Ούτε η δημόσια ασφάλεια διασφαλίζεται με σιωπή, ούτε η φιλοζωία υπηρετείται με καταδίκες δημοσιογραφικών άρθρων. Γιατί, άλλη είναι η δουλειά μιας εφημερίδας, να καταγράφει γεγονότα και να θέτει ερωτήματα, και άλλη η δουλειά ενός φιλοζωικού συλλόγου. Στην προκειμένη περίπτωση η προστασία και ευζωία των ζώων.
Το συγκεκριμένο άρθρο δεν κατηγόρησε ούτε τα αδέσποτα
ούτε τον φιλοζωικό σύλλογο. Ανέδειξε πραγματικά περιστατικά, με τραυματισμούς
πολιτών, επίσημη αστυνομική καταγγελία και ηλικιωμένη γυναίκα με κάταγμα
ισχίου.
Αυτά δεν είναι «στοχοποίηση». Είναι γεγονότα.
Είναι, λοιπόν, τουλάχιστον προβληματικό το γεγονός ότι
αντί για επίσημη, θεσμική απάντηση από τον Δήμο και τη δημοτική αρχή,
εμφανίζεται μπροστά ένας σύλλογος να «καταδικάζει» ένα δημοσίευμα.
Και γεννά εύλογα ερωτήματα:
▪️Γιατί θίχτηκαν τόσο έντονα από ένα άρθρο που απλώς
περιγράφει την πραγματικότητα;
▪️Γιατί δεν απαντά ο ίδιος ο Δήμος;
▪️Γιατί δεν ενημερώνεται η κοινωνία για το τι έχει γίνει
και τι πρόκειται να γίνει;
Όταν, μάλιστα, μέλη της δημοτικής Αρχής συμμετέχουν σε
συλλογικά σχήματα της κοινωνίας των πολιτών, η διάκριση ρόλων δεν είναι τυπική
λεπτομέρεια. Είναι ζήτημα θεσμικής τάξης και αξιοπιστίας.
Ο φιλοζωικός σύλλογος δεν είναι ασπίδα της διοίκησης.
Δεν είναι ούτε θεσμικά υπεύθυνος ούτε αρμόδιος για τη διαχείριση
των αδέσποτων.
▪️Αρμόδιος είναι ο Δήμος.
▪️Υπεύθυνη είναι η δημοτική αρχή.
▪️Και η λογοδοσία δεν μπορεί να ανατίθεται «σε τρίτους».
Όταν κάθε κριτική αντιμετωπίζεται με επιθέσεις, καταδίκες
και ηθικές κορώνες, όταν αντί για απαντήσεις βγαίνουν μπροστά πρόθυμοι
υποστηρικτές, τότε το πρόβλημα δεν είναι ούτε τα ζώα ούτε οι πολίτες.
Το πρόβλημα είναι η αντίληψη της εξουσίας. Η κοινωνία δεν
ζητά συγκάλυψη. Ζητά υπευθυνότητα, σχέδιο και καθαρές απαντήσεις.
Και αυτές οφείλουν να δοθούν θεσμικά και δημόσια — όχι
μέσω «ενδιάμεσων».