Γιάννης Μυλόπουλος
Το να καταγγέλλει ο υφυπουργός μεταφορών Ταχιάος την εισιτηριοδιαφυγή σαν το μέγιστο πρόβλημα του Μετρό της Θεσσαλονίκης δεν είναι απλώς προκλητικό. Είναι ο ορισμός της υποκρισίας.
Ειδικά όταν η εισιτηριοδιαφυγή που καταγγέλλει ο υφυπουργός προκύπτει από την αλληλεγγύη που δείχνουν οι επιβάτες, προσφέροντας το εισιτήριο πριν να λήξει η διάρκεια ισχύος του σε όσους συμπολίτες τους το χρειάζονται γιατί βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία, τότε πρόκειται για ύμνο στην αναλγησία, στην ιδιωτικότητα και στην κοινωνική απάθεια.
Κι ακόμη χειρότερα, όταν η δήλωση αυτή συμπίπτει με τις αποκαλύψεις για τον χορό των εκατομμυρίων που τα γαλάζια κομματικά στελέχη της ΝΔ έστησαν στον ΟΠΕΚΕΠΕ σε συνεργασία με κυβερνητικούς σε βάρος των μη γαλάζιων αγροτών που δικαιούνταν τις επιδοτήσεις και που καταστράφηκαν επειδή δεν τις πήραν ποτέ, τότε η δήλωση ξεπερνά τα όρια του θράσους και της πρόκλησης.
Διότι από τη μια μεριά οι πολίτες παρακολουθούν τις γαλάζιες ακρίδες που έκλεψαν εκατομμύρια ευρώ να κυκλοφορούν προκλητικά με Ferrari και από την άλλη βλέπουν έναν υφυπουργό της κυβέρνησης να χύνει κροκοδείλια δάκρυα για τα… φραγκοδίφραγκα που χάνονται εξ αιτίας της αλληλεγγύης που δείχνουν οι επιβάτες του Μετρό στους οικονομικά αδύναμους συνανθρώπους τους.
Μια αλληλεγγύη που πρώτο το κράτος όφειλε να έχει δείξει με την κατάλληλη κοινωνική πολιτική για να προστατέψει τους χιλιάδες οικονομικά αδύναμους που δημιούργησε η κυβερνητική πολιτική.
Εκείνο που είναι εξοργιστικό για τους πολίτες της Θεσσαλονίκης είναι ότι αυτός που καταγγέλλει την εισιτηριοδιαφυγή, είτε ως πρόεδρος της πρώην Αττικό και νυν Ελληνικό Μετρό, είτε σήμερα ως υφυπουργός μεταφορών, είναι εκ των κυρίων υπευθύνων για το… πάρτι στο Μετρό της Θεσσαλονίκης από το 2019 μέχρι σήμερα.
Συγκεκριμένα, ο κ. Ταχιάος και οι λοιποί υπεύθυνοι για το Μετρό ευθύνονται γιατί:
Καθυστέρησαν το έργο 4 ολόκληρα χρόνια, καθώς η συμφωνημένη με τον εργολάβο ολοκλήρωσή του, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που είχε υπογραφεί το 2016, ήταν το 2020.
Η καθυστέρηση έγινε με πρόσχημα την αμφισβήτηση της τεχνικής λύσης με την οποία κατασκευάζονταν ο σταθμός Βενιζέλου. Μια λύση που συνδύαζε την διατήρηση στη θέση τους των αρχαιοτήτων της Βενιζέλου με την κατασκευή του υπόγειου σταθμού. Μια λύση τεχνικά εφικτή σύμφωνα με τον ανάδοχο του έργου, σύμφωνα με το μελετητικό γραφείο που την είχε υπογράψει και τους επιβλέποντες μηχανικούς που παρακολουθούσαν την πρόοδό της και υπέγραφαν τις πληρωμές για το τμήμα του έργου που είχε εντωμεταξύ εκτελεστεί, αλλά και σύμφωνα με ειδικούς επιστήμονες, καθηγητές της Γεωτεχνικής Μηχανικής, που εργάζονταν ως σύμβουλοι στην κατασκευή των υπογείων έργων. Κι ακόμη, αυτή η τεχνική λύση είχε ήδη εφαρμοστεί και δοκιμαστεί στο Μετρό της Αθήνας και συγκεκριμένα στην κατασκευή του σταθμού στο Μοναστηράκι.
Αμφισβητώντας με έωλα επιχειρήματα την τεχνική αυτή λύση κατέστρεψαν την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα ενός μοναδικού στον κόσμο μνημείου στη Βενιζέλου, τεμαχίζοντάς το και αποσπώντας το από τον φυσικό του χώρο και τοποθετώντας σήμερα στη θέση του κομμάτια, αποσπάσματα και απομιμήσεις του αρχικού μνημείου.
Η τετράχρονη καθυστέρηση που προκάλεσαν χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος στο έργο, κόστισε περισσότερα από 300 εκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσεις τις οποίες εισέπραξε ο εργολάβος. Ο ίδιος που είχε υπογράψει το χρονοδιάγραμμα με την προηγούμενη λύση, αυτήν της παραμονής των αρχαίων στη θέση τους και της μη καθυστέρησης του έργου.
Η τετράχρονη καθυστέρηση κόστισε ακόμη πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ περισσότερα λόγω της αχρείαστης επιμήκυνσης της διάρκειας του έργου για 4 ολόκληρα χρόνια.
Με τούτα και με τα άλλα, παρέδωσαν το ακριβότερο μετρό της Ευρώπης, με κόστος τριπλάσιο από το μέσο κόστος κατασκευής ανά χιλιόμετρο γραμμής.
Παρά την τετράχρονη καθυστέρηση, παρέδωσαν το έργο ημιτελές και ανέτοιμο λειτουργικά, χωρίς να έχουν ολοκληρώσει τα δοκιμαστικά δρομολόγια. Με συνέπεια τις συχνές διακοπές της λειτουργίας του και μια απίστευτη ταλαιπωρία για το επιβατικό κοινό.
Ακόμη και σήμερα, 9 μήνες μετά την παράδοση του έργου δεν έχουν λύσει το πρόβλημα της έκδοσης εισιτηρίων με πιστωτική κάρτα, όπως σε όλα τα μέρη της γης, που θα έλυνε όλα τα προβλήματα με τα εισιτήρια.
Και οι ίδιοι άνθρωποι που ευθύνονται για αδικαιολόγητες καθυστερήσεις, για διασπάθιση δημόσιου χρήματος και για κακοδιαχείριση στο Μετρό της Θεσσαλονίκης, διαμαρτύρονται σήμερα για τα… φραγκοδίφραγκα που χάνει η ιδιωτική εταιρεία που λειτουργεί το Μετρό, επειδή κάποιοι κοινωνικά ευαίσθητοι επιβάτες δείχνουν την αλληλεγγύη που το κράτος και η κυβέρνηση όφειλε να έχει δείξει για τους οικονομικά αδύναμους.
Αυτή είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ακριβοί στα πίτουρα της εισιτηριοδιαφυγής που συμβαίνει στο όνομα της κοινωνικής αλληλεγγύης και φτηνοί στα εκατομμύρια του δημόσιου χρήματος που διασπάθισαν για να εξυπηρετήσουν ιδιωτικά συμφέροντα.
Γιάννης Μυλόπουλος
Καθηγητής, πρώην Πρύτανης ΑΠΘ
Επικεφαλής παράταξης «ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ»