Τάκης Λιδωρικιώτης
Στον αιώνα μας όλοι ομνύουν στην ανανέωση!
Βέβαια συνήθως εννοούν καινοτομίες στην συσκευασία, νέα
πρόσωπα-πλασιέ παλιών εμπορευμάτων και φυσικά την επιδεικτική ταύτιση τους με
ένα κάποιο νέο μέσο.
Σήμερα για παράδειγμα, είναι η χρήση των social media που
ανάγεται σε ιστορικό σταθμό, ισάξιο του Διαφωτισμού.
Ονομαζόμαστε ως η «νέα εποχή των social media» κι
εμφανίζονται ως πολύ προχώ- οι μύστες πολιτικοί χρήστες τους.
Παραλείπονται, ανιστόρητα, οι παρελθούσες σχέσεις π.χ.
του Ιω. Μεταξά με το καινοφανές στην εποχή του ραδιόφωνο ή η πρωτοφανής
προπαγανδιστική ισχύς που απέκτησε η Χούντα μέσω TV είτε αυτό αφορούσε στην
κατήχηση Γεωργαλά είτε στον καταιγισμό τσάμικων της παπαδοπουλικής «λεβεντιάς».
Η τριπλέτα αυτής της επιφανειακής ανανέωσης είναι
κατάλληλη μόνο για τις ήσυχες εποχές.
Αρκεί ένα φρέσκο πρόσωπο, με managerial λέγειν, που
επιδεικνύει σε κάθε ευκαιρία ότι είναι καλός χειριστής νέων συσκευών ή
τεχνολογιών.
Όταν υπάρχει στο κοινό αισιοδοξία, τότε μάλλον αυτό
αναζητάει κι ο πελάτης, έτσι ώστε να μην αλλάξει ο ίδιος σε τίποτε ενώ γύρω του
θα τροποποιείται επωφελώς γι αυτόν το σύμπαν.
Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλο τα ίδια μένουν…Αυτή την εικόνα
συνιστούν εξάλλου ως ιδανική κι οι λογής-λογής ειδικοί επικοινωνιολόγοι κι
είναι πράγματι η λύση-ταμάμ όταν όλα πάνε καλά.
Το αίτημα της ανανέωσης αλλάζει χαρακτήρα όταν τίποτε δεν
πάει πλέον καλά κι όλα γύρω καταρρέουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις η τριπλέτα της
δοκιμασμένης συνταγής δεν έχει τύχη.
ΝΔ: Σφύρα το, έληξε…
Τέτοια ανανέωση υπήρξε η μητσοτακική ανανέωση της
νέας-Νέας Δημοκρατίας.
Πλήθος αναιδείς φατσούλες εμφανίστηκαν ως ταλιμπάν του
Αρχηγού απο το 2016 κι ολοκληρώθηκαν ως ο δυναμικός εκτσογλανισμός της ΝΔ.
Σε συνδυασμό μάλιστα με τους πολυπληθείς φερτούς
υπουργούς-γενίτσαρους αυτό προκάλεσε την περιθωριοποίηση άλλων πιο παραδοσιακών
δεξιών τύπων.
Σήμερα που η ΝΔ διασύρεται ανάμεσα σε μπαζώματα κι άρθρα
86, σε μπλόκα και φραπέδες, σ’ εξωτερική πολιτική γραικύλου και στην οικονομική
εξαθλίωση του πάτου της ΕΕ., αυτή η «χρυσή γενεά» δίνει μια συγκινητική μάχη
οπισθοφυλακών.
Όμως η εικόνα τους είναι ξεκάθαρα μια εικόνα συμμορίας
που αποδυναμώνεται ραγδαία ενώ κι οι ίδιοι θρηνούν γοερά τον χαμένο τους
κόουτς, τον άλλοτε πανίσχυρο πρωθυπουργικό ανιψιό.
Απέμειναν έτσι πλήθος Κυρανάκια, Αγαπηδάκια και Δόμνες
που ανέλαβαν εν τω μεταξύ κρίσιμους τομείς του κράτους με εφόδιο την
προϋπηρεσία τους στην Ομάδα Αληθείας κι ένας πανύψηλος κλόουν (Bozo) που υποδύεται
τον μαέστρο πάσης καφενειακής εξυπνάδας.
Στα δύσκολα όμως δεν είναι διόλου χρήσιμοι σε κανέναν
ούτε αυτοί, ούτε η «ανανέωση» τους.
Χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι η επιστράτευση της
φαιδροτάτης Δόμνας για να επιτεθεί στην ακεραιότητα της Καρυστιανού κι η
ενοχοποίηση της προηγούμενης πολιτικής ηγεσίας (Σταικούρας) για το φιάσκο των
αεροδρομίων από τον θρασύτατο Κυρανάκη (παραμένει υπουργός παρά το φιάσκο).
