Τάκης Λιδωρικιώτης
Η Νέα Δημοκρατία αδυνατεί να εμπνεύσει οποιαδήποτε ελπίδα κι έχει επιλέξει ως επιχείρημα της τον φόβο. Οι πτωχότεροι κάτοικοι της ΕΕ και πολίτες του πιο διεφθαρμένου κράτους της, καλούνται λοιπόν να επανεκλέξουν τον τέως Μωυσή λόγω «σταθερότητας».
Με αυτό νοείται η στασιμότητα του βάλτου, που εξυψώνεται σε
«γοητευτική ακινησία» μέσα στο momentum των συνεχών γειτονικών σφαγών, είτε
πρόκειται για Μαριούπολη και Κίεβο, είτε για Γάζα και Λίβανο.
Βοηθάει όσο μπορεί κι η φαιδρά αντιπολίτευση! Στα σημερινά
σχήματα της υπάρχουν μαυσωλεία που
συνθηματολογούν στείρα, ελπίζοντας ότι οι πολίτες θα ξεχάσουν τα δικά τους
πεπραγμένα κατά τις προηγούμενες δεκαετίες, εδώ ή αλλού. Ταυτόχρονα διακωμωδούν
κάθε έννοια υπεύθυνης διαχείρισης κι ένα πλήθος νάρκισσοι που σολάρουν
παριστάνοντας κι αυτοί τους πολιτικούς αρχηγούς κι επιζητώντας μια μπάλα μόνοι
τους (ονόματα και μη χωριό).
Μαυσωλεία και νάρκισσοι ελπίζουν στην αυτόματη εκλογική
κατάρρευση της συμμορίας Μητσοτάκη. Δεν βάζουν μυαλό από το διπαξ 41% του 2023!
Κι όμως υπήρχαν ήδη τότε οι 38.000 νεκροί της πανδημίας του Θανασάκη Πλεύρη, η
Πύλος των 600 ψυχών, τα Τέμπη, οι υποκλοπές, οι απευθείας αναθέσεις
δισεκατομμυρίων κι ένα πλήθος αποπομπών λόγω γελοίων εκδηλώσεων (Διαμαντάρης,
σκόιλ-ελικικου Κοντολέων, Πάτσης, Μαραβέγιας, κοκ).
Ως νεοφώτιστοι ρεπόρτερ τα κόμματα της αντιπολίτευσης
επιχειρούν ολοένα και πιο δραματικές περιγραφές της ελληνικής καθημερινότητας.
Ωστόσο δεν παύει η Ευρώπη, ακόμη κι η Ελλάδα ως τρίτος κόσμος της, να παραμένει
μια νησίδα ευτυχίας κι ασφάλειας. Πορεύεται χωρίς Πούτιν και Ζελένσκι, Ερντογάν
και Νετανιάχου, μουλάδες και Ντόναλντ Ντάκ κι αν κάποιος μπορεί να συνεχίσει
την εξαίρεση μας από την φρενίτιδα του πλανήτη ας είναι κι ο Αλ Καπόνε. Απλά
είναι τα πράγματα!
