Ψίθυροι της Σιντικής / Πεζοδρόμια που μας έλκουν και μας απωθούν


Έντυπη Έκδοση - Γράφει : Θωμάς Μιχαλιέρης

 

Την αφορμή για τις παρακάτω σκέψεις μου την έδωσε μια νεαρή μητέρα που μ΄ όλες τις πολύχρωμες προετοιμασίες της και έχοντας επιλέξει έξυπνα το στυλ με νότες ανανέωσης κομψότητας και διαφορετικότητας, βγήκε ένα ηλιόλουστο μεσημέρι να πάει βόλτα το μωρό της με το καρότσι στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου στην οδό Βενιζέλου. Αιφνιδιασμένη απ’ τη μεγάλη λιακάδα δεν θα έμενε ασάλευτη. Κανένας δεν μπορούσε να την εμποδίσει να σεργιανάει με το καρότσι, αφήνοντας το αποτύπωμά της στην οδό Βενιζέλου. Και αν η μόδα είναι ένα δώρο πλασμένο για την νεαρή μητέρα για να ανυψώνεται, να εμπνέεται, να μεταμορφώνεται, προσφέροντας λάμψη στην εμφάνισή της, από την άλλη, η διάθεσή της γρήγορα άλλαξε. Ένιωσε ολότελα ανέτοιμη να ανεβαίνει και να κατεβαίνει το πεζοδρόμιο, να βγαίνει στο οδόστρωμα για να αποφεύγει τα εμπόδια που υπήρχαν στη διαδρομή της για τον προορισμό της.

Η συγκεκριμένη νεαρή μητέρα, σίγουρα κάποτε ονειρεύτηκε να σεργιανάει με το καρότσι με το μωρό της. Σίγουρα, μια γυναίκα που περπατά χαλαρά στο πεζοδρόμιο με ένα καρότσι στο οποίο ένα μωρό κοιμάται γλυκά, είναι η εικόνα μιας μητέρας σε άδεια μητρότητας για όσους δεν έχουν πάει ακόμα εκεί. Αλλά, όπως πάντα, η πραγματική ζωή απέχει πολύ από την όμορφη εικόνα. Τι εμποδίζει τους γονείς να απολαμβάνουν τις βόλτες στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου; Ο χώρος στα πεζοδρόμια είναι μόλις αρκετός για έναν πεζό. Και για να αφήσουμε να περάσουν αυτούς που έρχονται προς το μέρος μας ή θέλουν να μας προσπεράσουν, πρέπει να σταματήσουμε και να πιεστούμε ανάμεσα σε εμπόδια και τραπεζοκαθίσματα.

Η ιδέα να ελεγχθεί η προσβασιμότητα στα πεζοδρόμια, των γονιών με καρότσια και των συνανθρώπων μας με αναπηρικά αμαξίδια, έχει περάσει από το μυαλό της Δημοτικής Αρχής; Όταν όλοι σήμερα, σε κάθε βήμα μιλούν για τη δημιουργία ενός «άνετου περιβάλλοντος» για όλους, πολλές μητέρες βιώνουν άβολες καταστάσεις στα πεζοδρόμια στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου. Αλλά πρέπει να περπατήσουν. Και η μαμά, σαν έμπειρη πλοηγός, χαράζει κάθε φορά τη δική της διαδρομή στην ζούγκλα των πεζοδρομίων. Κι αν ο ιππότης δεν είναι κοντά για να τραβήξει το κάθισμά του για να ανοίξει ελεύθερο χώρο στο πεζοδρόμιο; Το καρότσι δεν χωράει και για αυτό η μητέρα αναγκάζεται να βγει κατευθείαν στο δρόμο. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να βρω στο κέντρο της πόλης πεζοδρόμιο που να είναι άνετο για περπάτημα με καρότσι. Τι συναισθήματα προκαλεί το κέντρο της πόλης σε μια μητέρα που δυσκολεύεται να κινηθεί με το παιδικό καροτσάκι σε πεζοδρόμιο στην οδό Βενιζέλου και αναγκάζεται να βγει στο δρόμο; Σίγουρα, η ζωηρή ματιά της συγκεκριμένης νεαρής μητέρας, οι πινελιές θυμού στο πρόσωπό της ήταν σαν κρυπτογραφικά μηνύματα για να εκφράσουν την δυσαρέσκειά της. Έδειχνε ότι ήταν αγανακτισμένη από τα εμπόδια στο πεζοδρόμιο. Τι συναισθήματα μας προκαλεί το κέντρο της πόλης όταν ένας ηλικιωμένος, όταν συνάνθρωποί μας με αναπηρικά αμαξίδια δεν μπορούν να κινηθούν στα πεζοδρόμια και αναγκάζονται να βγουν στο δρόμο; Μητέρες με καρότσια συναντούν απρόσμενα εμπόδια στα πεζοδρόμια. Είναι σχεδόν αδύνατο να τα βγάλεις πέρα με ένα καρότσι και για τους γονείς αυτή η αποστολή γίνεται πολλές φορές εντελώς αδύνατη, αφού υπάρχουν πολύ λίγα περιθώρια ελιγμών.

