1. Μη συνεκτίμηση σωρευτικών επιπτώσεων.
Η ΜΠΕ εξετάζει το έργο απομονωμένα, αγνοώντας τις δεκάδες υφιστάμενες και αδειοδοτημένες ανεμογεννήτριες στο όρος Άγκιστρο (προέκταση Όρβηλου). Η πρακτική αυτή αντίκειται στην πάγια νομολογία του Συμβούλιο της Επικρατείας, η οποία επιβάλλει την αξιολόγηση των σωρευτικών επιπτώσεων έργων ίδιας φύσης στον ίδιο χώρο.
🔹2.
Παράλειψη ουσιαστικής αξιολόγησης φέρουσας ικανότητας.
Η ΜΠΕ δεν απαντά στο κρίσιμο ερώτημα πόση επιπλέον
επιβάρυνση μπορεί να αντέξει η περιοχή. Η φέρουσα ικανότητα αντιμετωπίζεται
αποσπασματικά και αριθμητικά, χωρίς κοινωνικά, περιβαλλοντικά και χωρικά
κριτήρια.
🔹3. Αντίθεση
με το υπό αναθεώρηση Χωροταξικό ΑΠΕ.
Το νέο Εθνικό Χωροταξικό ΑΠΕ βρίσκεται σε αναθεώρηση και
στοχεύει στην αποσυμφόρηση κορεσμένων περιοχών. Η προτεινόμενη χωροθέτηση στον
Όρβηλο εντείνει τον κορεσμό. Απαιτείται πάγωμα νέων έργων έως την ολοκλήρωσή
του και ένταξη του Δήμου Σιντικής στις πλέον επιβαρυμένες περιοχές.
🔹4.
Εκτεταμένη αποψίλωση σε άμεση γειτνίαση με προστατευόμενες περιοχές.
Η ΜΠΕ παραδέχεται εκτεταμένη αποψίλωση και μόνιμη
αλλοίωση του εδάφους από τις πλατείες ανεμογεννητριών και την οδοποιία.
Παράλληλα, αναγνωρίζει ότι το έργο χωροθετείται σε άμεση γειτνίαση με
χαρακτηρισμένες περιοχές Natura 2000 και Καταφύγια Άγριας Ζωής, σε αποστάσεις
που, σύμφωνα με την ίδια τη μελέτη, φτάνουν μόλις τα 700 μέτρα. Ωστόσο, η ΜΠΕ
δεν συνεκτιμά επαρκώς τις έμμεσες και σωρευτικές επιπτώσεις της αποψίλωσης και
των βαριών χωματουργικών εργασιών στα γειτονικά προστατευόμενα οικοσυστήματα,
υποβαθμίζοντας τον κίνδυνο υποβάθμισης της οικολογικής τους ακεραιότητας.
🔹5.
Οδοποιία ως παράγοντας αύξησης όχι μείωσης κινδύνου πυρκαγιών.
Η διάνοιξη νέων δρόμων σε παρθένα και δυσπρόσιτα σημεία
αυξάνει την ανθρώπινη πρόσβαση και τον κίνδυνο πυρκαγιών. Η ΜΠΕ παρουσιάζει
αυθαίρετα την οδοποιία ως αντιπυρικό μέτρο, χωρίς αιτιώδη τεκμηρίωση.
🔹6.
Αγνόηση της πρόσφατης πυρκαγιάς του Όρβηλου το 2024.
Η περιοχή επλήγη το 2024 από πυρκαγιές διάρκειας περίπου
40 ημερών. Η ΜΠΕ δεν επανεκτιμά τη φέρουσα ικανότητα ενός καμένου και
οικολογικά εύθραυστου οικοσυστήματος, κατά παράβαση της αρχής της προφύλαξης.
🔹7.
Υποβάθμιση του τοπίου ως αυτοτελούς προστατευόμενου αγαθού.
Η ΜΠΕ χαρακτηρίζει την οπτική απορροφητική ικανότητα ως
«μέτρια» βασιζόμενη σε φωτορεαλιστικές απεικονίσεις που δεν ανταποκρίνονται στη
βιωματική πραγματικότητα των οικισμών Αγκίστρου και Αχλαδοχωρίου. Το τοπίο,
όμως, προστατεύεται αυτοτελώς κατά τη νομολογία του ΣτΕ και δεν επιδέχεται
ποσοτική υποβάθμιση.
🔹8.
Παράλειψη ουσιαστικής ανάλυσης επιπτώσεων στον τουρισμό.
Η ΜΠΕ εσφαλμένα ισχυρίζεται ότι το έργο απέχει από
τουριστικές δραστηριότητες, αγνοώντας τον ιαματικό, φυσιολατρικό και
εναλλακτικό τουρισμό του Αγκίστρου και το Αχλαδοχωρίου. Δεν εξετάζονται οι
επιπτώσεις της οπτικής και ακουστικής όχλησης στην τοπική οικονομία.
🔹9.
Υποεκτίμηση επιπτώσεων σε χλωρίδα, πανίδα και ορνιθοπανίδα.
Η ΜΠΕ αναγνωρίζει κινδύνους για είδη του Παραρτήματος Ι
της Οδηγίας 2009/147/ΕΚ, αλλά καταλήγει αυθαίρετα σε χαρακτηρισμό των
επιπτώσεων ως «ασθενών», χωρίς συνεκτίμηση κορεσμού και εγγύτητας Καταφυγίων
Άγριας Ζωής.
🔹10.
Πολιτιστικό τοπίο – αγνόηση ιστορικής και πολιτιστικής συνέχειας.
Η εκτίμηση «ουδέτερων» επιπτώσεων στο πολιτιστικό
περιβάλλον αγνοεί τη σύνδεση τοπίου, ιστορικής μνήμης και πολιτιστικής
ταυτότητας (οχυρά Γραμμής Μεταξά, παραδοσιακά τοπία, ευρωπαϊκά μονοπάτια). Η
σωρευτική απώλεια πολιτιστικού τοπίου δεν εξετάζεται.
🔹+1.
Η κοινωνία έχει μιλήσει. Ζητάει Σεβασμό.
Η τοπική κοινωνία, τα συλλογικά της όργανα και ο Δήμος
Σιντικής έχουν εκφράσει επανειλημμένα και θεσμικά την αντίθεσή τους σε νέες
αιολικές εγκαταστάσεις.
Η περιοχή έχει ήδη συνεισφέρει δυσανάλογα στους εθνικούς
ενεργειακούς στόχους.
Έδωσε ό,τι ήταν να δώσει.
Η συνέχιση της ίδιας πολιτικής δεν συνιστά ενεργειακή
μετάβαση, αλλά περιβαλλοντική και κοινωνική εξάντληση.