Γάζα: Γενοκτονία, ελληνική δημοσιογραφία και ένα βραβείο Πούλιτζερ


Αυτό θα πει δημοσιογραφία που πιάνει το σφυγμό της κοινής γνώμης. Στη χθεσινή συνέντευξη τύπου του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, χρειάστηκε να προηγηθούν 30 ερωτήσεις και να περάσουν δύο ολόκληρες ώρες, για να υποβληθεί μία -και μοναδική- ερώτηση για τη Γάζα.

 

Φυσικά αυτές οι συνεντεύξεις κυρίως με την εγχώρια επικαιρότητα ασχολούνται, αλλά στην περίπτωση της Γάζας έχουμε το μεγαλύτερο μαζικό έγκλημα του  21ου αιώνα. Και σε κάθε περίπτωση, αφορά την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης και την εικόνα της χώρας.

 

Για μία ακόμη φορά τις προάλλες, όπως και πριν από 45 μέρες, η Ελλάδα υπέγραψε καθυστερημένα και με κρύα καρδιά μια κοινή διεθνή δήλωση για τα εγκλήματα του Ισραήλ.

 

Στη συνέντευξη τύπου χθες, ο κ. Μητσοτάκης έλεγε τουλάχιστον ένα ψέμα σε κάθε δύο απαντήσεις που έδωσε. Στη συγκεκριμένη απάντηση του, ισχυρίστηκε ότι έχει κάνει δύσκολη τη ζωή του Ισραήλ με την κριτική του. Ακολουθεί η ερώτηση (Πωλίνα Χρήστου- Νewsbreak) και η απάντηση:

 

«EΡ: Η κυβέρνηση δέχεται σφοδρή κριτική για την απόλυτη σύμπλευση με το Ισραήλ, σε μια περίοδο που αυτό γίνεται αποδέκτης ευρύτερης κατακραυγής για τις επιθέσεις στη Γάζα και την τραγική ανθρωπιστική κατάσταση. Σας κατηγορούν για επιλεκτική επίκληση του Διεθνούς Δικαίου στην περίπτωση του Ισραήλ. Ποια είναι η απάντησή σας και επίκειται η αναγνώριση από τη χώρα μας ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους;

 

Μητσοτάκης: Πράγματι, η κυβέρνηση έχει μια στρατηγική συμμαχία με το Ισραήλ. Αυτό, όμως, δεν μας εμπόδισε να ασκήσουμε δριμύτατη κριτική για τον τρόπο με τον οποίο το Ισραήλ διεξάγει την επιχείρηση στη Γάζα, για τον αδιανόητα μεγάλο ανθρώπινο πόνο που έχει προκαλέσει, για τις απώλειες ανθρώπινης ζωής.

 

…Η Ελληνική Κυβέρνηση θα αναγνωρίσει το κράτος της Παλαιστίνης. Το ερώτημα είναι το πότε, το πώς και τη χρονική συγκυρία που εμείς θα κρίνουμε ότι είναι η πιο σωστή προκειμένου να μπορέσουμε με τον τρόπο μας να δώσουμε μια παραπάνω ώθηση σε αυτό το οποίο θεωρώ ότι πρέπει να είναι ο τελικός σκοπός αυτής της προσπάθειας, που δεν είναι άλλος από μια λύση δύο κρατών».

 

Η απάντηση είχε ειδήσεις και υλικό για συμπληρωματικές ερωτήσεις. Την κριτική του κατά φαντασία επικριτή(«πότε  ασκήσατε δριμύτατη κριτική και δεν το πήραμε χαμπάρι») και την αναγνώριση του κράτους της Παλαιστίνης, που για πρώτη φορά εξαγγέλλεται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. («γιατί δεν προχωράτε τις επόμενες εβδομάδες, όπως μια σειρά από άλλες κυβερνήσεις; Tι ακριβώς περιμένετε;»)

 

Ακολούθησαν 15 ακόμη ερωτήσεις και πέρασαν άλλα 40 λεπτά. Οι περισσότερες, είχαν με κάποιο τρόπο ήδη υποβληθεί.  Δεν βρέθηκε κανείς και καμία να ρωτήσει για κάτι που ενδιαφέρει το ελληνικό κοινό, όπως είναι η γενοκτονία στη Γάζα και τα λεγόμενα Μητσοτάκη

 

Ντροπή της ελληνικής δημοσιογραφίας, η ίδια η λέξη γενοκτονία δεν ακούστηκε ποτέ. Η αλήθεια είναι όμως ότι με ορισμένες από τις 15 ερωτήσεις που ακολούθησαν, ο κ. Μητσοτάκης βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Παράδειγμα:

 

«Καλησπέρα, κ. Πρόεδρε. Δεδομένου ότι έχετε ακόμη δύο χρόνια κυβερνητικής θητείας, θα ήθελα να σας ρωτήσω: ποια είναι τα βασικά ορόσημα που έχετε θέσει ως το 2027. Ποιες θα είναι οι σημαντικότερες μεταρρυθμίσεις την επόμενη διετία που πιστεύετε ότι θα έχουν πραγματική επίδραση στη ζωή των πολιτών;».

 

Του δίνεις το βραβείο Πούλιτζερ ή δεν του το δίνεις;

Txvs

 

 

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη Παλαιότερη