Τάκης Λιδωρικιώτης
Πολλά τα προφανή. Προφανές είναι ότι η υπόθεση του Παναγόπουλου (73), θίγει το ΠΑΣΟΚ και δικαίως.
· Προφανές (2ο): ο χρονισμός των διωκτικών αρχών ευνόησε πάλι τις τακτικές στοχεύσεις του κ Μητσοτάκη δηλαδή ταπείνωση του δεύτερου ΠΑΣΟΚ και συμψηφισμό κόστους ΟΠΕΚΕΠΕ δια των πράσινων φραπέδων της ΓΣΕΕ. Είχε εξάλλου προαναγγελθεί και «δημοσκοπικώς».
· Προφανές (3ο): οι ισοβιότητες και δη οι εκφραζόμενες στο πρόσωπο παντός καιρού «τεχνοκρατών», τάχα αναντικατάστατων και μονίμως διοριστέων, δεν εγγυούνται αριστεία αλλά το αντίθετο. Η επίσης ισόβια ΓΓ Εργασίας, κ Άννα Στρατινάκη έσκασε μύτη επι ΓΑΠ μαζί με τόσα άλλα αστεράκια, για τα οποία ο τέως Πρωθυπουργός θα αισθάνεται σίγουρα περήφανος.
· Προφανές (4ο): οι έσω βραχίονες της κυβερνητικής διαφθοράς συνεργάζονται αρμονικά με αντίστοιχους κλάδους της συμμορίας στους κοινωνικούς θεσμούς και στο κρατικοδίαιτο επιχειρείν. Πολλοί διορισμοί αρίστων τεχνοκρατών είναι προκαταβολικά εξασφαλισμένοι ως επιθυμίες των χορηγών της παράταξης.
· Προφανές (5ο): όσοι περίμεναν προστασία του δικαιώματος της ζωής στην ΒΙΟΛΑΝΤΑ από αυτή την ΓΣΕΕ ή των δικαιωμάτων του καταναλωτή από αυτή τη ΓΓ προστασίας είναι αιθεροβάμονες του ευρωπαϊκού κεκτημένου.
· Προφανές (6ο): καλπονοθευτές και χειραγωγοί ομοσπονδιών και συνεταιρισμών δεν εγκληματούν παρά μόνο για τον μπεζαχτά Η καταλήστευση είτε στον ΟΠΕΚΕΠ είτε στην κατάρτιση έπεται κι η αποκάλυψη βραδυπορεί, ωστόσο η καλπονοθεία από μόνη της έδειχνε ήδη το δρόμο. Θα έπρεπε να έχουν αντιληφθεί «εξ όνυχος, τον λέοντα» όσοι χασκογελάγανε με τα πέτσινα συνέδρια του κ Γιάννη.
Προφανές (7ο): από την Καλλιόπη της Ferrari μέχρι τον Παναγόπουλο της πισίνας στην ευρωπαική Γορτυνία κυριαρχεί επίδειξη χλιδής και πλούτου, συγκρίσιμη των πιο γελοίων τουρκικών σήριαλ. Ο βαλκανικός κατσαπλιαδισμός ως μοντέλο διοίκησης, επιβάλει την δική του ηθική και αισθητική αγωγή.
· Προφανές (8ο): τα γνώριζε καταλεπτώς ο Κούλης από τον καιρό του σκόιλ ελικικού δεδομένου ότι ηγείται των κατσαπλιαδων. Ο κατσαπλιαδισμός εδώ κυριαρχεί από πολύ παλιά. Να φανταστείτε ότι ακόμη και τον γεννηθέντα σαν σήμερα Καποδίστρια, ένας Κούλης τον έφαγε!
· Προφανές (9ο ): το προκλητικό θράσος των φραπέδων ή των «πιστών εκλεκτόρων» της ΠΑΣΚΕ είναι φαινόμενο καθεστωτισμού. Δεν πρόκειται όμως να τα παρατηρήσουν ποτέ τους όλα αυτά, οι «Μενουμ’ ευρωπαίοι της κανονικότητας» Οικοδόμησαν στα θεμέλια του αντισυριζα μετώπου τους μιαν εμφυλιοπολεμικής σύλληψης απολυταρχία της αρπαχτής κι έτσι δεν έχουν τίποτε πια να ζηλέψουν στο Κολωνάκι από την Ποντγκόριτσα και την Πρίστινα
· Προφανές (10ο ): στόχος του συστήματος είναι το Χ: όλοι ίδιοι είμαστε, διαχρονικές παθογένειες, διακομματικές ευθύνες κλπ. Είναι αδύνατον να κρυφτεί η προϊούσα διαφθορά της ΝΔ, ωστόσο και με το Χ πρωτάθλημα ξαναπαίρνει!