Το κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου έχει καταντήσει περιβάλλον φραγμού. Είμαι έκπληκτος που ο Δήμος Σιντικής δεν έλαβε υπόψη ότι οι μητέρες με καρότσια θα περπατούν στα πεζοδρόμια. Ποιος λοιπόν δημιουργεί εμπόδια για τους πεζούς; Έχει σκεφτεί η Δημοτική Αρχή να διευκολύνει τη ζωή των μητέρων με καρότσια, των συνανθρώπων μας με αναπηρικά αμαξίδια, των συνανθρώπων μας με περιορισμένη κινητικότητα, που δυσκολεύονται πολύ να πλοηγηθούν, ώστε να μην υποφέρουν κάθε φορά που σκέφτονται πώς να σύρουν το καρότσι στο πεζοδρόμιο;

κ. Δήμαρχε δοκιμάστε το εξής πείραμα: πάρτε ένα καρότσι και κινηθείτε στο κέντρο του Σιδηροκάστρου όταν είναι ανοικτή η αγορά και νιώστε πώς είναι να είσαι τόσο αβοήθητος. Είναι το τεστ για να δείτε την κατάσταση που βιώνουν οι πεζοί στα πεζοδρόμια. Κάντε ένα τέτοιο πείραμα και θα μάθετε ότι για τις γυναίκες με καρότσια, τα πεζοδρόμια στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου μοιάζουν με διαδρομές με εμπόδια. Είναι πιο εύκολο γι’ αυτές να περπατήσουν με ένα καρότσι κατά μήκος του δρόμου - σε δρόμο με μεγάλη κίνηση δίχως να υπάρχει νησί ασφαλείας - για να κάνουν το παιδί να αισθάνεται άνετα.

κ. Δήμαρχε οι δημότες σας ψήφισαν για τις αλλαγές που υποσχεθήκατε και άρα αν παραλάβατε μια κληρονομιά μιας πόλης που τα πεζοδρόμια είναι άβολα για τους πεζούς, οφείλετε να αλλάξετε την κατάσταση. Η καλοκαιρινή σεζόν του καφέ έχει ήδη αρχίσει και το καθήκον της Δημοτικής Αρχής είναι να εντοπίσει όλα τα εμπόδια και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πεζοί, μητέρες με καρότσια, άτομα με αναπηρία, άτομα με περιορισμένη κινητικότητα, ώστε να γίνει το κέντρο της πόλης μας πολύ πιο βολικό. Δηλαδή, να δημιουργηθεί παντού ένα κανονικό περιβάλλον χωρίς φραγμούς. Οι δημότες δεν οφείλουν να θεωρούν τους εαυτούς τους σαν όντα που υπάρχουν για να υπηρετούν την Δημοτική Αρχή. Σκοπός τους είναι αντίθετα να θέτουν οι δημότες την Δημοτική Αρχή στην υπηρεσία των ανθρώπινων αναγκών για να ανατραπούν όλες εκείνες οι συνθήκες στις οποίες ο πεζός μεταβάλλεται σε ένα περιφρονημένο και παραγκωνισμένο ον. Σε αντίθετη περίπτωση θα είναι οι πολίτες υπολογίσιμοι για τον εαυτό τους και μόνο για τον εαυτό τους.

Από την άλλη, σκεφτείτε κ. Δήμαρχε όσους έρχονται στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου, επισκέπτες - τουρίστες με ένα μωρό και ένα καροτσάκι και, συγκεκριμένα εμπόδια στα πεζοδρόμια περιορίζουν σημαντικά το εύρος των μερών που μπορούν να πάνε, να καθίσουν σε ένα καφέ ή απλώς να περπατήσουν και να χαζεύουν βιτρίνες. Και επειδή βλέπω συμπολίτες μας με αναπηρικά αμαξίδια να κινούνται στο οδόστρωμα, δεν είναι υπερβολή ότι τα πεζοδρόμια στο Σιδηρόκαστρο θέλουν να πάρουν την πρώτη θέση στον διαγωνισμό για τον χειρότερο φράχτη στις μετακινήσεις των πολιτών.

