ΌΤΑΝ ΜΙΑ ΧΏΡΑ ΧΡΕΙΆΖΕΤΑΙ ΦΙΛΌΠΤΩΧΑ, ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΌΤΙ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΆΛΛΟ ΠΟΊΟ ΚΆΤΩ.
Καθημερινά βλέπουμε συλλόγους να κόβουν βασιλόπιτες, να γιορτάζουν τον νέο χρόνο και καλά κάνουν.
Αλλά αλήθεια… τι γιορτάζουμε;
Όταν στον Νομό Σερρών οι αγρότες δεν μπορούν να ζήσουν από τον κόπο τους;
Όταν οικογένειες ψάχνουν ένα πιάτο φαγητό;
Όταν άνθρωποι δουλεύουν και πάλι δεν τους φτάνουν ούτε για τα βασικά;
Και την ίδια ώρα, οι εκπρόσωποί μας στο Κοινοβούλιο λένε «ναι» σε όλα, υπογράφοντας την καταδίκη του λαού τους.
Η φιλανθρωπία δεν είναι λύση.
Είναι ντροπή.
Είναι η απόδειξη ότι το κράτος απέτυχε και κάποιοι βολεύονται με έναν λαό γονατισμένο, αρκεί να τους χειροκροτεί και να σωπαίνει.
Μιλάνε για «ανάπτυξη» και «ισχυρή Ελλάδα»…
Ποια Ελλάδα;
Αυτή που οι πολίτες της περιμένουν από ένα φιλόπτωχο για να φάνε;
Και μετά μας κουνάνε και το δάχτυλο λέγοντας ότι «το τσάμπα πέθανε».
Αλήθεια;
Γιατί εσείς τι κάνετε;
Τσάμπα σπίτια.
Τσάμπα γραφεία.
Τσάμπα αυτοκίνητα.
Τσάμπα ταξίδια.
Τσάμπα φαγητό όπου πάτε.
Και μισθοί παχυλοί, πληρωμένοι από τον ιδρώτα του κόσμου.
Άρα το «τσάμπα» δεν πέθανε.
Απλώς πέθανε μόνο για τον λαό.
Και έχετε και το θράσος να μιλάτε για αξιοπρέπεια, για οικονομία και για «τεμπέληδες» πολίτες, όταν αφήσατε ανθρώπους απλήρωτους, αγρότες ξεχασμένους και οικογένειες διαλυμένες, γιατί δεν μπορείτε να χορτάσετε την απληστία σας.
Ο κόσμος δεν ζητά ελεημοσύνη.
Ζητά δικαιοσύνη.
Ζητά να ζήσει από τον κόπο του.
Ζητά ένα κράτος που να στέκεται δίπλα του, όχι απέναντί του.
Τα σέβη μου.