Περασμένα μεγαλεία λοιπόν κι ας χειροκροτούν με
ενθουσιασμό ακόμη και τις μεγαλύτερες κοτσάνες του Αρχηγού τους, σε αυτό το
γκροτέσκο φινάλε του μητσοτακισμού (Game of Thrones).
Κάπως έτσι νοστάλγησαν οι Έλληνες τον Γιακουμάτο και τον
Ανδρεουλάκο…
Το σοβαρό(;) ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη επίσης πέτυχε μεγάλη ηλικιακή
ανανέωση και μάλιστα με αξιοπρεπέστερα πρόσωπα, παρότι κατασκευές του
κομματικού σωλήνα.
Δεν επιδεικνύουν επί του παρόντος την θρασύτητα των
συνομήλικων τους της ΝΔ, με τους οποίους ενίοτε κοκκινίζει ακόμη κι ο
Γεωργιάδης και περιορίζονται να παριστάνουν την Σιδηρά φρουρά του Αρχηγού.
Στην κοινοβουλευτική ομάδα μόνον οι ΓΑΠ, Κουκουλόπουλος,
Αποστολάκη θυμίζουν την προ ΓΑΠ εποχή (2004).
Οι υπόλοιποι δεν πρόλαβαν τις περιόδους των παχιών
αγελάδων (Αντρέας, Σημίτης) κι έχουν βιώματα μόνον από περιόδους παρακμής.
Ζουν ψυχολογικά στην σκιά του μεγάλου αδελφού (ΝΔ) και
των «αρίστων» του προσπαθώντας να τους μοιάσουν κι αυτοί.
Στρογγυλοί, καλοβαλμένοι, κόσμιοι και δικτυωμένοι παντού
είναι σαφώς λιγότερο ριζοσπάστες ακόμη κι από τα ορφανά του Σημίτη.
Οι περισσότεροι είναι κοινότοποι και βαρετοί σαν φιγούρες
της τεχνητής νοημοσύνης. Χαρακτηριστική ήταν η στάση και η διγλωσσία τους στην
υπόθεση των μπλόκων.
Ενώ ο κόσμος αποζητά το να μην μοιάζουν καθόλου και να
απογαλακτιστούν πλήρως, αυτοί του προσφέρουν επιμόνως το αντίθετο μενού. Ότι
τάχα δηλαδή θα είναι πιο άριστοι κι από τους ‘αρίστους’ (sic).
Ίσως πάλι να έχουν το σύμπλεγμα των τσικό, που ξέρουν ότι
στελέχωσαν την πρώτη ομάδα μόνον χάρη στην εκτεταμένη αφαίμαξη νεαρών
εκσυγχρονιστικών στελεχών που εφάρμοσε επί του ΠΑΣΟΚ ο κ. Μητσοτάκης.
‘Αρα στους Σκέρτσο, Πιερακάκη, Λιβάνιο, Θεμιστοκλέους
κοκ. ίσως δεν αναγνωρίζουν κάποιες προδοτικές φυσιογνωμίες (γενίτσαρους τους
ονομάζει ο κ. Ανδρουλάκης) αλλά τα πολιτικά πρότυπα τους.
Συριζογενείς
Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε κατάσταση ανοικτής ψυχιατρικής
δομής, οπότε τι ανανέωση μπορεί να περιμένει κανείς…Κάτι κομματικοδίαιτοι
υπάλληλοι και κάτι επιστημονικοί συνεργάτες καθ’ έξιν και καθ’ υποτροπή,
υποδύονται τα νέα φυντάνια.
Οι δε «φωτεινές» συμμετοχές στο ΔΣ του Ιδρύματος Τσίπρα
κατέδειξαν και τα δικά του όρια. Στα 3Ν, στα κόμματα δηλαδή των τριών αριστερών
ναρκίσσων, όχι δεν αναδεικνύεται κανένα νέο στέλεχος αλλά μάλλον εξαφανίζονται
κι όσα θεωρούνται ότι μια ημέρα μπορεί να επισκιάσουν την αγωνιστικότητα, την
ευφυία ή το κάλλος του/της επικεφαλής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι αποτελεί εξαίρεση στην απόλυτη
φυλλοξήρα της αριστερής ανανέωσης το μαυσωλείο του ΚΚΕ, γιατί διατηρεί επαφή
και διάδραση με ότι κινείται σε επίπεδο κινημάτων.
