Γράφει : Θωμάς Μιχαλιέρης
➡️ Μέσα σε αυτό το καυτό το καλοκαίρι, τις ώρες της μεγάλης ζέστης, ανάμεσα στα άλλα, σκέφτομαι τις γυναίκες που βιώνουν τις υψηλότερες θερμοκρασίες σε ψησταριές, ταβέρνες, γυράδικα, φούρνους και επαγγελματικές κουζίνες. Στέκουν άψογες μέσα στη ζέστη, με τις δυσκολότερες συνθήκες εργασίας, Στέκουν δυνατές αντέχοντας την τρομερή πίεση, την ψυχολογική και σωματική εξάντληση. Προσπαθώ να νιώσω όλο αυτό το βάρος της ζέστης που ψήνει τα πρόσωπά τους από αυτή την εργασία που τους έτυχε, που μπορεί μια αλληλουχία από ατυχίες να οδήγησαν σε αυτό. Αλλά, για αυτές, είναι η δουλειά που κάνουν εδώ και χρόνια. Κάνουν κάτι δύσκολο για τον βιοπορισμό τους, όταν οι άλλοι απολαμβάνουν τις δροσερές ελληνικές αμμουδιές, όταν προγραμματίζουν ευχάριστες, ανέμελες και ηδονικές διακοπές, όταν χαίρονται την ομορφιά αυτή του πλανήτη. Και γι αυτό κρατώντας τα χρήματα μούσκεμα στον ιδρώτα από την σκληρή εργασία τους, εκτιμούν ακόμη περισσότερο τα χρήματα που κερδίζουν.
Αν και η ψησταριά ιστορικά συνδεόταν κυρίως με τους
άνδρες, έχει σημειωθεί μια εκπληκτική αλλαγή στον κόσμο του ψησίματος. Τα
τελευταία χρόνια υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός γυναικών, που δείχνουν πόσο
δυνατές μπορούν να είναι στις ψησταριές. Mε την σκληρή εργασία τους έχουν
καλύψει πολύ μεγάλο μέρος της απόστασης που τις χώριζε από το αρσενικό.
Βλέπουμε συνεχώς γυναίκες σε ψησταριές, μέσα σε καυτές επαγγελματικές κουζίνες,
ένας συνδυασμός πάθους, δεξιοτήτων και δημιουργικότητας. Δεν είναι πλέον μια
ανδρική δουλειά, παρά το γεγονός ότι είναι μια σκληρή δουλειά με πιεστικό
κλίμα. Ακαταπόνητες στέκονται συνεχώς πάνω από μια ψησταριά, μια εστία φωτιάς
με τσιμπίδα στο ένα χέρι. Ιδρώνουν και το αίμα ορμάει στην επιφάνεια του
δέρματος τους, κάνοντάς το κόκκινο και ζεστό, αφού πρέπει να κάθονται δίπλα σε
αναμμένη φωτιά για πολλές ώρες. Δυνατές γυναίκες μέσα στο καλοκαίρι, στέκουν
εκεί διαρκώς στην ίδια θέση. Και αυτή η σιωπή; Είναι που δεν υπάρχει χρόνος για
κουβέντες. Έχουν ένα κώδικα επικοινωνίας όπου κυριαρχούν τα μάτια και τα
νεύματα. Ναι, κινούνται πολύ γρήγορα για να μας ευχαριστήσουν.
Το επάγγελμα του να «ψήνεις» τον εαυτό σου σε μια καυτή
μεταλλική πλάκα ή κάθετη ψησταριά σε γυράδικο, είναι δύσκολο και ο καθένας
μπορεί να το δει. Η θερμότητα από τη φωτιά κάνει τα πρόσωπά τους κόκκινα και
ερεθισμένα. Το μέτωπό τους και το πίσω μέρος της μπλούζας τους, μούσκεμα στον
ιδρώτα, που κυλά στο κόκκινο πρόσωπό τους από τη ζέστη. Οι ανάσες τους βγαίνουν
βαριά, ενόσω το καλοκαίρι απλώνει τα φλογοβόλα του. Πίνουν μερικές γουλιές
παγωμένο νερό και, συνεχίζουν να πιέζουν τον εαυτό τους πέρα από τα όριά τους,
συχνά δεν καταλαβαίνουν καν ότι βρίσκονται στο όριο των δυνατοτήτων τους, που
απαιτεί άμεση κινητοποίηση όλων των αποθεμάτων του ανθρώπινου σώματος. Πολλές
φορές μετά το ψήσιμο, τα μάτια τους ζαλίζονται τόσο πολύ που δεν μπορούν να
δουν τίποτα. Και το κάψιμο των χεριών τους από τη φωτιά, αναπόφευκτο. Το να
κάθεσαι δίπλα σε καυτές ψησταριές για ώρες κάθε μέρα, κάνει το δέρμα σου να
ξηραίνεται. Παρ' όλα αυτά υπάρχουν γυναίκες που εργάζονται σε ακραίες συνθήκες,
περιμένοντας υπομονετικά να αραιώσει η δουλειά για να κάνουν το διάλειμμά τους,
για λίγες ριπές δροσερού αέρα. Και όταν γυρίζουν σπίτι, μπορούν ακόμα να
μυρίσουν το ψητό κρέας από το σώμα τους. Το επάγγελμα του ψήστη, που λειτουργεί
όλο το χρόνο, στοιχειώνεται από τη μυρωδιά του ψημένου κρέατος και του καπνού.