Η γενική απογοήτευση ότι φταίει το κακό το ριζικό μας και τίποτε δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει, στην κατάλληλη στιγμή θα κουμπώσει με την ανοικτή απειλή και τον φόβο έτσι ώστε να επικρατήσει ο ανορθολογισμός: ας αφήσουμε τώρα τους έμπειρους κλέφτες, μην τυχόν και μας βρει τίποτε πολύ χειρότερο.
Αλλά και λιγοστά ενδιαφέροντα ερωτήματα:
Ο Ανδρουλάκης είναι ανεπίδεκτος και δεν έμαθε τίποτε από την υπόθεση Καϊλή;
Μετά από το 80% στους γιατρούς του ΕΣΥ, την ΑΔΕΔΥ, τους αγρότες τώρα έρχεται ΚΚΕ και στην ΓΣΕΕ; Μπράβο Άδωνη, μια χαρά το πας.
Το ότι εμπλέκονται, πέραν της διεφθαρμένης νέας Σημιτοποταμίας, και πολλά παιδιά του κομματικού σωλήνα της δεξιάς (Χατζηδάκης , Βρούτσης, Κυρανάκης, Κεραμέως) το ακούω μεν αλλά το ακούνε κι οι Καραμανλής, Τριαντόπουλος, Βορίδης κι Αυγενάκης και ξεκαρδίζονται …
Ανησυχητικό για αυτούς είναι ότι ακούει κι ο Σαμαράς κι αγγέλει ότι πέθανε η λαϊκή ψυχή της παράταξης ή η Καρυστιανού που σκέφτεται ότι δεν μπορεί όλοι οι συντηρητικοί Έλληνες να είναι λαμόγια, οπότε τους προτείνει την δική της κολυμβήθρα του Σιλωάμ.
Μετά τον παλιμπαιδισμό της δημοκρατικής αντιπολίτευσης και τις πατερίτσες που κατασκευάζουν τα Ινστιτούτα της, ίσως ήρθε πλέον η ώρα των εκ δεξιών ανένδοτων.
Διεύρυνση και νοσταλγία
Δεν ξέρω αν οι διευρυνσίες διατάχθηκαν να αποκαλούν τον Παναγόπουλο σύντροφο και γι’ αυτό επικρατούν τόσο ψόφια κέφια στην Χ. Τρικούπη . Δεδομένης πάντως της εκατέρωθεν κατάρρευσης των ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, θα έπρεπε να επικρατούν χαράς ευαγγέλια.
Ωστόσο παραμένουν καθηλωμένοι -με φόβο επιδείνωσης- και τινές αναζητούν το αίτιο της κακοδαιμονίας στην (πολιτική) μορφή του Ανδρουλάκη Τις πταίει; Μήπως αυτός που τους χώρισε από τον Κυριάκο;
Κατά τ’ άλλα ο Ανδρουλάκης επέφερε κι ένα κάποιο rebranding στο ΠΑΣΟΚ με νέα πρόσωπα που όσο και νάναι πλεονεκτούν από την γενιά Μένιου, Άκη, Γιάννου, Μαντέλη, Τσουκάτων κλπ. Κι αίφνης ήρθε αυτός ο Παναγόπουλος για να λειτουργήσει ως αναμνηστική δόση και να υπενθυμίσει όλη την χρόνια παθολογία.
Όμως μόνο τυχαίος δεν ήταν ο αειθαλής και αειφόρος κ. Γιάννης.
Όταν ξεμείνανε στο ΠΑΣΟΚ από μέλη και ψηφοφόρους, επαιρόντουσαν ότι διατήρησαν περίσσεια στελεχών στους θεσμούς, δηλαδή καμιά εκατοστή αξιωματούχους (Παναγόπουλους) στην αυτοδιοίκηση και στον συνδικαλισμό. Κοροϊδευόντουσαν μεταξύ τους, ότι διαθέτουν τάχα δικούς τους δημάρχους, περιφερειάρχες και προέδρους, εννοώντας συνήθως κάτι διαπλεκόμενους με τον Κούλη που διέφθειραν κι όλο το κομματικό σώμα. Παραέξω όμως αντί να εκτιμηθεί αυτή η «διαχειριστική τους επάρκεια», απλώς θέριευε η καχυποψία του κοινού.
Υ.Γ.: Την νοσταλγική διεύρυνση τους ας την ονομάσουν Ζωή Καρκούλια! Όσοι θέλουμε μια λύση για την μετά θάνατο ζωή προσβλέπουμε στον Νατσιό ενώ όσοι επιμένουν στην προ θανάτου Ζωή, έχουν λύση στην Πλεύση Ελευθερίας. Την Ζωή Καρκούλια του Σπίρτζεως και της καλπονοθείας του gazi live τι να την κάνουν, έμπλαστρον;