Αντί Επιταφίου
Στον Μιχάλη Παντούλα !
Εύκολη η κατηγορία !
Εύλογη , πολλάκις, κι η απαξίωση !
Κάποιες φορές δικαιολογημένος, ναί,
ακόμη κι ο
καγχασμός !
Οι τριακόσιοι …
Έρημοι κι απρόσωποι, τραγουδά ο Νιόνιος ,
Τι να φταίει η Βουλή ,
τι να φταίν’ οι εκπρόσωποι …
Φανερή
στα μάτια κάθε νουνεχή πολίτη,
κάθε παρατηρητικού των πολιτικών μας πραγμάτων
φανερή η υποτίμηση της Βουλής,
ολοφάνερη
η ανεξέλεγκτη διαχείριση
των της Χώρας από την Εκτελεστική Εξουσία,
ολοφάνερη
κι η έκπτωση της λειτουργίας
των κομμάτων ως φορέων δημοκρατίας,
εξ ού και η απαξίωση κι ο καγχασμός !
Στην ουσία
οι πολίτες με τον απαξιωτικό τους λόγο
με τους υψηλούς τόνους του καγχασμού
υπέρ της Δημοκρατίας
τάσσονται και παρεμβαίνουν ,
το έλλειμμα της Δημοκρατίας καταγγέλλουν !
Τούτα
που ακούγονται απογοητευτικά ,
αλλά είναι εν ταυτώ
η κρίσιμη προϋπόθεση
ως ελάχιστη επίγνωση αληθείας,
για μια επείγουσα αλλαγή πορείας,
στα κρείσσονα και μείζονα,
της λειτουργίας του Δημοκρατικού Πολιτεύματός μας
που υστερεί , ασθενεί και υποτροπιάζει,
πόρρω απέχοντας
από τις Συνταγματικές Αρχές και προβλέψεις,
θεωρώ , ως εκ των
άνω,
πώς είναι ιδιαιτέρως κρίσιμα
όταν επιχειρείται
ο σχολιασμός , η αναφορά και ο έπαινος
ορισμένων προσωπικοτήτων του Κοινοβουλίου,
που εκλέχτηκαν, έδρασαν,
παρρησιάστηκαν,
ως πράγματι αιρετοί αντιπρόσωποι
των Πολιτών, του ιστορικού αυτού Λαού,
προσωπικοτήτων που μόνον πρόσφεραν
ανιδιοτελώς υπέρ της Πατρίδας,
ποτέ από το χρέος μη κινούντες ,
για να μνημονεύσω και τους Τριακόσιους εκείνους
του Λεωνίδα στις Θερμοπύλες,
προσώπων που τίμησαν τους πολίτες,
τους σεβάστηκαν , σεβάστηκαν το Δημόσιο χρήμα,
Δημοκρατικά λειτούργησαν ,
τίμησαν την Πατρίδα καταθέτοντας
τον καλύτερό τους εαυτό
!
Είναι μέσα σ’ αυτούς τους δύστηνους χρόνους,
που όλα γκρίζαραν ,
που άναυδοι βιώνουμε την έκπτωση των θεσμών,
υπάρχουν λαμπρές
προσωπικότητες
που φωτίζουν τον Τόπο , την Βουλή ,
την Αυτοδιοίκηση , το Σχολειό ,
είναι άνθρωποι , λίγοι στ’ αλήθεια,
που έχοντας αίσθηση καθήκοντος,
παλεύουν με τα κύματα , με τις καταιγίδες
της διαφθοράς, της αδιαφορίας, του δε βαριέσαι ,
του χρηματισμού, της μίζας, της λαμογιάς, της συναλλαγής,
του ρουσφετιού
υπέρ
της Δημοκρατίας, της Δικαιοσύνης,
του Δημοσίου Συμφέροντος, της Εθνικής ακεραιότητος, του Εθνικού Συστήματος Υγείας,
μιάς Παιδείας που αντιστοιχίζεται με την πολυαιώνια
διαχρονία των Ελλήνων, της Ανάπτυξης της χώρας που εδράζεται στα συγκριτικά της
πλεονεκτήματα , στις δικές της δυνατότητες και δυνάμεις,
θέλω , δηλαδή,
με λόγο εγκωμιαστικό
να αποχαιρετίσω των ενθάδε τον εκλεκτό γόνο
των Ιωαννίνων,
τούτον που εκπροσώπησε σε τρείς συνεχόμενες
κοινοβουλευτικές θητείες τον Νομό,
τούτον που υπηρέτησε την Αυτοδιοίκηση
κι ως Πρόεδρος Κοινότητος κι ως Δήμαρχος
κι ως Αντινομάρχης,
τούτον που λάμπρυνε με την παρουσία του
το Μουσικό Σχολείο,
επιθυμώ να προπέμψω εν εγκωμίοις
τον Μιχάλη Παντούλα
εν Χώρα Ζώντων !
Εύλογα ,
ο φίλος μπορεί να ελεγχθεί για την ευμένεια
των λόγων,
ευμένεια που ενδεχομένως να υπερβεί τα όρια
της αντικειμενικότητος,
όμως , αδέρφια, προσέξτε,
μετρημένος θα ακουστεί ο λόγος , ψύχραιμος,
καθώς, όπως ο Διονύσιος ο Σολωμός,
με τους ανυπέρβλητους στίχους του,
μας ψάλλει :
«Η δόξα δεξιά συντροφεύει
τον άνδρα που
τρέχει
με κόπους στης φήμης
τους δύσβατους τόπους
κι ο φθόνος του στέκει ζερβά
με μάτια με χείλη πικρά ,
Μα όταν η μοίρα του γράψει
τον δρόμο του κόσμου να πάψει
η δόξα καθίζει μονάχη
στην πλάκα του τάφου λαμπρή
κι ο φθόνος αλλού περπατεί !»