Μετά από πολλά χρόνια στο επάγγελμα, πολλές κυρίες έχουν δοκιμάσει την αλμυρή
γεύση του ιδρώτα και μερικές φορές των δακρύων. Και το πιο δύσκολο κομμάτι
είναι το καυτό καλοκαίρι, όταν η θερμοκρασία έξω φτάνει πάνω από τους 40
βαθμούς Κελσίου. Ωστόσο, εξακολουθούν να κάθονται δίπλα στη φωτιά, η σκέψη των
δυσκολιών και της μυρωδιάς του κρέατος δεν τις αποθαρρύνει, δεν θέλουν να τα
παρατήσουν. Εργάζονται ακούραστα στην καυτή ζέστη της κουζίνας, αλλά δεν
σκέφτονται να αλλάξουν δουλειά, κερδίζουν χρήματα από την εργασία τους, έχουν
συνηθίσει και γιατί πιστεύουν ότι αυτή είναι μια καλή δουλειά.
Από δω φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι η «φυσική» κατάσταση
της γυναίκας, σε σχέση με τον άνδρα, είναι εκείνη που χαρακτηρίζεται από τις
απαιτήσεις της ν' αναλαμβάνει καθήκοντα που ήταν μέχρι τώρα «ιδιότητες» του
αρσενικού. Μπορούμε, λοιπόν, μ' αυτή την έννοια να πούμε πως οι κυρίες που
εργάζονται σε ψησταριές, ταβέρνες, γυράδικα, φούρνους, σε επαγγελματικές
κουζίνες, έχουν συνειδητοποιήσει καλά πως η δική τους κατάσταση στο περιβάλλον
τους είναι τέτοιας φύσεως, ώστε οποιοσδήποτε και αν είναι ο χαρακτήρας των
επιδιώξεών τους, το γεγονός ότι το να ανήκουν στο γυναικείο φύλο δεν σημαίνει
ένα επιπλέον βάρος και, συνεπώς δεν είναι ένα εμπόδιο για την πραγματοποίησή
τους. Μερικές φορές κάτι τέτοιο λειτουργεί με βάση την αρχή: αν κάποιος μπορεί
να το κάνει, τότε μπορώ κι εγώ. Όμως, πολλές γυναίκες, μετά από λίγες μόνο
ημέρες δοκιμαστικής περιόδου, τα παρατάνε. Δεν μπορούν όλοι να παραμείνουν στο
επάγγελμα. Αυτή η δουλειά απαιτεί ευκινησία, σχολαστικότητα και ιδιαίτερα
επιμέλεια για να μένουν ευχαριστημένοι οι πελάτες. Δεν μπορούν όλοι να
αντεπεξέλθουν σε αυτή την «καυτή δουλειά». Όποιος δεν μπει στα παπούτσια αυτών
των δυνατών κυριών, δεν μπορεί να δει τις δυσκολίες της δουλειάς. Από την άλλη,
κάνοντας αυτή τη δουλειά, δεν χρειάζεται να ανησυχούν μήπως παχύνουν. Αν έχουν
λίπος, η φωτιά θα το «κάψει όλο»! Επίσης, εκεί που πολλές φορές πραγματικά
διακρίνονται είναι στην παρατήρηση. Από το πόστο τους, βλέπουν, ξέρουν να
περιγράφουν ατμόσφαιρες και πρόσωπα. Μαγεμένες από την μοναδικότητα των δικών
τους αισθήσεων, προσφέρουν ζωντανές εικόνες με απολαυστικά επίθετα και λέξεις
που μιλούν στις αισθήσεις.
Οι γυναίκες που επιλέγουν τον δρόμο της σκληρής δουλειάς,
είναι η πρωταρχική πηγή ανεξαρτησίας τους μπροστά στις ανάγκες της επιβίωσης. Η
ψησταριά, το γυράδικο, ο φούρνος, η επαγγελματική κουζίνα, δεν έχουν φύλο,
απαιτούν σκληρή δουλειά. Γυναίκες δυναμικές, γενναίες και πολύ σίγουρες για τον
εαυτό τους κερδίζουν την απόλυτη ανεξαρτησία με την προσωπική τους προσπάθεια.
