Ο ισραηλινός δημοσιογράφος και συγγραφέας ΓκίντεονΛεβί με ένα αιχμηρό άρθρο που δημοσιεύθηκε στην ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, σχολίασε ένα βίντεο που κυκλοφόρησε στα κοινωνικά δίκτυα, όπου φαίνεται ο Ισραηλινός πρωθυπουργός ΜπέντζαμινΝετανιάχου και ο Αμερικανός πρεσβευτής στο Ισραήλ Μάικ Χάκαμπι να κάνουν πλάκα για μία λίστα δολοφονιών. Ο τίτλος του άρθρου είναι χαρακτηριστικός: «Νετανιάχου, ο “νονός της μαφίας”, καμαρώνει για όσα θα έπρεπε να τον ντροπιάζουν».
Ο ΓκίντεονΛεβί υποστηρίζει ότι το κράτος του Ισραήλ
περηφανεύεται για πράγματα που κανονικά θα έπρεπε να προκαλούν αποτροπιασμό.
«Το βίντεο δεν είναι μυθοπλασία, αλλά αντανάκλαση της πραγματικότητας. Ένα
ντοκουμέντο. Το Ισραήλ ως εγκληματική οργάνωση, ο Νετανιάχου ως αρχηγός μαφίας.
Ο ίδιος και οι δημιουργοί του βίντεο αξίζουν «εύσημα» για την ειλικρίνειά τους
και για το ότι παρουσιάζουν τα πράγματα όπως είναι», γράφει και στη συνέχεια
προσθέτει: «Το Ισραήλ σκοτώνει με αεροπορικές επιδρομές και καμαρώνει γι’
αυτό».
Σχολιάζοντας τις δολοφονίες πολιτικών ηγετών και
αντιφρονούντων, ο ΓκίντεονΛεβί γράφει: «Το Ισραήλ έχει ήδη εξαλείψει σημαντικό
μέρος των ηγεσιών γύρω του. Τα νεκροταφεία της Μέσης Ανατολής είναι γεμάτα από
τάφους πολιτικών, στρατιωτικών διοικητών, επιστημόνων, δημοσιογράφων και
διανοουμένων που έχουν δολοφονηθεί. Από τον ποιητή ΓκασάνΚαναφάνι στη Βηρυτό το
1972 έως τον Ιρανό αξιωματούχο ασφαλείας Αλί Λαριτζανί στην Τεχεράνη το 2026,
οι «κάρτες θανάτου» του Ισραήλ γεμίζουν — και αντικαθίστανται με νέες. Η μόνη
διαφορά με τις τηλεοπτικές σειρές είναι ότι εκεί μπορεί να υπάρχει χώρος για
αμφισβήτηση. Στην ισραηλινή «πραγματική» εκδοχή, δεν τίθενται τέτοια ερωτήματα.
Αντίθετα, οι πράξεις αυτές θεωρούνται όχι μόνο νόμιμες, αλλά και λόγος
υπερηφάνειας».
«Τι κόσμος είναι
αυτός που έχει δημιουργήσει το Ισραήλ;»
Ο δημοσιογράφος αναρωτιέται ποιο είναι το μεγαλύτερο
«επίτευγμα» του Ισραήλ τα τελευταία δύο χρόνια. «Η επιχείρηση με τους βομβητές;
Η «εθνική υπερηφάνεια» για τους εκατοντάδες ακρωτηριασμένους και τους δεκάδες
νεκρούς; Ή μήπως η εξόντωση του ΧασάνΝασράλα και των συνεργατών του, του
ΓιαχίαΣινουάρ και του αδελφού του Μοχάμεντ, του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και των
οπαδών του, από τη Χαν Γιουνίς μέχρι την Τεχεράνη; Τι κόσμος είναι αυτός που
έχουμε δημιουργήσει;».
Σχετικά με την ηθική και φυσική εξόντωση «αντιπάλων», ο
Λεβί γράφει: «Ο πόλεμος του Ισραήλ με το Ιράν μετατρέπει τη χώρα σε ένα
απέραντο δίκτυο καταφυγίων. Οι σχολιαστές στα μέσα ενημέρωσης ανταγωνίζονται
για το ποιος θα προβλέψει τον επόμενο στόχο, σχεδιάζοντας “Χ” πάνω στον χάρτη.
Ο πρωθυπουργός και ο πρέσβης εμφανίζονται σε ένα αποκρουστικό βίντεο για
στοχευμένες δολοφονίες. Πέρα όμως από τις ωραιοποιημένες εικόνες και την
αυτοπροβολή, η αλήθεια παραμένει: η «στοχευμένη εξόντωση» είναι απλώς ένας
ευφημισμός για δολοφονία. Όσοι τη σχεδιάζουν και την εκτελούν είναι δολοφόνοι.
Κλείνοντας το άρθρο του, υποστηρίζει ότι οι πολιτικές
δολοφονίες είναι πράξεις δολοφονίας και όχι κομμάτι του οποιουδήποτε πολέμου.
«Ένα κράτος που εξοντώνει ηγέτες σε τέτοια κλίμακα δεν μπορεί να θεωρείται
αξιόπιστο μέλος της διεθνούς κοινότητας. Όταν ο πρωθυπουργός καμαρώνει για τη
«λίστα θανάτου» του, δεν προκαλεί έκπληξη το ότι αστυνομικοί συνοριοφυλακής
δολοφονούν μια παλαιστινιακή οικογένεια για πλάκα. Όταν ο Αμερικανός πρέσβης
δηλώνει ότι «του αρέσει», δεν είναι περίεργο που η χώρα του προκαλεί αποστροφή.
Ο πόλεμος είναι από τη φύση του σκληρός. Οι πολιτικές δολοφονίες, όμως, δεν
είναι αναπόφευκτο μέρος του — είναι πράξεις δολοφονίας».