Γιάννης Μυλόπουλος
Δεν είναι πια μόνο οι φωνές της αντιπολίτευσης που επισημαίνουν ότι το μεγάλο πολιτικό πρόβλημα της χώρας είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Προστέθηκαν τώρα σε αυτές και οι φωνές πρώην πρωθυπουργών κυβερνήσεων της ΝΔ, όπως του Αντώνη Σαμαρά και του Κώστα Καραμανλή.
Τα εξ οικείων βέλη επιβεβαιώνουν την σκληρή κριτική που
δέχεται ο πρωθυπουργός από το σύνολο του πολιτικού φάσματος, ότι ο ίδιος και η
πολιτική του είναι η αιτία των δεινών της χώρας.
Η φράση του κ. Σαμαρά «Το χάος είναι ο κ. Μητσοτάκης» δεν
χρειάζεται καμία περαιτέρω επεξήγηση. Τα λέει όλα.
Από την άλλη πλευρά, η κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθεί
να εξάγει πολιτικά συμπεράσματα, εκμεταλλευόμενη προς όφελός της τις
δημοσκοπήσεις. Σύμφωνα με τις οποίες ο κ. Μητσοτάκης παραμένει κυρίαρχος, τη
στιγμή που δεν αναδεικνύεται κανένας σοβαρός αντίπαλος που θα μπορούσε να τον
αμφισβητήσει. Καθώς τα ποσοστά της αντιπολίτευσης στις δημοσκοπήσεις παραμένουν
καθηλωμένα.
Οι δημοσκοπήσεις, όμως, όταν γίνονται αντικείμενο
προπαγάνδας, λειτουργούν σαν την αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Αποδεικνύουν κάθε
φορά αυτό που η προπαγάνδα επιδιώκει να αποδείξει.
Η οποία υποτιμά συστηματικά τα ποιοτικά χαρακτηριστικά,
σύμφωνα με τα οποία η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων απορρίπτει την
πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Και εμμένει, αντίστοιχα, σε μια εσφαλμένη αναγωγή των
αποτελεσμάτων, η οποία μετατρέπει το 22% – 23% της πρόθεσης ψήφου, όσων δηλαδή
πρωτογενώς υποστηρίζουν την κυβέρνηση της ΝΔ, στο πολυπόθητο για την κυβέρνηση
ψυχολογικό όριο του 30%, της λεγόμενης εκτίμησης ψήφου.
Η αναγωγή που κάνει το 22% να φαίνεται σαν 30% γίνεται
εκτιμώντας, εντελώς ατεκμηρίωτα, ότι την τελευταία στιγμή η πλειοψηφία των
αναποφάσιστων θα στραφεί υπέρ του κ. Μητσοτάκη.
Παραβλέποντας, προφανώς, ότι υπάρχει ένα σημαντικό 50%
του εκλογικού σώματος που αποτελείται από απογοητευμένους ψηφοφόρους, οι οποίοι
στις τελευταίες εκλογές έμειναν στον καναπέ και δεν πήγαν να ψηφίσουν. Αυτούς
τους αρνητές της ψήφου η προπαγάνδα τους εμφανίζει, μέσω της αναγωγής, ότι
τελικά θα ψηφίσουν… Μητσοτάκη.
Με τον τρόπο αυτόν ενισχύεται τεχνητά η κυβέρνηση και
αποδυναμώνεται, επίσης τεχνητά, η αντιπολίτευση. Που, δεδομένης της γενικευμένης
δυσπιστίας του εκλογικού σώματος απέναντι στην κυβέρνηση, έχει πολύ
περισσότερες πιθανότητες να κερδίσει την επίδικη ψήφο των αναποφάσιστων.
Έτσι αυτοεκπληρώνεται η προφητεία που θέλει τον κ.
Μητσοτάκη κυρίαρχο του πολιτικού παιχνιδιού, με μόλις 1 στους 4,5 πολίτες να
τον υποστηρίζουν. Αφού τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, όπως παρουσιάζονται
στα ΜΜΕ, συνιστούν κίνητρο για τους αναποφάσιστους να στραφούν προς αυτόν που
εμφανίζεται σαν δήθεν νικητής.
Ακραίο παράδειγμα τέτοιας χειριστικής δημοσκόπησης έπεσε
στην αντίληψή μου τελευταία στη Θεσσαλονίκη.
Τηλεφωνούσαν σε κόσμο, ρωτώντας ποιος έκανε περισσότερη
δουλειά για το Μετρό της Θεσσαλονίκης. Υποδεικνύοντας τρεις επιλογές.
Η μία ήταν του σημερινού Επιτρόπου στην ΕΕ και πρώην
περιφερειάρχη Απόστολου Τζιτζικώστα, ο οποίος ουδέποτε είχε στην αρμοδιότητά
του τα έργα Μετρό.
Η δεύτερη ήταν του σημερινού δημάρχου Θεσσαλονίκης
Στέλιου Αγγελούδη. Ο οποίος, πέραν του γεγονότος ότι ως δήμαρχος δεν έχει
ουδεμία αρμοδιότητα για το μετρό, ανέλαβε καθήκοντα μόλις τη χρονιά που
παραδόθηκε το μετρό της Θεσσαλονίκης.
Και η τρίτη επιλογή αφορούσε στον σημερινό υφυπουργό και
πρώην πρόεδρο της Ελληνικό Μετρό κ. Ν. Ταχιάο.
«Όπερέδειδείξαι», όπως έλεγαν παλιά.
