Του Δημήτρη Κόκκινου-Δημοσιογράφου
Τα διόδια του Στρυμωνικού Σερρών αποτελούν πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η ακρίβεια μετατρέπεται από πρόβλημα σε κανονικότητα.
Από το 1 ευρώ, η τιμή εκτοξεύτηκε στο 1,90€ και σήμερα
αγγίζει τα 2,35€, σημειώνοντας μια αύξηση που ξεπερνά κάθε λογική και κάθε
κοινωνική αντοχή. Η συγκεκριμένη διαδρομή δεν μετατράπηκε ξαφνικά σε
αυτοκινητόδρομο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, ούτε προσφέρει νέες υπηρεσίες ή
αυξημένη ασφάλεια που να δικαιολογούν το κόστος.
Παρ’ όλα αυτά, ο οδηγός καλείται να πληρώσει σχεδόν
διπλάσια τιμή για το ίδιο ακριβώς πέρασμα. Την ίδια στιγμή, οι μισθοί
παραμένουν στάσιμοι, τα καύσιμα ακριβαίνουν και το κόστος ζωής πιέζει ασφυκτικά
τα νοικοκυριά.
Η καθημερινή μετακίνηση για εργασία ή οικογενειακές
ανάγκες μετατρέπεται σταδιακά σε οικονομικό βάρος, με τα διόδια να λειτουργούν
ως σιωπηλό χαράτσι.
Το ερώτημα που γεννάται είναι απλό: Ποιος ελέγχει αυτές
τις αυξήσεις και με ποια κριτήρια; Γιατί η κοινωνία καλείται διαρκώς να
προσαρμόζεται, ενώ οι τιμές αυξάνονται ανεξέλεγκτα;
Η μετακίνηση δεν μπορεί να είναι προνόμιο. Και τα διόδια
του Στρυμωνικού δεν μπορούν να γίνουν το σύμβολο μιας πραγματικότητας όπου
πληρώνουμε όλο και περισσότερα, για όλο και λιγότερα.