Μία σημαντική πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην Κούβα βρίσκεται σε εξέλιξη στις ΗΠΑ, υπό τον τίτλο «Αφήστε την Κούβα να ζήσει» (Let Cuba Live) συσπειρώνοντας καλλιτέχνες από τον χώρο του κινηματογράφου και της μουσικής, αλλά και αιρετούς αξιωματούχους και ακαδημαϊκούς, ενάντια στην επιθετική ρητορική του Τραμπ εναντίον του νησιού της Επανάστασης.
Ονόματα όπως η Σούζαν Σάραντον, ο Εντ Χάρις, Μαρκ Ράφαλο,
Ρότζερ Γουότερς και άλλοι, συνυπογράφουν κείμενο, με το οποίο, μεταξύ άλλων,
καλούν «όλους τους ανθρώπους με συνείδηση να απορρίψουν αυτή την σκληρότητα και
να απαιτήσουν τον άμεσο τερματισμό του αποκλεισμού».
«Για πάνω από 30 χρόνια, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ
ψηφίζει κάθε χρόνο, με συντριπτική πλειοψηφία, την καταδίκη του αμερικανικού
εμπάργκο κατά της Κούβας. Ο Τραμπ πρέπει να εφαρμόζει την εξωτερική του
πολιτική με σεβασμό στις επιθυμίες του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών και σύμφωνα
με το διεθνές δίκαιο».
Ολόκληρο το κείμενο:
«Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ προσπαθεί να
προκαλέσει λιμό στην Κούβα. Ο μαζικός λιμός και η ανθρώπινη δυστυχία στην Κούβα
είναι ο στόχος της τελευταίας “έκτακτης” εκτελεστικής διαταγής του Τραμπ, η
οποία εμποδίζει την Κούβα, ένα νησιωτικό κράτος, να εισάγει πετρέλαιο ή
οποιαδήποτε άλλη πηγή ενέργειας που χρειάζεται για να επιβιώσει.
Πρόκειται για μια κυνική και χυδαία τακτική που αποσκοπεί
στο να αποσπάσει την προσοχή της κοινής γνώμης από τα εσωτερικά ζητήματα που
προκαλούν μαζική δημόσια διαμαρτυρία και, όπως είδαμε στην περίπτωση της
Βενεζουέλας, αποτελεί προάγγελο μιας παράνομης στρατιωτικής επίθεσης.
Εμείς, μαζί με εκατομμύρια ανθρώπους στις Ηνωμένες
Πολιτείες και σε όλο τον κόσμο, απορρίπτουμε αυτή την απάνθρωπη πράξη εναντίον
του λαού της Κούβας. Δεν πρόκειται για πολιτική εθνικής ασφάλειας, αλλά για μια
σκόπιμη πράξη οικονομικού πολέμου που αποσκοπεί στο να στραγγαλίσει ολόκληρο
τον πληθυσμό.
Ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα ξεκίνησε μια σημαντική
προσπάθεια για την ομαλοποίηση των σχέσεων μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και
της Κούβας. Οι δύο χώρες άνοιξαν ξανά τις πρεσβείες τους μετά από 50 χρόνια κλεισίματος.
Οι άνθρωποι σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κούβα και ολόκληρο το Δυτικό
Ημισφαίριο χαιρέτισαν αυτό το γεγονός ως ένα ευπρόσδεκτο τέλος στις
αναχρονιστικές πολιτικές του Ψυχρού Πολέμου που είχαν κυριαρχήσει στις σχέσεις
τους.
Ωστόσο, ο Τραμπ ανέτρεψε την πορεία που είχε χαράξει η
κυβέρνηση Ομπάμα. Η εκτελεστική εντολή που εξέδωσε στις 29 Ιανουαρίου
χαρακτηρίζει την Κούβα ως “ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή” για τις Ηνωμένες
Πολιτείες. Αυτό είναι προφανώς ψευδές, αλλά παρέχει ένα πρόσχημα για την
επιβολή αυστηρών οικονομικών κυρώσεων σε οποιαδήποτε χώρα επιχειρήσει να
προμηθεύσει πετρέλαιο ή να συναλλάσσεται με την Κούβα.
Οι συνέπειες της νέας εκτελεστικής εντολής θα μετρηθούν
σε ανθρώπινο πόνο:
Οι οικογένειες θα μείνουν χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα για
φωτισμό, ψύξη και μαγείρεμα.
Τα νοσοκομεία θα βρεθούν αντιμέτωπα με αδύνατες επιλογές,
με κίνδυνο να κλείσουν τμήματα και να ανασταλούν κρίσιμες θεραπείες.
Η διανομή τροφίμων και φαρμάκων θα παραλύσει.
Οι πιο ευάλωτοι – τα παιδιά, οι ηλικιωμένοι και οι
άρρωστοι – θα υποστούν τις συνέπειες αυτής της σκληρότητας.
Αυτή η πολιτική είναι αδικαιολόγητη. Εμβαθύνει μια
ανθρωπιστική κρίση που εμείς οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Η Κούβα δεν αποτελεί
απειλή για τις Ηνωμένες Πολιτείες. Το να υποτάσσεις έναν πληθυσμό με την πείνα
δεν είναι διπλωματία, είναι μια μορφή τρομοκρατίας.
Καλούμε όλους τους ανθρώπους με συνείδηση να απορρίψουν
αυτή την σκληρότητα και να απαιτήσουν τον άμεσο τερματισμό του αποκλεισμού. Για
πάνω από 30 χρόνια, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ψηφίζει κάθε χρόνο, με
συντριπτική πλειοψηφία, την καταδίκη του αμερικανικού εμπάργκο κατά της Κούβας.
Ο Τραμπ πρέπει να εφαρμόζει την εξωτερική του πολιτική με σεβασμό στις
επιθυμίες του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.
Εμείς, ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών, θέλουμε να έχουμε
κανονικές σχέσεις με την Κούβα, να αντιμετωπίζουμε την Κούβα με ισότητα και
σεβασμό και, το πιο σημαντικό, να βλέπουμε την Κούβα και τον κουβανικό λαό ως
γείτονές μας και όχι ως εχθρούς μας.
Αφήστε την Κούβα να ζήσει! Η Κούβα δεν αποτελεί απειλή!».