Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας, όπου μια πολιτική «στροφή» δεν θεωρείται εξέλιξη, αλλά ξεδιάντροπη εξαπάτηση. Μια τέτοια περίπτωση είναι και αυτή που θα αναλύσουμε παρακάτω.
Πριν λίγα χρόνια, όλοι θυμόμαστε ότι ο σημερινός Δήμαρχος Σιντικής, ως υποψήφιος τότε, είχε αναδειχθεί σε κεντρικό εκφραστή ενός ακραία επιθετικού λόγου απέναντι στη δημιουργία και τη λειτουργία δομής προσφύγων στο Κλειδί του δήμου μας. Επέλεξε τότε συνειδητά να χτίσει πολιτική καριέρα πάνω στον φόβο, στον κοινωνικό πανικό και στη στοχοποίηση ανθρώπων. Δεν παρασύρθηκε. Δεν παρανόησε. Επέλεξε. Επέλεξε με δημόσιες παρεμβάσεις να παρουσιάσει τους πρόσφυγες ως απειλή, να δηλητηριάσει τον δημόσιο λόγο με ακραία ξενοφοβικά και ρατσιστικά αφηγήματα, να κατηγορήσει θεσμούς και αιρετούς ως «συνενόχους», προτρέποντάς τους να παραιτηθούν από το Δημοτικό Συμβούλιο εμφανίζοντας τον εαυτό του ως τον μοναδικό «υπερασπιστή» του τόπου.
Καλλιέργησε ένα κλίμα κοινωνικής σύγκρουσης, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι ο φόβος φέρνει ψήφους. Ένα πολύπλοκο κοινωνικό ζήτημα το μετέτρεψε σε εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης.
Η ιστορία έγραψε.
Ο διχαστικός του λόγος δεν ήταν ατύχημα. Ήταν συνειδητή πολιτική στρατηγική.
Ο φόβος δεν καλλιεργήθηκε κατά λάθος. Καλλιεργήθηκε γιατί αποδίδει.
Και όλα αυτά όχι από άγνοια, αλλά από πολιτικό υπολογισμό.
Σήμερα, ο ίδιος άνθρωπος, από τη θέση της εξουσίας, εμφανίζεται «μεταμορφωμένος» σε υπέρμαχο της κοινωνικής ένταξης.
Εισηγείται χρηματοδοτήσεις με αφορμή τη λειτουργία της δομής που τότε χαρακτήριζε απειλή.
Και άντε να ήταν μόνο αυτό.
Στην Συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής στις 02/12/2025, ο δήμος Σιντικής αιτήθηκε χρηματοδότηση ύψους 1.250.000,00€ από το ταμείο Αλληλεγγύης. Στην επίσημη εισήγηση του θέματος στο οποίο ήταν και ο βασικός εισηγητής αναφέρει ότι:
• αναγνωρίζει την ανάγκη ένταξης των προσφύγων στην κοινωνική και πολιτισμική ζωή,
• μιλά για κοινωνική συνοχή, αποδοχή της διαφορετικότητας και μείωση της ξενοφοβίας,
• παρουσιάζει τον αθλητισμό ως εργαλείο κοινωνικής ενσωμάτωσης και αποδόμησης στερεοτύπων,
• περιγράφει τις αθλητικές υποδομές ως ουδέτερους χώρους συνύπαρξης ντόπιων και προσφύγων,
• αναφέρεται στην ψυχοκοινωνική στήριξη παιδιών προσφύγων και στην ενίσχυση του αισθήματος του «ανήκειν».
• Παρουσιάζει την συμμετοχή προσφύγων σε κοινές αθλητικές εκδηλώσεις με κατοίκους της περιοχής, με την υποστήριξη Δήμου, δομών φιλοξενίας, ότι λειτουργεί ως μέσο αποδόμησης στερεοτύπων και μείωσης της ξενοφοβίας, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει τη συνοχή και τη διαπολιτισμική αλληλοκατανόηση.
