Τζέιμς Γουότσον / Πέθανε στο περιθώριο λόγω του ρατσισμού του ο επιστήμονας που ανακάλυψε τη δομή του DNA

Πέθανε σε ηλικία 97 ετών ο Τζέιμς Γουότσον, ο οποίος σε ηλικία μόλις 25 ετών μπήκε στο πάνθεον της επιστήμης αφού ήταν ένας από τους δύο ερευνητές που ανακάλυψαν την δομή του DNA, μια από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ιστορία της επιστήμης.

 

Η ανακάλυψη της «διπλής έλικας» (double-helix) του DNA το 1953, μαζί με τον Φράνσις Κρικ, εξασφάλισε στον Γουότσον διαρκή φήμη και το Βραβείο Νόμπελ το 1962.

 

Αυτή η ανακάλυψη άνοιξε τον δρόμο για την κατανόηση των γενετικών μεταλλάξεων, τον σχεδιασμό γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών και τις σύγχρονες τεχνολογίες γονιδιακής επεξεργασίας.

 

Ο Γουότσον εδραίωσε τη φήμη του ηγούμενος του φιλόδοξου Προγράμματος Ανθρώπινου Γονιδιώματος (Human Genome Project) και μετατρέποντας το Εργαστήριο του Cold Spring Harbor σε ένα από τα κορυφαία κέντρα μικροβιολογίας παγκοσμίως.

«Η Διπλή Έλικα» και η Ρόζαλιντ Φράνκλιν

 

Το 1968, το απομνημόνευμά του «Η Διπλή Έλικα» (The Double Helix) αναγνωρίστηκε αμέσως ως κλασικό έργο, αν και εξόργισε τους συναδέλφους του, καθώς θεωρήθηκε ότι υποβάθμιζε τη συμβολή άλλων.

 

Κυρίως, κατηγορήθηκε για την υποτίμηση της Ρόζαλιντ Φράνκλιν, της οποίας οι κρίσιμες εικόνες ακτίνων Χ (όπως η «Φωτογραφία 51») βοήθησαν στην αποκάλυψη της δομής.

 

Η Φράνκλιν πέθανε το 1958 και δεν μπόρεσε να μοιραστεί το Νόμπελ. Ο Γουάτσον την περιέγραψε υποτιμητικά, και αργότερα είπε κιόλας ότι το βιβλίο του την έκανε διάσημη.

Η πτώση: Ρατσισμός και απομόνωση

 

Η λαμπρή καριέρα του Γουάτσον τερματίστηκε άδοξα το 2007, όταν σε συνέντευξή του υποστήριξε ότι »«οι Μαύροι άνθρωποι δεν είναι, συνολικά, εξίσου ευφυείς με τους Λευκούς».

 

Το Εργαστήριο του Cold Spring Harbor τον απομάκρυνε αμέσως. Όταν επανέλαβε τον ισχυρισμό σε ένα ντοκιμαντέρ του PBS το 2018, το εργαστήριο του αφαίρεσε όλους τους εναπομείναντες τιμητικούς τίτλους.

 

Αυτά τα σχόλια ήταν το αποκορύφωμα μιας σειράς εμπρηστικών δηλώσεων.

 

Είχε χαρακτηριστεί ως «ο Καλιγούλας της βιολογίας» από συναδέλφους του, όπως ο Ε.Ο. Γουίλσον, ο οποίος έγραψε ότι ο Γουάτσον «είχε άδεια να λέει οτιδήποτε του ερχόταν στο μυαλό και να περιμένει να τον πάρουν στα σοβαρά».

 

Ο Γουάτσον, απομονωμένος από την επιστημονική κοινότητα, πούλησε το μετάλλιο Νόμπελ του σε δημοπρασία το 2014, λέγοντας ότι αισθανόταν ότι οι συνάδελφοί του τον είχαν εγκαταλείψει.