Αφαιρώντας εντέχνως από την ερώτηση ονόματα ανθρώπων με
σημαντική συνεισφορά στην κατασκευή του έργου και προσθέτοντας, αντίστοιχα,
άλλα που εξ αντικειμένου δεν είχαν καμία συμμετοχή εξάγουν, ως αυτοεκπληρούμενη
προφητεία, αυτό το συμπέρασμα που εξ αρχής επιδιώκουν.
Η δημοσκόπηση αυτή, αν παρουσιαστεί κατάλληλα, μπορεί να
παρουσιάσει έναν παγκοσμίως άγνωστο υφυπουργό σε επόμενο… πρωθυπουργό!
Εντωμεταξύ η κοινωνία βράζει.
Καθημερινά αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι
υπεύθυνη για την συνεχιζόμενη ακρίβεια και την εκτεταμένη φτώχεια στη χώρα. Και
καθημερινά οι ευρωπαϊκές στατιστικές επιβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα έγινε η
τελευταία χώρα ως προς την απειλή φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, ως προς
την ακρίβεια, αλλά και ως προς το ύψος και την αγοραστική αξία των μισθών.
Και εκτός αυτών, καθημερινά αποκαλύπτεται ότι η κυβέρνηση
Μητσοτάκη είναι υπεύθυνη για εκτεταμένη διαφθορά προς όφελος των πελατειακών
της σχέσεων και των μικροκομματικών της συμφερόντων. Όπως αποδεικνύεται και ότι
παραβιάζει εκ συστήματος το Κράτος Δικαίου.
Από τις υποκλοπές και το έγκλημα στα Τέμπη μέχρι το
σκάνδαλο στον ΟΠΕΚΕΠΕ που κατέστρεψε τον αγροτικό τομέα και τις δολοφονικές
επαναπροωθήσεις μεταναστών στη θάλασσα, όπως στην Πύλο και πρόσφατα στη Χίο, η
χώρα έχει γίνει εκτεταμένο πεδίο διαφθοράς και παραβίασης των κανόνων του Δικαίου.
Η Ευρώπη βοά, η ευρωπαϊκή εισαγγελία στέλνει διαρκώς νέες
υποθέσεις διαφθοράς στις οποίες εμπλέκονται βουλευτές, υπουργοί της κυβέρνησης
και κομματικά στελέχη της ΝΔ. Και επιπλέον, οι διεθνείς οργανισμοί μας
κατηγορούν για καταπάτηση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της
θάλασσας.
Και η μεν κυβέρνηση συγκαλύπτει συστηματικά τις ευθύνες
της στα σκάνδαλα διαφθοράς, παραβιάζοντας ακόμη και το Σύνταγμα της χώρας, όπως
και ο Ευάγγελος Βενιζέλος αποκαλύπτει.
Ενώ από την άλλη,
τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ σφυρίζουν αδιάφορα, συνεχίζοντας την υπέρ Μητσοτάκη
προπαγάνδα.
Σύμφωνα με την οποία το πολιτικό πρόβλημα της χώρας είναι
ότι δεν υπάρχει αντίπαλος του κ. Μητσοτάκη.
Αν δεχτούμε τα φίλια πυρά του Αντώνη Σαμαρά, σύμφωνα με
τα οποία ο κ. Μητσοτάκης είναι το χάος, τότε όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί και όλοι
οι πολιτικοί χώροι, ως δυνάμει αντίπαλοι του χάους, είναι συγχρόνως και
αντίπαλοι του κ. Μητσοτάκη.
Και η μόνη ερώτηση σε δημοσκόπηση που θα αναδείκνυε αυτή
την αλήθεια, θα ήταν αν οι ψηφοφόροι εγκρίνουν ή όχι την πολιτική της
κυβέρνησης της ΝΔ.
Η συντριπτική απόρριψή της θα ήταν το μόνο δημοσκοπικό
αποτέλεσμα που θα παρήγαγε πραγματικά πολιτικά αποτελέσματα. Καθώς η
συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων συμφωνεί με το αίτημα της πολιτικής
αλλαγής.
Η επόμενη ερώτηση σε όσους απορρίπτουν τη ΝΔ και τον
πρωθυπουργό, θα έπρεπε να είναι:
Ποιο κόμμα και ποιον πολιτικό αρχηγό θα ψηφίζατε για να
υλοποιήσετε την επιθυμία σας για πολιτική αλλαγή;
Και εκεί θα βλέπαμε, πράγματι, απαντήσεις που θα
παρήγαγαν σημαντικά πολιτικά αποτελέσματα.
Όσο, όμως, το 22% – 23% των υμνητών της κυβέρνησης που
πρωτογενώς την υποστηρίζει στις δημοσκοπήσεις, ανάγεται σε κυρίαρχο ποσοστό
υπέρ του στην πραγματικότητα μειοψηφούντος κ. Μητσοτάκη, τόσο η συντριπτική
πλειοψηφία που επιθυμεί την πολιτική αλλαγή και τόσο η αντιπολίτευση που
αναδεικνύει καθημερινά την παρακμή και τη διαφθορά του καθεστώτος, θα
συνεχίσουν να φιμώνονται από την προπαγάνδα και δεν θα λαμβάνονται υπόψη ως
κρίσιμα πολιτικά γεγονότα.
Καθηγητής,
πρώην Πρύτανης ΑΠΘ, Επικεφαλής της παράταξης ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ Κ.
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