Επιλέγουν τον σκληρό αγώνα της ζωής, τιμούν και υπερασπίζονται το γυναικείο
φύλο, ενώ παράλληλα έχουν βάλει σκοπό τους να ζήσουν, να εκφράσουν τον εαυτό
τους, την ομορφιά και την πρωτοτυπία τους. Ως εκ τούτου, είναι επίσης ενδιαφέρον
να εξετάσουμε πώς ξετυλίγουν το δώρο της ύπαρξής τους και το χαρίζουν στον
εαυτό τους και στον κόσμο. Κατ' αρχάς δεν περιμένουν κανέναν σωτήρα να τις
απομακρύνει από τις ψησταριές και τις επαγγελματικές κουζίνες για να νιώσουν
όμορφα από τις παγίδες του ναρκισσισμού και του ψευτοθαύματος. Είναι δυνατές
γυναίκες, δεν ζητούν ποτέ τίποτα από κανέναν. Μόνες τους τα καταφέρνουν και δεν
αγνοούν τη σημασία της πραγματικής τους ενέργειας, που είναι ικανή να τις
μεταμορφώνει. Η φροντίδα της ομορφιάς τους, η διατήρηση της γκαρνταρόμπας τους,
δίνουν τη δυνατότητα να κάνουν δικό τους τον εαυτό τους, αυτό αποτελεί
τρανταχτή ένδειξη επιτυχίας της οριστικής κατάκτησης της αξίας τους. Μπορεί
λοιπόν να νιώθουν ότι δεν ζουν όπως είχαν φανταστεί, ότι η ζωή τους θα έπρεπε
να τις προσφέρει περισσότερα, όμως, παρά τις δυσκολίες δεν θέλουν να σέρνονται
από την μια βδομάδα στην άλλη. Δεν είναι από τις γυναίκες που βάζουν τη ζωή
τους σε αναμονή. Απολαμβάνουν το συναίσθημα της επιβεβαίωσης της ομορφιάς,
σίγουρα έχουν γράψει στο ημερολόγιό τους: «Τι με παθιάζει περισσότερο απ'
όλα;», «Πώς θέλω να με θυμούνται;». Σ΄ αυτό το πλαίσιο, όταν δεν εργάζονται
βάζουν την υπογραφή τους με την ανεπιτήδευτη κομψότητα, τη δροσερή φινέτσα
τους, με τα αμάνικα να αναδύουν μια αύρα δροσιάς και λάμψης, προσθέτοντας
επιπλέον δόση θηλυκής φαντασίας, που απογειώνει την ομορφιά τους, γίνονται η
αιχμή για σχόλια του τύπου: «μα πώς μεταμορφώθηκε;», «σερφάρει την active
καλοκαιρινή κουλτούρα».
Το στιλιστικό παιχνίδι των δυναμικών κυριών των
ψησταριών, των γυράδικων, των φούρνων και των επαγγελματικών κουζινών, έρχεται
να επιβεβαιώσει ότι όλοι μας χρειαζόμαστε το πάθος στη ζωή μας και το καλοκαίρι
είναι η πιο παιχνιδιάρικη εποχή του χρόνου. Από την ανάγκη λοιπόν να
αναζητήσουν τις αισθησιακές ή αισθητικές ικανοποιήσεις, τα χρώματα των
φορεμάτων τους κολακεύουν την επιδερμίδα τους, το κόψιμο τονίζει τις γραμμές
τους. Εννοείται ότι ο λαιμός και ο αστράγαλος δεν κρύβονται. Επιλέγουν να
εκφράσουν την αισθητική τους με δημοφιλή αξεσουάρ για να αναδείξουν το προσωπικό
τους στυλ. Επιβεβαιώνουν όλη αυτήν τη free κουλτούρα που τις κάνει να νιώθουν
ελεύθερες και active. Ακόμη με την τολμηρή καρδιά τους, αποκαλύπτουν τους
ώμους, την πλάτη, το στήθος με ένα ντεκολτέ. Αναγεννιούνται κάθε φορά μέσα από
διαφορετικές υφές, νέα υλικά, μοντέρνες γραμμές και τολμηρές λεπτομέρειες.