Μονοπωλεί τους νοσοκομειακούς ιατρούς, τους
εκπαιδευτικούς, την ΑΔΕΔΥ, τα αγροτικά μπλόκα, τις φοιτητικές κινητοποιήσεις
ακόμη και τους στρατιωτικούς…
Γενικά ότι ζει και αναπνέει ακόμη, ερήμην κι εν αγνοία
της γελοίας γραφειοκρατίας της υπολοίπου Αριστεράς, στηρίζεται εν πολλοίς στο
μηχανισμό του ΚΚΕ «Στους κομμουνιστάς…», όπως θα έλεγε κι ο Άδωνις που
αναδεικνύεται σε Μέγα Χορηγό τους.
Συμπεράσματα
Δραματική είναι η κατάσταση στο πολιτικό σκηνικό και την
διαπλεκόμενη οικονομία αλλά είναι ακόμη χειρότερη στους θεσμούς όπου έχει
επιβάλλει η βαλκανική κλεπτοκρατία τον πλέον ασφυκτικό έλεγχο (δικαιοσύνη, ΜΜΕ,
Πανεπιστήμια, ηγεσία στρατεύματος, επιστημονικές ενώσεις κοκ.)
Κανείς δεν μπορεί να περιμένει καμία αναζωογόνηση από
εκεί. Στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς…
Η εκρηκτική αυτή κατάσταση στην ελληνική κοινωνία ενόσω
κατανοεί ότι τα μνημόνια της προηγούμενης δεκαετίας ήρθαν για να μείνουν,
αποκλείεται να εκφραστεί πολιτικά μέσα από αυτό το γελοίο σκηνικό.
Μια συμμορία συν τρία μαυσωλεία συν τρία κόμματα
ναρκίσσων (1Σ+3Μ+3Ν)
Οι εξελίξεις θα περάσουν είτε από την ακροδεξιά
ανθρωποφαγία του τραμπισμού, που εξαπλώνεται παντού σαν την πανώλη, είτε από
μια εμφανή και αδιάλλακτη αλλαγή παραδείγματος.
Δεν έχουμε ανάγκη από άλλους αριστερούς που βλέπουν το
κόμμα τους ως μια πολυεθνική εταιρεία, κατάλληλη για καριέρα των πιο
αδίστακτων.
Θέλουμε ανανέωση με ανθρώπους που ο λόγος της πολιτικής
τους ένταξης να είναι, τουλάχιστον στην αρχή, τελείως διαφορετικός.
Κι ας μην ξέρουν τόσα πολλά όσα οι άριστοι, κι ας
γυαλίζει το μάτι τους από την επιθυμία της εκδίκησης κι ας αποτελούν ένα
άγνωστο (λαχείο;) που μόνον η απελπισία του κοινού τους τοποθετεί σε θέση
αδιαφιλονίκητου φαβορί.
Στο Αction24 και στην ΕΡΤ αναπτύσσεται μια νέου είδους
υπερασφαλής εκπομπή, όπου είναι δεξιοί όλοι στο πάνελ και λένε τον πόνο τους
μεταξύ τους, ασχέτως αν δεν τους ακούει ούτε η θειά τους στο χωριό.
Ακούω εκεί σοφολογιότατους αναλυτές – χθεσινούς υμνητές
του Μωυσέως – να εκδηλώνουν με περισπούδαστο ύφος ανησυχίες για την έλλειψη
εμπειρίας και την διαχειριστική ανεπάρκεια της κ. Καρυστιανού.
Ω σοφοί μου παπαγάλοι, δεν ψάχνουμε διαχειριστή.
Εκκαθαριστή ψάχνουμε για την κόπρο του Αυγεία, όπως λέει κι η έξοχη Ρουμανίς,
Λάουρα.
Οπότε για να καθησυχάσουμε την ειλικρινή σας αγωνία θα
υπενθυμίσουμε έναν διάλογο από το remake του western «Κι οι επτά ήταν υπέροχοι»,
με τον Denzel Washington.
Εκεί υπάρχει μια σκηνή όπου αυτός ρωτάει την χήρα που
χρηματοδοτεί την στρατολόγηση των «επτά», ποιο άραγε είναι το κίνητρο της και
γυρνάει μόνη της μια γυναίκα μέσα στις ερημιές του West, συναγελαζόμενη με
καθάρματα;
Κι έρχεται λακωνική η απάντηση: «Κίνητρο μου είναι όπως
όλων, η δικαιοσύνη αλλά μου φτάνει κι η εκδίκηση!»
ΥΓ.: Καμία εκδοχή του western δεν ασχολήθηκε ποτέ με το
καραχάλια απέναντι στράτευμα, που συγκροτείται απ’ ό,τι τσόκαρο διαθέτει η ΝΔ.
Είναι ασήμαντοι κομπάρσοι που όταν ξεσπάσει η θύελλα δεν θα προλάβουν να δουν
ούτε την σκιά της να περνά.