές περιοχές του μετώπου οι αμυντικές δυνάμεις
αναγκάζονται σε τακτική υποχώρηση. Ο λόγος για αυτό, σύμφωνα με τον Ρομάνοφ,
είναι οι κακές οχυρώσεις κατά μήκος της πρώτης γραμμής.
«Για να μην υποχωρούμε, πρέπει να ξεκινήσουμε από το ότι
η οχυρωματική δομή πρέπει να χτιστεί όχι από εργολάβους, αλλά από το Μηχανικό
του στρατού. Επειδή βλέπω τι χτίζεται γύρω από το Ιζιούμ τώρα, είναι
“σουρεαλιστικό”. Θα υπερασπιστούμε χωράφια;. Η οχύρωση πρέπει να έχει καταρχήν
καθαρό χώρο μπροστά της ώστε ο εχθρός να μην μπορεί να πλησιάζει αθέατος από τη
βλάστηση».
Οι εργολάβοι που δεν έχουν καμία σχέση με τον στρατό δεν
μπορούν να χτίσουν καλά οχυρώσεις, απλώς και μόνο λόγω έλλειψης εμπειρίας και
ελάχιστου ενδιαφέροντος για την ασφάλεια, πιστεύει ο διοικητής. Μόνο ο στρατός
μπορεί να κατανοήσει τις πραγματικές απειλές, τις τακτικές του εχθρού, τον
αριθμό του προσωπικού και των πόρων.
Συνοψίζοντας, ο διοικητής θεωρεί ότι το στοίχημα πλέον
είναι η μακροπρόθεσμη βιώσιμη άμυνα.
«Πρέπει να συνεχίσουμε να προετοιμαζόμαστε για έναν
παρατεταμένο πόλεμο, με πιθανή απώλεια ολόκληρου του κράτους, δυστυχώς. Πρέπει
να εργαστούμε σαν μέλισσες σε κηρήθρα, ώστε να ζήσουμε στην Ουκρανία.».