Ορέστης Μεταξάς / Ως εδώ κύριε Άδωνι Γεωργιάδη


Ορέστης Μεταξάς

 

«Εμένα μ αρέσει το αμερικάνικο μοντέλο στην οπλοκατοχή. Αυτή είναι πάντα η άποψή μου δεν την έχω αλλάξει. Νόμιμη (οπλοκατοχή), μόνο νόμιμη… Μ’ αρέσει η ιδέα της αυτοπροστασίας. Μ’ αρέσει. Δεν είμαι κατά. Αυτή είναι η γνώμη μου από μικρό παιδί… Αλλά εμένα μ’ αρέσει γενικά οι άνθρωποι να είναι αξιόμαχοι και να μπορούν να υπερασπιστούν την ελευθερία τους. Μ’ αρέσει η ελευθερία πάρα πολύ και η ελευθερία χρήζει υπερασπίσεως…»

 

Αυτές οι απόψεις – είναι απόψεις – ενός υπουργού υγείας χώρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτές είναι οι  απόψεις του Άδωνι Γεωργιάδη που είναι υπουργός υγείας της ελληνικής δημοκρατίας…

 

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι ο γνωστός Άδωνις Γεωργιάδης. Τόσα χρόνια έχει γίνει πασίγνωστος. Πουλάει πολύ καλά τον εαυτό του και λέει λόγια που άλλοι θα τα σκεφτόταν πολλές φορές πριν να τα πουν. Εκφράζει ένα μεγάλο ακροατήριο της παράταξης του και είναι αφοσιωμένος στην υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου.

 

Ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι αυτό που είναι και είτε το δέχεσαι είτε δεν το δέχεσαι. Οι δηλώσεις του περί οπλοκατοχής διαφέρουν από τις συνηθισμένες δηλώσεις του. Ξεφεύγουν από την συνηθισμένη ελαφρότητα των δηλώσεων του και παραπέμπουν σε μια εγκληματική και απολύτως καταδικαστέα αντίληψη, που μόνο θρήνο και καταστροφή μπορεί να προκαλέσει.

 

Επικαλείται την νόμιμη οπλοκατοχή στις ΗΠΑ και κάνει ότι δεν βλέπει τα συνεχή τραγικά περιστατικά βίας που αυτή η νόμιμη οπλοκατοχή προκαλεί. Τα συνεχή λουτρά αίματος στα αμερικανικά σχολεία –  που μπορεί να τα έχουν προκαλέσει και έφηβοι – που πήραν το με νόμιμη άδεια όπλο του πατέρα τους και το χρησιμοποίησαν σε βάρος των συμμαθητών και των καθηγητών τους.

 

Δεκάδες περιστατικά βίας. Εκατοντάδες. Χιλιάδες. Ένας παρανοϊκός τύπος νοίκιασε ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο –  στο Λας Βέγκας – και  εγκατέστησε τα νόμιμα σποκτηθεντα όπλα στο μπαλκόνι του δωμάτιου του.  Και από εκεί στόχευε, πυροβολούσε και σκότωνε τους ανύποπτους θεατές που παρακολουθούσαν – από κάτω – μια συναυλία κάντρι μουσικής.

 

Είναι δυνατόν ένας υπουργός υγείας, ένας σκεπτόμενος άνθρωπος να μην κατανοεί τις τραγικές συνέπειες της οπλοκατοχής; Ένας μάλλον ευφυής άνθρωπος όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι ικανός να φανταστεί τι κακό θα γινόταν αν στην Ελλάδα υπήρχαν κάποια εκατομμύρια νόμιμα αποκτημένα όπλα;

 

Οι κατά καιρούς απόψεις του Άδωνη Γεωργιάδη κρίνονται, συνήθως επικρίνονται αλλά και επιδοκιμάζονται, όμως είναι στα πλαίσια του απλώς συμφωνείς ή διαφωνείς μαζί του.

 

Όμως η προσέγγιση του  στο θέμα της οπλοκατοχής είναι εγκληματική. Οπλοκατοχή στο όνομα μιας δήθεν αυτοπροστασίας των  αξιόμαχων ανθρώπων. Μια ζουγκλοειδής κατάσταση που μόνο  τραγικές συνέπειες θα μπορούσε να έχει. Θα άνοιγε μια πληγή στην κοινωνία που θα προκαλούσε αμέτρητο πόνο και θα έρεε αμέτρητο αίμα. Και αυτό το λέει με έμφαση νόμιμη οπλοκατοχή. Διαφέρει πολύ άραγε η νόμιμη από την μη νόμιμη, την παράνομη οπλοκατοχή; Και οι δύο πολύ συχνά έχουν τα ίδια τραγικά αποτελέσματα.

 

Κανονικά – αν η κοινωνία μας δεν ήταν εθισμένη στον παραλογισμό και δεν είχε εξοικειωθεί με  την ηθική παρακμή των πολιτικών θα έπρεπε να απαιτήσει μόνο και μόνο για αυτές του τις δηλώσεις ο Άδωνις Γεωργιάδης να πάρει πόδι. Ο κατεξοχήν αρμόδιος για την προστασία της υγείας του λαού – ο υπουργός υγείας –  ονειρεύεται καταστάσεις άγριας δύσης,  Φαρ Ουέστ , ταινιών γουέστερν. Κι όλα αυτά στο όνομα της ελευθερίας. Που την αγαπάει όπως λέει πάρα πολύ.

 

Σήμερα στην Ελλάδα το κοντέρ το έχουμε τερματίσει. Ζούμε καταστάσεις που ο μιθριδατισμός μας, μας έχει κάνει να μην τις δίνουμε και πολύ σημασία και να τις ανεχόμαστε. Αυτό είναι παρακμή. Είναι παρακμή ο υπουργός υγείας να μιλάει για νόμιμη οπλοκατοχή και να μην σηκώνονται οι πέτρες να τον πλακώσουν,

 

Η άποψη του Άδωνι Γεωργιάδη δεν είναι μια ελεύθερη άποψη στα πλαίσια των ιδεών. Είναι κλείσιμο του ματιού στη βία. Είναι η  ακροδεξιά λατρεία στον δυνατό άνθρωπο, στον δήθεν ηρωικό άνθρωπο  που μάχεται για την αυτοπροστασία και την ελευθερία του.

 

Είναι μια ακροδεξιά εμμονή αναμεμιγμένη με βλακώδη θεοποίηση της βίας.

 

Είναι ολοκληρωτισμός.

 

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερη Παλαιότερη