Είναι η ενέργειά τους που τις εμπνέει να ρίξουν άγκυρα στον νεανικό τους
ενθουσιασμό, να παρουσιάζουν τον εαυτό τους με ένα απλό αξεσουάρ που γίνεται
τρόπος έκφρασης. Γιατί, τι άλλο είναι το καλοκαίρι, παρά ένα ταξίδι στη
φαντασία με πυξίδα την έκπληξη. Έτσι, με τη φροντίδα της φυσικής τους χάρης,
δίνουν τη δύναμη να κάνουν δικό τους τον εαυτό τους. Οι νίκες τους αυτές,
δικαίως τις ικανοποιούν. Δείχνουν σαν τα λουλούδια, ανθίζουν ελεύθερα. Είναι η
ανάγκη διαφυγής τους από την σκληρή πραγματικότητα, για να σαλπάρουν για ένα
ξένοιαστο καλοκαίρι με μοντέρνο στυλ.
Που κρύβεται, λοιπόν, το καλοκαίρι για τα δυνατά κορίτσια
του Σιδηροκάστρου που κάθε μέρα ξυπνάνε και ξεκινάνε τον αγώνα επιβίωσης σε
υψηλές θερμοκρασίες; Μα, φυσικά, στην ντουλάπα τους. Η αλήθεια είναι πως οι
επιλογές αυτών των δυναμικών κυριών, είναι ανεξάντλητες, λειτουργούν ως
πολυεργαλεία, για μια νέα αρχή με τη μοίρα, υπόσχεση περιπέτειας, μένουμε
έκπληκτοι από τις μεταμορφώσεις τους. Όμορφες ακόμη και ελκυστικές μπορεί να
μην έχουν πολύ ελεύθερο χρόνο για κοκεταρίες, ωστόσο, δεν δυσκολεύονται να
κερδίσουν την επιβεβαίωση της ομορφιάς, της κομψότητας, του καλού τους γούστου
του ίδιου τους του εαυτού. Είναι ένα καθήκον που πολλές φορές αποτελεί πηγή
θετικών ικανοποιήσεων. Ακριβώς όπως ταιριάζει στην καλοκαιρινή διάθεσή τους.
Γιατί το καλοκαίρι είναι η αλήθεια τους και οφείλουν να το τιμούν με
χαλαρότητα, αισιοδοξία και άποψη στις εξόδους τους. Είναι η εποχή να απολαύσουν
τη χαρά της ανανέωσης. Έτσι, πολλές φορές με ρούχα που αναπνέουν, που
αποτυπώνουν τον ενθουσιασμό να ανακαλύψουν νέα και συναρπαστικά πράγματα,
γίνονται ακόμα πιο αθλητικές και άνετες με street διάθεση. Άλλοτε πάλι με
μοναδική νότα καλοκαιριού ένα κολιέ από κοχυλάκια ή πολύχρωμες πέτρες και
βραχιόλι με ματάκι στον καρπό ή κεραμικά στοιχεία, προσθέτουν φινέτσα και
λάμψη. Όλα αυτά αποπνέουν μια παιχνιδιάρικη αίσθηση, φέρνουν καλοκαιρινή
διάθεση. Αίσθηση που θέλουν να νιώσουν για να δραπετεύουν από τη σκληρή
πραγματικότητα. Και γι΄ αυτό είτε κυκλοφορούσαν σε ένα κυκλαδίτικο σοκάκι, είτε
σε ένα παραθαλάσσιο καφέ θα κάνανε σίγουρα εντύπωση.
Ακόμη, λοιπόν, ένα καλοκαίρι είναι εδώ με τις δυνατές
γυναίκες του Σιδηροκάστρου να βρίσκονται σε «θέσεις μάχης», σε δύσκολες και
κάποτε ακραίες συνθήκες. Και για διακοπές; Ποιες διακοπές; Πόσα χρειάζονται για
τις μετακινήσεις, πόσα για τη διαμονή, πόσα για καθημερινά έξοδα, πόσα θα
χρειαστούν όταν επιστρέψουν στη βάση τους. Οι διακοπές καθορίζονται από την
ταξική πυραμίδα στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Ωστόσο, γεμάτες ενέργεια και χάρη,
ανήσυχες και πάνω από όλα ελεύθερες, νιώθουν σιγουριά στη ζωή, χωρίς «ίσως» και
«μπορεί», δίχως να αφήνουν καμία χαραμάδα για ανάδειξη της ευαλωτότητας και
δίχως να αφήνουν κανέναν να αμφιβάλει για το τι επιδιώκουν. Δημιουργούν το δικό
τους αισθητικό ρεπερτόριο με τόλμη ελευθερία και φαντασία, που τις κάνει αιώνια
νέες, κουκλάρες, χυμώδεις, λαμπερές ατσαλάκωτες, για να μας υπενθυμίζουν και να
μας καλούν να ζήσουμε το καλοκαίρι, με ανοιχτό μυαλό και εξερευνητική διάθεση. Τι
ωραίο να βλέπεις γυναίκες να εκπλήσσουν με τον δυναμισμό τους, να αποκαλύπτουν
άλλη μια πτυχή του εαυτού τους, με την προσωπική πινελιά του γούστου τους!