Να , λοιπόν, ένας
Επιτάφιος ωσάν λόγος
όπου , καθώς ήδη αποχώρησε ο των εγκοσμίων και των
εφημέρων φθόνος, όπως μας λέει
ο Εθνικός μας βάρδος στην
«Ωδή στον Μάρκο Μπότσαρη»
επιβάλλεται να επαινέσουμε την αρετή και το ήθος
του Μιχάλη Παντούλα,
όχι, προς Θεού,
γιατί τάχα εκείνος το έχει ανάγκη,
και γαρ,
δίκαιος εν φθάσει τελευτήσαι
εν αγαλλιάσει έσται ,
αλλά , επειδή πρέπον εστί ,
και περισσότερο, επειδή χρήσιμο καθίσταται
να αναδείξουμε ένα παράδειγμα ζωής,
το υπόδειγμα βιοτής του ανδρός
που αναχώρησε προχθές των ενδάθε !
Όχι, δεν είναι το μείζον
ως επίτευγμα ζωής η πολιτική του διαδρομή !
Τελεσίδικα , όχι !
Τέτοια διαδρομή ακολουθούν , ακολούθησαν,
θα ακολουθήσουν χιλιάδες !
Δεν είναι , επιτρέψτε μου να επιμείνω,
η ποσότητα και το ύψος των αξιωμάτων
που κρίνουν την επιτυχία του πολιτικού ανδρός !
Εκείνο που ξεχωρίζει
την επί γής διαδρομή του Μιχάλη Παντούλα,
εκείνο που επιβάλλει σήμερα
να εστιάσουμε εγκωμιαστικώς
στην δημόσια παρουσία του είναι
το αδαμάντινο Ήθος του !
Ο τρόπος, ήγουν, που διαχειρίστηκε την ισχύ
που του εμπιστεύτηκαν με την ψήφο
τους οι πολίτες !
Τούτο το μείζον !
Τύπον ημίν καταλιπών !
Υπόδειγμα ζωής !
Αυτός ο εξαίρετος φιλόλογος ,
ο εγκρατής της Ελληνικής Παιδείας,
ο γνώστης της Ορθόδοξης Θεολογίας,
πίστευε αυτά που έλεγε , και έπραττε
αυτά που πίστευε και διακήρυττε!
Βαθιά δημοκρατικός , στην πράξη,
βαθύτατα έντιμος στην διαχείριση των κοινών πραγμάτων και
χρημάτων,
ευφυής και πρακτικός ώστε να γίνεται
άμεσος και αποτελεσματικός
ο Μιχάλης βίωνε
την διαχρονία της Ρωμιοσύνης
και ανέπνεε από τον ζείδωρο αγέρα των αιώνων της !
Βουλευτή Ιωαννίνων και Βορείου Ηπείρου,
τον προσφωνούσαμε στην Βουλή ,
επειδή η ευρυχωρία της καρδιάς του
εύρισκε χρόνο και χώρο ώστε να είναι κάθε βδομάδα κοντά
στους Ομογενείς μας ,
όχι χάριν στείρου Εθνικισμού,
αλλά με την αλληλεγγύη και την αγάπη
και την έγνοια σε κάθε αναγκεμένο
Βορειοηπειρώτη.
Η ανύστακτη μέριμνά του
για τους περήφανους ανθρώπους της Πίνδου,
για την ανάπτυξη και την πρόοδος του,
για την ιστορία , αρχαία και ρωμέικη και νεώτερη,
για τα μνημεία, τα μοναστήρια, τις εκκλησιές
για τα τραγούδια, την μουσική , τους χορούς,
για τους παραδοσιακούς οικισμούς,
για την ηπειρωτική ομογένεια στην υφήλιο,
για τα σχολειά, το πανεπιστήμιο, τα νιάτα,
ξεδιπλωνόταν , γινόταν φανερή
από την δράση του , με ζήλο, στην Βουλή !
Κι ο λόγος του,
λόγος δημοκρατικός, λόγος μεσότητας,
λόγος επιχειρημάτων, παρουσία ποιότητος,
σεβασμού των αντικειμένων πολιτικά ,
καυστικός στις στρεβλώσεις της δημοκρατίας,
της Δικαοσύνης, της στρέβλωσης των θεσμικών λειτουργιών !
Διό και δικαίως
Άξιος των Ιωαννίνων !
Άξιος της Ηπείρου !
Άξιος της Πατρίδας !
Ο Μιχάλης Παντούλας οδεύων εν Χώρα Ζώντων,
γήρας τίμιον ου το πολυχρόνιον
ουδέ αριθμώ ετών μεμέτρηται,
πορευόμενος συνοδεία του ηγαπημένου του
Πατρο Κοσμά του Αιτωλού
του Νεομάρτυρος !
Αναπαυμένος
Αγαπημένε Φίλε, Σύντροφε, Συνοδοιπόρε !
Μετά Δικαίων συναγαλλόμενος ,
Μιχάλη !