Ένας στους τρεις γιατρούς και νοσηλευτές εκτιμά ότι πάσχει από κατάθλιψη, σύμφωνα με έρευνα που δημοσιοποιήθηκε την Παρασκευή από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) για την Ευρώπη.
«Ένας στους τρεις επαγγελματίες υγείας αναφέρει
συμπτώματα κατάθλιψης ή άγχους», δήλωσε ο διευθυντής του ΠΟΥ για την Ευρώπη,
Χανς Κλούγκε, τονίζοντας ότι το ποσοστό αυτό είναι πέντε φορές υψηλότερο από
εκείνο που παρατηρείται στον γενικό ευρωπαϊκό πληθυσμό.
Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι περισσότεροι
από ένας στους δέκα παραδέχονται ότι έχουν σκεφτεί να βάλουν τέλος στη ζωή τους
ή να αυτοτραυματιστούν. «Πρόκειται για ένα απαράδεκτο βάρος για εκείνους που
αφιερώνονται στη φροντίδα μας», υπογράμμισε ο Κλούγκε.
Η έρευνα δείχνει επίσης ότι οι νοσηλευτές και οι γυναίκες
γιατροί είναι πιο ευάλωτοι στην εμφάνιση κατάθλιψης και άγχους, ενώ οι άνδρες
γιατροί παρουσιάζουν μεγαλύτερη τάση προς εξάρτηση από το αλκοόλ.
Τα υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης καταγράφονται στη Λετονία
και την Πολωνία, όπου σχεδόν οι μισοί συμμετέχοντες βρίσκονται στο όριο
καταθλιπτικής διαταραχής. Αντίθετα, τα χαμηλότερα ποσοστά εντοπίζονται στη
Δανία και την Ισλανδία, με περίπου 15%.
Η έρευνα, που βασίστηκε σε 90.000 απαντήσεις
επαγγελματιών υγείας από τις 27 χώρες της Ε.Ε., καθώς και την Ισλανδία και τη
Νορβηγία, αποκάλυψε ακόμη ότι ένας στους τρεις γιατρούς ή νοσηλευτές έχει
δεχθεί εκφοβισμό ή απειλές βίας στο χώρο εργασίας. Τα περιστατικά βίας είναι
πιο συχνά στην Κύπρο, την Ελλάδα και την Ισπανία, ενώ 10% των συμμετεχόντων
ανέφεραν ότι υπήρξαν θύματα σωματικής ή/και σεξουαλικής βίας μέσα στο τελευταίο
έτος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, ένας στους τέσσερις γιατρούς
εργάζεται πάνω από 50 ώρες την εβδομάδα, ενώ το 32% των γιατρών και το 25% των
νοσηλευτών απασχολούνται με προσωρινές συμβάσεις, γεγονός που αυξάνει το άγχος
και την ανασφάλειά τους.
Ο Κλούγκε τόνισε ότι η κρίση ψυχικής υγείας στο προσωπικό
υγείας αποτελεί κρίση υγειονομικής ασφάλειας, καθώς απειλεί την εύρυθμη
λειτουργία των συστημάτων υγείας.
Ως λύσεις, πρότεινε μηδενική ανοχή στη βία και την
παρενόχληση στους χώρους εργασίας, περιορισμό της υπερωριακής απασχόλησης και
εγγυημένη πρόσβαση σε εμπιστευτικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας.
«Με την Ευρώπη να κινδυνεύει να χάσει έως το 2030 σχεδόν
ένα εκατομμύριο εργαζομένους στον τομέα της υγείας, δεν μπορούμε να επιτρέψουμε
να τους χάνουμε λόγω εξουθένωσης, απελπισίας ή βίας», κατέληξε ο Κλούγκε.