Ένα φραπεδάκι στο χέρι, φιλάς και του παπά το χέρι κι η συλλογική αμνησία… με το αζημίωτο.
Σκάει λέει στο ΣΚΑΙ σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ. Ανακάλυψαν, λέει, ότι λείπουν λεφτά. Τι μας λες; Δηλαδή, για να καταλάβουμε… υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που ψάχνουν τα λεφτά; Ρομαντικό.
Τι να λείπουν; Δεν είναι και μανταλάκια. Δεν πέφτουν από το μπαλκόνι. Εκατομμύρια είναι, άμα θες τα κάνεις γλάστρες, άμα δε θες τα εξαϋλώνεις. Πού πήγαν; Στην πίστη, στο φως, στο Άγιο Πνεύμα. Άβυσσος οι τσέπες των ευσεβών.
Κάτι “άριστοι” είπαν να παίξουν μπαλίτσα με τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Κι εμείς ξαφνιαστήκαμε! Μα γιατί; Παιδιά είναι κι αυτοί. Να μη ρίξουν ένα σουτάκι στην εστία του Προϋπολογισμού; Να μη δοκιμάσουν μια τρίπλα πάνω στον ΕΣΠΑ; Μην είμαστε μίζεροι. Άδραξαν την ευκαιρία να μας δείξουν τις ικανότητές τους και σε άλλα γήπεδα για να τους χαρούμε περισσότερο.
Άλλωστε, τι πάει να πει «χάθηκαν λεφτά»; Εδώ έχουμε χάσει νοημοσύνη και αξιοπρέπεια, στα λεφτά θα κολλήσουμε;
🔴Θυμάσαι αυτούς που φωτογραφίζονταν σαν να εγκαινίαζαν την Ανάσταση κάθε εβδομάδα; Κορδέλα, σταυρός, λιβάνι, χαμόγελο. Εμείς τους βλέπαμε και νομίζαμε ότι θα μας σώσουν. Τώρα που πήγαν για τα ρέστα, μας φταίνε; Αυτοί φταίνε ή ο καθρέφτης μας;
Αντίδραση λαού: πέντε λεπτά αγανάκτηση με καπουτσίνο, δέκα λεπτά στο Facebook με «ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΠΑΝΑΝΙΑ», μετά μπάνιο και ησυχία. Ηθική καθαρτήριος δύναμη: ο ήλιος και το αντηλιακό.
Ο φραπές στα 20€. Αλλά ποιος νοιάζεται; Αν έχει και έξτρα αφρό, ούτε που θυμάσαι τι σημαίνει ΟΠΕΚΕΠΕ. Εξάλλου, πώς να το πεις με το καλαμάκι στο στόμα; Παγιδεύεται ανάμεσα σε δύο γουλιές και μια χαλαρή αμνησία.
🔴Και βγαίνει κι ο άλλος… Πήγε λέει στο Άγιο Όρος έβαλε το χέρι στην τσέπη του και άφησε πίσω 100 εκατομμύρια. Έτσι. Χωρίς κουπόνι. Σαν φιλοδώρημα στον Γέροντα για το καλό σέρβις.
Αν μη τι άλλο, βοηθάνε οι άνθρωποι. Και με το παραπάνω. Ειδικά όταν έχουν “γραμμή” με τα Θεία. Άλλοι τα παίρνουν, αυτοί τα επιστρέφουν. Όλα κύκλος. Κάτι σαν φορολογικός παράδεισος με ευλογία.
Το βράδυ, 8:00, δελτία ειδήσεων.
Νανούρισμα για μεγάλους: έξι δόσεις ΣΚΑΪ, δύο κουταλιές εθνική θλίψη, μια πρέζα πατριωτισμό και άφθονο λιβάνι σοβαρότητας.
Μετά, όλα περνούν. Ένας καύσωνας, ένα πανηγύρι, μια πομπή με λάβαρα και τσουπ! Το σύστημα κάνει restart.
Η επίσημη συνταγή επιβίωσης:
“Ελλάς – Πατρίς – Θρησκεία – Φραπές με γάλα αμυγδάλου.”
Και την Κυριακή;
Εννοείται Εκκλησία. Χέρι φιλάμε, συγχώρεση παίρνουμε σε πακέτο, και βουρ για παραλία. Είμαστε χριστιανοί δεν κρατάμε κακία. Μόνο κάρτα πιστότητας.
Γιατί εμείς συγχωρούμε ακαριαία. Και ξεχνάμε αυτόματα.
Το λέει κι η παράδοση: όσο περισσότερο σε κλέβει κάποιος, τόσο περισσότερο του κάνεις like.
Έτσι είμαστε εμείς.
Με πίστη, πλατύ χαμόγελο και ολόψυχη αποδοχή.
Καθολική, πανορθόδοξη, full HD αποδοχή.
Ό,τι κι αν σου κάνουν, φτάνει να το συνοδεύουν με λίγο θυμίαμα και καλό φως κάμερας.
Άντε λοιπόν…
Εις υγείαν των κορόιδων.
Και του χρόνου με υγεία, και πιο μεγάλο κονδύλι, μη μας πουν και μίζερους.
@highlight