Ρωτήθηκε πέρυσι ένας ιδιοκτήτης επιχείρησης στο κέντρο της πόλης : “γιατί δημιουργείς μπροστά από το κατάστημά σου φραγμούς για τους πεζούς που θέλουν να περπατούν άνετα στα πεζοδρόμια”. Και η απάντησή του ήταν : “γιατί εγώ αυτό το πεζοδρόμιο το πληρώνω”. Εφόσον μέχρι σήμερα συνεχίζει να δημιουργεί φραγμούς, τούτο σημαίνει ότι η Δημοτική Αρχή του επιτρέπει να χρησιμοποιεί το πεζοδρόμιο ως μέσο για να προσπορισθούν κάποια κέρδη από τον χώρο του πεζοδρομίου που καταλαμβάνει, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι ανθρώπινες ανάγκες των πεζών. Σημαίνει ακόμη ότι η ίδια η Δημοτική Αρχή στέκεται απέναντι στους πεζούς σαν μια ξένη απρόσωπη δύναμη που περιορίζει και κατευθύνει τις μετακινήσεις των πολιτών ανεξάρτητα από τη θέλησή τους. Από την άλλη, εάν τα πεζοδρόμια στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου είναι για την Δημοτική Αρχή μόνο προϊόντα προς ενοικίαση τότε και όλες στην πραγματικότητα ανθρώπινες ανάγκες των πεζών εκτίθενται προς ενοικίαση για να προσπορισθούν κάποια κέρδη. Τέτοιες τακτικές ορισμένων επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τα πεζοδρόμια ως ιδιοκτησία τους με την ανοχή της Δημοτικής Αρχής και με όλες τις συνέπειες που προκύπτουν απ’ αυτό για τους πεζούς, αποκαλύπτουν σε όλη τους την γύμνια τα συμφέροντα που υπάρχουν και που εμποδίζουν να ενωθούν όλοι για να αξιοποιήσουν τα πεζοδρόμια για όλους. Και άρα νομίζω λοιπόν ότι αυτό που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα σ’ αυτό το πρόβλημα του “πώς μπορεί να βρεθεί μια λύση με τα πεζοδρόμια” είναι ότι δυστυχώς με την σημερινή κατάσταση διαίρεσης των δημοτών, δηλαδή, ανάμεσα στα συμφέροντα των επιχειρήσεων και των νόμιμων και λογικών απαιτήσεων των δημοτών να περπατούν ελεύθερα στα πεζοδρόμια δίχως περιορισμούς και εμπόδια, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί με μια γενική συμφωνία, παρά μόνο η εφαρμογή του Νόμου και το σάρωμα κάθε αντίστασης που έρχεται από το χθες.

Η Δημοτική Αρχή έχει υποχρέωση να ακολουθήσει θαρραλέα μια πορεία για τη βελτίωση του περιβάλλοντος ειδικά για τους πεζούς. κ. Δήμαρχε είναι ωραίο να νιώθει ο πεζός στα πεζοδρόμια της πόλης μας την ελευθερία σε κάθε κίνησή του, να ακολουθεί τον δικό του ρυθμό. Είναι ωραίο να ξέρει ο πεζός ότι η διαδρομή για τον προορισμό του δεν καλύπτεται από εμπόδια. Είναι ενδιαφέρον όταν γνωρίζει ο επισκέπτης - τουρίστας ότι στο κέντρο του Σιδηροκάστρου μπορεί να επιλέξει μια διαδρομή δίχως εμπόδια να του αποσπούν την προσοχή και να του χαλάνε την διάθεση. Και άρα είναι ενδιαφέρον όταν η Δημοτική Αρχή φροντίζει τόσο για την άνεση όσο και για την καλή διάθεση των δημοτών και επισκεπτών της πόλης. Για αυτό μη χάνετε καιρό, τα πεζοδρόμια είναι βολικά όταν καλύπτουν όλες τις ανάγκες και τις επιθυμίες όλων πάντα με στόχο τόσο την άνεση όσο και την καλαισθησία. Οι αυξανόμενες κοινωνικές απαιτήσεις για τις κύριες ιδιότητες του ανθρώπινου περιβάλλοντος - υγεία, άνεση και ομορφιά - προκαθορίζουν την ανάγκη παρεμβάσεων του Δήμου Σιντικής για τη δημιουργία του πιο ευνοϊκού άνετου περιβάλλοντος. Η θετική εικόνα του κέντρου της πόλης του Σιδηροκάστρου είναι απαραίτητη αφενός για την προσέλκυση επισκεπτών - τουριστών και αφετέρου για τη βελτίωση της κοινωνικής ευημερίας και τη μείωση της μετακίνησης των κατοίκων προς άλλες περιοχές. Ελπίζω ότι η έκκλησή μου να εισακουστεί και να οδηγήσει σε θετικές αλλαγές στα πεζοδρόμια στο κέντρο της πόλης του Σιδηροκάστρου, λύνοντας έτσι το πρόβλημα της άνετης μετακίνησης για όλες τις κατηγορίες πολιτών. Τέλος, όποιος βλέπει την αδυναμία μιας γυναίκας με ένα καρότσι στο πεζοδρόμιο, των συνανθρώπων μας με αναπηρικά αμαξίδια, των συνανθρώπων μας με περιορισμένη κινητικότητα, βοηθήστε τους τραβήξτε το κάθισμά σας μέσα, μαζέψτε τα πόδια σας ή σηκωθείτε να περάσουν άνετα.

 

 

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη Παλαιότερη