Στέλιος Κούλογλου
Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρηδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα,
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι,
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα,
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Από το «Γύριζε», Κωστής Παλαμάς.1908
Ο κ. Μητσοτάκης είναι με τη λάθος πλευρά της ιστορίας,
αλλά παντός μέρος της κακής ελληνικής ιστορίας: του πλιάτσικου και της
υποτέλειας.
Η καταλήστευση της χώρας και η διαφθορά, δεν είχαν πάρει
ποτέ τέτοια έκταση, όσο τα 6 χρόνια του μητσοτακισμού. Θα πρέπει να ανατρέξει
στον 19ο ή στις αρχές του 20ο αιώνα, για να βρει ανάλογες στιγμές, τόσο μεγάλης
και πολύπλευρης παρακμής της χώρας.
Οπως αυτές που οδήγησαν το 1908 τον Κωστή Παλαμά να
γράψει τη συλλογή “Η πολιτεία και η μοναξιά”, σε μία περίοδο που αισθανόταν
βαθιά απογοήτευση για την πορεία της Ελλάδας, στηλιτεύοντας τη νοοτροπία του
ραγιαδισμού, την πνευματική σκλαβιά και την παθητικότητα του λαού.
Για την πυραμίδα της διαφθοράς που απλώθηκε σε όλη την
κοινωνία, αρκεί ο ΟΠΕΚΕΠΕ, ο Χασάπης και ο Φραπές. Το σκάνδαλο που γίναμε «των
Ευρωπαίων περίγελα», που γράφει και ο ποιητής.
Όσο για τον ραγιαδισμό, δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη
από τη στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη απέναντι στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων
στη Γάζα.
Με την εξαίρεση της Γερμανίας, με τις δικές ιστορικές
ενοχές, όλες οι βασικές χώρες της Ευρώπης αλλά και του κόσμου (Αυστραλία,
Ιαπωνία μεταξύ άλλων), ζήτησαν χθες τον άμεσο τερματισμό του πολέμου στη Γάζα.
Και επέκριναν το μοντέλο παροχής βοήθειας της ισραηλινής
κυβέρνησης, μετά τον θάνατο εκατοντάδων Παλαιστινίων στα σημεία διανομής-
πολλών θανάτων και λιγοστών τροφίμων.
Όπως και το προηγούμενο διάστημα, η κυβέρνηση αποτελεί
θλιβερή εξαίρεση. Μαζί με μερικές ακροδοεξιές κυβερνήσεις της ΕΕ (Ουγγαρία,
Σλοβακία) τις βαλκανικές (Ρουμανία, Βουλγαρία) και τις μικρές πρώην αποικίες
(Κύπρος, Μάλτα) που δεν τολμούν να τα βάλουν με τον Πλανητάρχη.
Ο κ. Μητσοτάκης κάνει και τις δικές του μπίζνες με τον
φίλο του τον Νετανιάχου, τον μεγαλύτερο εγκληματία πολέμου του 21ου αιώνα. Αλλά
η άρνηση του να υπογράψει μαζί με τις κανονικές ευρωπαϊκές χώρες μία αυτονόητη
δήλωσε, οφείλεται ακριβώς στο γεγονός ότι φοβάται να αντισταθεί στις πιέσεις
της Ουάσιγκτον.
Και οι άλλες χώρες δέχθηκαν πιέσεις. Δεν θέλουν να
εκνευρίσουν τον Τραμπ λόγω της εκκρεμότητας των δασμών. Αλλά έχουν την κοινή
τους γνώμη που τους πιέζει και μία εθνική αξιοπρέπεια.
Ο κ. Μητσοτάκης δεν έχει ούτε το ένα ούτε το άλλο. Έχει
μετατρέψει την κοινή γνώμη σε φραπε-ραγιάδες. Και σε μία θαυμαστή συμφωνία
ηγεσίας-βάσης, αισθάνεται και αυτός το ίδιο.