Αφού μας άφησαν τόσα χρόνια στο έλεος του Θεού, τώρα εμφανίζονται με ύφος χιλίων καρδιναλίων να μας κουνήσουν το δάχτυλο. Η κυρία Αραμπατζή βγήκε και μας είπε ότι «τα αιτήματα των αγροτών είναι δίκαια, αλλά δεν γίνεται να κλείνουν οι δρόμοι». Μάλιστα. Γιατί αν κλείσει ο δρόμος είναι πρόβλημα. Αν κλείσει το σπίτι του αγρότη, αν ξεκληριστεί η παραγωγή του, αν τον τσακίσουν στη φτώχεια… αυτό δεν την πείραξε ποτέ.
Για τις επιδοτήσεις αυτές που ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΑΝ τρία χρόνια τώρα ούτε λέξη. Κάθε χρόνο παίρναμε όλο και λιγότερα και τα τελευταία δύο χρόνια δεν είδαμε ούτε μισό ευρώ. Θα έφταιγε ο αγέρας, θα τα πήρε το ρεύμα, δεν ξέρουμε. Πάντως δεν φταίει κανείς από αυτούς που κυβερνούσαν, έτσι; Τι σύμπτωση…
Και τώρα έχουν και το θράσος να μας κάνουν μάθημα για το πώς επιτρέπεται να διαμαρτυρηθούμε. Αφού δεν κάνατε τίποτα για να σταματήσει το φαγοπότι στις επιδοτήσεις, αφού αφήσατε τον κόσμο να στεγνώσει, τουλάχιστον σωπάστε. Γιατί ο άνθρωπος που έχεις καταστρέψει δεν θα σου ζητήσει την άδεια για να φωνάξει. Θα σου φωνάξει όπως του βγαίνει.
Και άντε… όσο είστε ακόμα κυβέρνηση, προλάβετε να μοιράσετε και κανένα βοσκοτόπι. Μη σας μείνει κανένα αμοίραστο και χάσετε τον ύπνο σας. Γιατί τα «χαϊβάνια» που κλείνουν σήμερα τους δρόμους είναι οι ίδιοι που σας τίμησαν στην κάλπη. Και όταν ο αγρότης νιώσει κοροϊδία, δεν ξεχνάει εύκολα.
Τα σέβη μου.