Το καλοκαίρι ,όταν έκλειναν τα σχολεία και έφευγαν τα παιδιά για διακοπές, ήταν καθιερωμένο το τραπέζι στο οποίο συμμετείχε όλο το προσωπικό. Διακρίνονται ο Ηλίας Γερμανίδης ,ο Καμπάς , ο Χρονίδης και άλλοι.
Αρχείο / Οικοτροφειο Σιδηροκαστρου
Κώστας Γιαγτζής
Τον Χάρη ποιος τον θυμάται;
Kosmidis Stathis
Ήμουν τό 1973-74 τον Καμπά και τον Γερμανίδη τούς
θυμάμαι.
Σταύρος Συγούρας
Είστε κατά τι νεότεροι και στις δικές σας ημέρες είχε
σπάσει ο πάγος ανάμεσα σε μαθητές - επιτηρητές. Στις δικές μας ημέρες δεν
υπήρχαν τέτοιες «οικειότητες». Εδώ θυμάμαι ένα περιστατικό. Περίπου το 1983 ή
1984 ως επικεφαλής κλιμακίου πραγματοποιώ γενικό τροχονομικοί έλεγχο στην
είσοδο της Ηράκλειας Σερρών.Αντιλαμβάνομαι να πλησιάζει επιβατικό αυτοκίνητο με
οδηγό τον μακαρίτη Γερμανίδη Ηλία . Γυρίζω πλάτη και λέω στους τροχονόμους να
ξετινάξουν το αυτοκίνητο για να βρουν τις περισσότερες παραβάσεις. Κάτι τρίγωνα
, κάτι φαρμακεία, ένα φλασάκι που δεν λειτουργούσε και ο Ηλίας έρχεται μπροστά
μου . Η εντολή μου κοφτή και σαφής . Να εφαρμοστούν τα νόμιμα . Ταυτόχρονα
γυρίζω και κοιταζόμαστε κατάματα . Σταύρο , Ηλία οι μόνες μας λέξεις . Αγκαλιαζόμαστε
και το δάκρυ κορόμηλο.Βέβαια μια μέρα μέσα στο αναγνωστήριο της Ε τάξης έφαγα
από τον Ηλία μια φάπα στο σβέρκο που είδα αστράκια. Ο Θεός να τον αναπαύει.
Estefanos Avenidaflorida
Τον Μελεκιδη ξεχνάτε
Χρήστος Καλαΐδης
Και εγώ ειμουν τι 1971 τον Καμπά τον θυμάμαι