Σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής της Σχολής Επιστημών Σχεδιασμού του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Ελλάδος αναγορεύτηκε ο ζωγράφος Στέφανος Δασκαλάκης, σε ειδική τελετή που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Πανεπιστημιούπολη των Σερρών.
Η τελετή αναγόρευσης έλαβε χώρα στο Αμφιθέατρο «Ευαγόρας Παλληκαρίδης», παρουσία της πρυτανικής αρχής, εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης και της κοινωνίας των Σερρών, φοιτητριών, φοιτητών, καθώς και μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας.
Βιογραφικό του Στέφανου Δασκαλάκη
Ο Στέφανος Δασκαλάκης γεννήθηκε στον Πειραιά, το 1952. Σπούδασε ζωγραφική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών στην Αθήνα, στο Εργαστήριο του Γιώργου Μαυροΐδη (1970-74). Συνέχισε τις σπουδές του στη Λυών και στο Παρίσι (1978-81). Αργότερα παρακολούθησε το Εργαστήριο του Leonardo Cremonini στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού, ενώ θήτευσε στο εργαστήριο του Γιάννη Τσαρούχη για σχεδόν μία δεκαετία.
Έργα του βρίσκονται στην Εθνική Πινακοθήκη, στη Συλλογή της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, στη Συλλογή του Ιδρύματος Β & Ε Γουλανδρή, στο Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών ΑΠΘ, στην Πινακοθήκη Κουβουτσάκη, στη Συλλογή Σωτήρη Φέλιου, καθώς και σε άλλες ιδιωτικές συλλογές στη Γαλλία, στο Βέλγιο και στην Ελλάδα. Μεγάλο μέρος της εργογραφίας του Δασκαλάκη αποτυπώνεται σε πλήθος ατομικών και ομαδικών εκθέσεων, μεταξύ των οποίων η έκθεση στο μουσείο Μπενάκη το 2013-14. Έχει συγγράψει άρθρα και δοκίμια για την τέχνη και τον πολιτισμό. Το 2014, ο Στέφανος Δασκαλάκης τιμήθηκε με το Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών για το σύνολο της καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Ο Στέφανος Δασκαλάκης είναι ένας πρωτοπόρος της σύγχρονης παραστατικής ζωγραφικής. Πρωταγωνιστεί στην ανανέωση και ισχυροποίησή της ανάμεσα στις υπόλοιπες καλλιτεχνικές εκφράσεις των εικαστικών τεχνών στην Ελλάδα, από τη δεκαετία του ’80 μέχρι σήμερα. Υφαίνει στα έργα του μια άρρηκτη σχέση με τον εσωτερικό χώρο. Τοποθετεί συνήθως τα μοντέλα του στο χώρο της δουλειάς του. Τα υλικά στοιχεία του εργαστηρίου του, το ωχρό ξύλινο δάπεδο, οι τοίχοι, οι γωνιές, τα ανοίγματα, τα αντικείμενα, επαναλαμβάνονται στα έργα του, ανασυνθέτοντας κάθε φορά το σκηνικό. Ο Δασκαλάκης διακρίνει στον εσωτερικό χώρο μια οριακή δύναμη συγκρότησης.
Ο χώρος του εργαστηρίου του δεν αποτελεί στους πίνακές του απλά αντικείμενο νοηματοδότησης, αλλά και συνδημιουργό παράγοντα της ζωγραφικής του. Ζωγραφίζει τα πράγματα του χώρου που τον περιβάλλει, αναγνωρίζοντας στη διαδικασία αυτή ταυτόχρονα ένα όριο και μια προοπτική ελευθερίας.
Η ζωγραφική του δεν ξεκινάει από ιδέες, αλλά ούτε είναι αυτοαναφορική. Διδάσκει την απτικότητα των πραγμάτων, τη δυνατότητα της ένωσης με τον κόσμο.
Η ζωγραφική του Δασκαλάκη είναι βαθιά ανθρώπινη, σωματική, καθημερινή, μας ξανασυστήνει την ευρωπαϊκή εικαστική παράδοση και κοσμεί τον σύγχρονο πολιτισμό.