Με απόφαση του Υπουργείου Εσωτερικών, ο Δήμος Βισαλτίας λαμβάνει για το 2026 το ποσό των 91.000 ευρώ για δράσεις πυροπροστασίας.
Το ερώτημα, όμως, δεν είναι αν ήρθαν τα χρήματα.
Το ερώτημα είναι τι γίνεται με αυτά.
Γιατί η πυροπροστασία δεν είναι τίτλος σε απόφαση.
Είναι παρεμβάσεις στο πεδίο.
Είναι καθαρισμοί.
Είναι πρόληψη.
Είναι σχέδιο.
Είναι ετοιμότητα.
Και αυτά δεν αποδεικνύονται με ανακοινώσεις.
Αποδεικνύονται με απλά, συγκεκριμένα πράγματα:
◾️Πού έγιναν καθαρισμοί;
◾️Ποιες εκτάσεις κρίθηκαν επικίνδυνες και αντιμετωπίστηκαν;
◾️Ποιοι δασικοί δρόμοι συντηρήθηκαν;
◾️Ποιες εθελοντικές ομάδες ενισχύθηκαν και με ποιον τρόπο;
◾️Υπάρχει συγκροτημένο σχέδιο ή κινήσεις της τελευταίας στιγμής;
Γιατί τα χρήματα αυτά δεν δίνονται για να «φαίνονται» σε αποφάσεις.
Δίνονται για να μειώνουν τον κίνδυνο πριν εμφανιστεί.
Οι δημότες δεν ζητούν εντυπώσεις.
Ζητούν αποτέλεσμα.
Και το αποτέλεσμα στην πυροπροστασία είναι ένα:
να μη φτάσουμε στο σημείο να τρέχουμε πίσω από τη φωτιά.
Σε έναν Δήμο που κάθε καλοκαίρι δοκιμάζεται,
η ευθύνη δεν είναι θεωρητική.
Είναι μετρήσιμη.
Και φαίνεται στο πεδίο.
Γιατί στο τέλος,
η φωτιά δεν κάνει διάλογο με αποφάσεις.
Συναντά μόνο ό,τι έχεις προλάβει να κάνεις.