Σε μια συγκλονιστική έκθεση που δημοσιεύτηκε πρόσφατα, η Επίτροπος Παιδιών της Αγγλίας, DameRachel de Souza, αποκαλύπτει ότι τα παιδιά στη χώρα ζουν σε συνθήκες φτώχειας που παραπέμπουν στην εποχή του Καρόλου Ντίκενς, με την κατάσταση να έχει φτάσει σε σημείο όπου η στέρηση έχει κανονικοποιηθεί στη συνείδηση των νέων.
Η έρευνα, που
διεξήχθη μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου του τρέχοντος έτους, βασίστηκε στις
εμπειρίες 128 παιδιών ηλικίας 6 έως 18 ετών από διάφορες περιοχές της χώρας. Οι
μαρτυρίες των παιδιών περιγράφουν μια ζοφερή πραγματικότητα, όπου βασικές
ανάγκες παραμένουν ανικανοποίητες και οι συνθήκες διαβίωσης είναι συχνά
επικίνδυνες για την υγεία τους.
Σύμφωνα με τα
πιο πρόσφατα στοιχεία, ένας πρωτοφανής αριθμός 4,5 εκατομμυρίων παιδιών ζούσαν
σε συνθήκες φτώχειας στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά το έτος έως τον Απρίλιο του
2024. Αυτό το ανησυχητικό στατιστικό στοιχείο αντικατοπτρίζει μια βαθιά
κοινωνική κρίση σε μία από τις πλουσιότερες χώρες του κόσμου.
Οι νέοι
περιέγραψαν καθημερινές δυσκολίες που περιλαμβάνουν την έλλειψη επαρκούς νερού
για να κάνουν ντους, την παρουσία αρουραίων που τρώνε τους τοίχους των σπιτιών
τους, και υπνοδωμάτια γεμάτα μούχλα. Η De Souza επισημαίνει ότι τα παιδιά δεν
αναφέρονται στη φτώχεια ως αφηρημένη έννοια, αλλά περιγράφουν την έλλειψη
βασικών αγαθών που οι περισσότεροι θεωρούν δεδομένα.
Ιδιαίτερα
ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι πολλά παιδιά φαίνεται να έχουν αποδεχθεί αυτές
τις ανεπαρκείς συνθήκες ως φυσιολογικές, έχοντας αναπτύξει εξαιρετικά χαμηλές
προσδοκίες για το τι δικαιούνται στη ζωή τους. Η έλλειψη βασικών ανέσεων, όπως
ένα ασφαλές σπίτι, ένα επαρκές κρεβάτι, θέρμανση, και ιδιωτικότητα στο μπάνιο,
έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς τους.
Η κατάσταση
περιπλέκεται περαιτέρω από το όριο των δύο παιδιών στα επιδόματα, μια πολιτική
που εφαρμόστηκε από τους Συντηρητικούς τον Απρίλιο του 2017. Σύμφωνα με την
Ομάδα Δράσης για την Παιδική Φτώχεια, αυτή η πολιτική ωθεί 109 παιδιά στη
φτώχεια κάθε μέρα.
Το Ινστιτούτο
Δημοσιονομικών Μελετών εκτιμά ότι η κατάργηση αυτής της πολιτικής θα κόστιζε
στην κυβέρνηση περίπου 3,4 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως, αλλά θα έβγαζε 500.000
παιδιά από τη σχετική φτώχεια. Η De Souza υποστηρίζει σθεναρά ότι οποιαδήποτε
στρατηγική για την καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας πρέπει να ξεκινήσει με
την κατάργηση αυτού του ορίου.
Στο μεταξύ,
τα σχολεία έχουν αναγκαστεί να αναλάβουν ρόλους κοινωνικής πρόνοιας. Ο
PaulWhiteman, γενικός γραμματέας της ένωσης σχολικών ηγετών NAHT, αναφέρει ότι
οι εκπαιδευτικοί λειτουργούν όλο και περισσότερο τράπεζες τροφίμων και ζεστούς
χώρους, παρέχουν κουπόνια φαγητού και προσφέρουν ακόμη και υπηρεσίες
πλυντηρίου.
Η Επίτροπος
προτείνει μια σειρά από μέτρα, συμπεριλαμβανομένου ενός “τριπλού κλειδώματος”
στα επιδόματα που σχετίζονται με τα παιδιά για να διασφαλιστεί ότι συμβαδίζουν
με τις αυξανόμενες τιμές, μεταρρυθμίσεις για να εξασφαλιστεί ότι οι οικογένειες
δεν στεγάζονται σε προσωρινά καταλύματα για περισσότερο από το νόμιμο όριο των
έξι εβδομάδων, και δωρεάν μετακίνηση με λεωφορείο για όλα τα παιδιά σχολικής
ηλικίας στην Αγγλία.