Μια εκτενής ανάλυση του EqualityTrust αποκαλύπτει μια δραματική αύξηση της ανισότητας πλούτου στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τον αριθμό των δισεκατομμυριούχων να έχει εκτοξευθεί από μόλις 15 το 1990 σε 165 το 2024. Η έρευνα, που συμπίπτει χρονικά με τη δημοσίευση της λίστας πλουσίων της SundayTimes, καταδεικνύει μια ανησυχητική τάση συγκέντρωσης πλούτου στα χέρια μιας μικρής ελίτ.
Η μελέτη αποκαλύπτει ότι ο μέσος πλούτος των
δισεκατομμυριούχων έχει αυξηθεί κατά περισσότερο από 1.000% την τελευταία
τριακονταετία, ένα ποσοστό που χαρακτηρίζεται ως “εξωφρενικό” από τους
ερευνητές. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι οι 50 πλουσιότερες
οικογένειες στη χώρα κατέχουν πλέον περισσότερο πλούτο από το φτωχότερο 50% του
πληθυσμού, που αντιστοιχεί σε περισσότερους από 34 εκατομμύρια ανθρώπους.
Η PriyaSahni-Nicholas, συν-εκτελεστική διευθύντρια του
EqualityTrust, περιγράφει το φαινόμενο ως “βαμπιρικής φύσης”, τονίζοντας στον
Guardian ότι η ακραία συσσώρευση πλούτου είναι ασύμβατη με την υγεία και την
ευημερία του έθνους. Σύμφωνα με την ανάλυση, περισσότερο από το μισό του
συνολικού πλούτου των δισεκατομμυριούχων προέρχεται από ακίνητα, κληρονομιές
και χρηματοοικονομικές δραστηριότητες – πηγές που συχνά συνδέονται με την
καταστροφή του περιβάλλοντος και των κοινοτήτων.
Η JuliaDavies, μέλος των PatrioticMillionaires UK,
προσθέτει μια ενδιαφέρουσα οπτική, υποστηρίζοντας ότι η συμπερίληψη στη λίστα
των πλουσίων θα έπρεπε να αποτελεί στίγμα και όχι τίτλο τιμής. Αμφισβητεί τον
χαρακτηρισμό των πλουσίων ως “δημιουργών θέσεων εργασίας”, χαρακτηρίζοντάς τους
αντίθετα ως “εξολοθρευτές θέσεων εργασίας”, καθώς η συγκέντρωση επιχειρήσεων
στα χέρια λίγων οδηγεί στην εξαφάνιση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.
Η FernandaBalata, πολιτική οικονομολόγος στο
NewEconomicsFoundation, επισημαίνει τις στενές διασυνδέσεις μεταξύ πλούτου και
εξουσίας, οι οποίες επηρεάζουν τους δημόσιους θεσμούς. Υποστηρίζει την ανάγκη
θέσπισης ενός “Ορίου Ακραίου Πλούτου”, πέρα από το οποίο ο υπερβολικός πλούτος
προκαλεί αδικαιολόγητη βλάβη στην κοινωνία.
Ο DrBenjaminTippet, λέκτορας οικονομικών και ανισότητας
πλούτου στο King’sCollegeLondon, παρουσιάζει μια ενδιαφέρουσα ανάλυση: ένας
φόρος 2% στους εμφανιζόμενους στη λίστα πλουσίων από τα μέσα της δεκαετίας του
’90 θα είχε αποφέρει περίπου 6 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως, συνολικά 155
δισεκατομμύρια λίρες. Με επένδυση, το ποσό αυτό θα άξιζε σήμερα περίπου 325
δισεκατομμύρια λίρες – πάνω από 11.000 λίρες ανά νοικοκυριό.
Η έρευνα υπογραμμίζει την επείγουσα ανάγκη για συστημική
αλλαγή στην οικονομική πολιτική του Ηνωμένου Βασιλείου. Οι ειδικοί συμφωνούν
ότι τα ακραία επίπεδα ανισότητας πλούτου προκαλούν πολλαπλές βλάβες στην
κοινωνία και απαιτούνται άμεσες πολιτικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση του
φαινομένου.