Όλα αυτά τα επιχειρήματα και πολλά άλλα που αναφέρει η εισήγηση σαφώς και δεν είναι λανθασμένα. Αντιθέτως, είναι σύγχρονα, προοδευτικά και επιστημονικά τεκμηριωμένα.
Σε αυτό το σημείο όμως προκύπτουν κάποια απλά συμπεράσματα αλλά και καίρια ερωτήματα.
Καταρχάς τα πιστεύει όλα αυτά που εισηγείται;
Το πρωτοπαλίκαρο της επανάστασης κατά της δομής και νυν Δήμαρχος Σιντικής, αποδέχεται πλέον την ύπαρξη της δομής ή απλά την χρησιμοποιεί ως εργαλείο χρηματοδότησης και πολιτικής βιτρίνας;
Ούτε μία συγγνώμη;
Ούτε μία λέξη αυτοκριτικής;
Ούτε μία δημόσια παραδοχή ότι ο προηγούμενος λόγος του ήταν επικίνδυνος, διχαστικός και επιζήμιος για την κοινωνία;
Αυτό δεν λέγεται αλλαγή στάσης.
Λέγεται πολιτικός οπορτουνισμός. (*Ο διεθνής όρος “οπορτουνιστής” σημαίνει αυτός που εκμεταλλεύεται τις περιστάσεις για προσωπικό όφελος, χωρίς να δεσμεύεται από αρχές ή ιδεολογία, που αλλάζει στρατόπεδο, απόψεις ή στάση ανάλογα με το τι τον συμφέρει.)
Τα απλά συμπεράσματα προκύπτουν από αυτά που έλεγε χθες και από αυτά που λέει σήμερα.
Χθες: Οι θεσμοί ήταν «ανίκανοι», «επικίνδυνοι» & «συνενόχοι». Το Δημοτικό Συμβούλιο έπρεπε να παραιτηθεί «για λόγους αξιοπρέπειας».
Σήμερα: Οι ίδιοι θεσμοί υπογράφουν εισηγήσεις για την διεκδίκηση κονδυλίων. (Ο ορισμός της αξιοπρέπειας).
Χθες: οι «λαθροεισβολείς» παρουσιάζονταν συλλογικά ως κίνδυνος, χωρίς διάκριση, χωρίς ανθρωπιά, χωρίς ατομική υπόσταση.
Σήμερα: Οι πρόσφυγες είναι «ευάλωτες ομάδες» (αρκεί να συνοδεύονται από επιλέξιμα κονδύλια).
Χθες: η δομή ήταν «καταστροφή για τον τόπο».
Σήμερα: είναι «ευκαιρία κοινωνικής ένταξης» (και ταμειακής ενίσχυσης).
Χθες: Λόγος οξύς, καταγγελτικός, απόλυτος, ακραίος.
Σήμερα:Λόγος διοικητικός, τεχνοκρατικός, γεμάτος όρους που δεν ειπώθηκαν ποτέ στο παρελθόν. (Όχι γιατί άλλαξε η κοινωνία. Αλλά γιατί άλλαξε το ακροατήριο).
Αυτό δεν είναι πολιτική. Είναι μια ξεδιάντροπη εξαπάτηση της κοινωνίας. Δεν μπορείς να ανάβεις τη φωτιά και μετά να το παίζεις πυροσβέστης.
Δεν μπορείς να δηλητηριάζεις την κοινωνία και μετά να παριστάνεις τον εγγυητή της ειρήνης και της αλληλεγγύης.
Δεν μπορείς να χτίζεις καριέρα πάνω στον φόβο και μετά να ζητάς χειροκρότημα για «ένταξη» και «ανθρωπισμό».
Οι δημότες της Σιντικής δεν οφείλουν καμία ανοχή σε τέτοιες πρακτικές.
Οφείλουν μόνο στον εαυτό τους να θυμούνται.
Γιατί μια πολιτική απάτη ολοκληρώνεται μόνο όταν ξεχαστεί.
Και αυτό δεν πρόκειται να το αφήσουμε να συμβεί.