Μπροστά σε κάθε μεγάλη απειλή, πχ μπροστά σε μια διάγνωση καρκίνου, ο έντρομος
ασθενής θα προστρέξει στον γνωστό διεφθαρμένο μεγαλόσχημο χειρουργό και δεν θα
αναζητήσει κάποιον πολλά υποσχόμενο «εναλλακτικό». Χαμένοι πάνε οι κόποι και τα
ρεπορτάζ του «εναλλακτικού» στο να καταδείξει το χείριστο ήθος του πεπειραμένου
μεγαλόσχημου συναδέλφου του. Απλώς θα τον διαφημίσει έτσι και θα ανεβάσει την
τιμή του, όσο δηλαδή δεν πείθει ότι ο ίδιος μπορεί επίσης να κάνει την δουλειά
και χωρίς να είναι παλιοτόμαρο. Κανείς δεν πρόκειται να εγκαταλείψει τον
μεγαλόσχημο απλώς και μόνον με την υπόσχεση ότι ο «εναλλακτικός» είναι καλό
παιδί. Που δεν είναι και βέβαιο …
Ακόμη κι έτσι…
Μπορεί άραγε το κράτος του Λαζαρίδη και της
φραπεδο-καλλιοπίτσας να εγγυηθεί όντως την σταθερότητα; Μήπως με την επικουρία
κάτι τύπων όπως ο ξοφλημένος Λοβέρδος που βγήκε να αναρωτηθεί στην ΕΡΤ τι το
μεμπτό βρίσκει η αντιπολίτευση στην υπόθεση Λαζαρίδη ή με την κ Σδούκου (νέα
Βούλτεψη); Η Νεα Αληταμπουρία είχε πάντα δίπλα στο πλήθος μικρομαφιόζων της και
σωρεία πρόθυμων ψευδομαρτύρων.
Και προ Μακαρίου πάντως διέθετε η μη τοξική ΝΔ, πλήθος
υπουργών που σταδιοδρόμησαν ως έμμισθοι της Ομάδας Αλη(θ)είας. Είχε
χουντίσαντες, μηδίσαντες κι αλλαξοπιστίσαντες κάθε είδους. Είχε αντιπρόεδρο τον
κ 5036c Ωραία, τώρα απέκτησε και δεκάδες βουλευτές πελάτες της γλυκιάς Λάουρας.
Κατά βάσιν τίποτε το νέο δεν προκύπτει. Ρωτήστε περί τούτου και την αδελφή
Ντόρα που ανακοίνωσε την αποκαθήλωση στο κανάλι του Μαρινάκη του κανονικού.
Business as usual …
Αξιοσημείωτος είναι φυσικά ο αμυντικός προσανατολισμός
πολλών κινήσεων τώρα τελευταία με πιο ενδιαφέροντα έναν υπόρρητο και λανθάνοντα
αντιευρωπαϊσμό (Παπανδρέου-Κοβέσι).
Πρωταγωνιστεί στον γνωστό ρόλο του λαγού Μητσοτάκη ο υπουργός επί παντός του
επιστητού κ Γεωργιάδης που τάχα υπερασπίζεται τις αθώες περιστερές του ΟΠΕΚΕΠΕ
απο τους Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές γιατί αυτός εμπιστεύεται μόνο την ντόπια
Δικαιοσύνη των αδελφών Φλωρίδη αν και δεν εγδάρη ακόμη η κ. Τουλουπάκη!
Έχουν προηγηθεί παλιότερα στο ίδιο υπαινικτικό ύφος η
αποστολή στο Στρασβούργο σειράς Αυτιαδομελετών μετά απο την καταδίκη του
Ευρωκοινοβουλίου για τις παραβιάσεις εν Ελλάδι του κράτους δικαίου καθώς κι η
προκλητική ανάθεση του υπουργείου Μετανάστευσης στον άνθρωπο που απαιτούσε
νεκρούς μετανάστες στα σύνορα ενόσω η χώρα κατηγορείται για τις ευθύνες του
Λιμενικού στο ναυάγιο της Πύλου.
Ωστόσο το βασικό επιχείρημα του Μητσοτάκη στην Βουλή ήταν
και πάλι ότι οι βασικοί ευρωπαϊκοί θεσμοί, πέραν δηλαδή της Κοβέσι και του
Ευρωκοινοβουλίου, δεν του έβαλαν κακό βαθμό όπως έβαλαν στον Όρμπαν, αν κι ο
Κυριάκος είναι σαφώς χειρότερος. Ο Όρμπαν δεν είχε ποτέ του να επιδείξει κάποιο
Πιερακάκη να παριστάνει για ξεκάρφωμα τον Πρόεδρο στο Eurogroup. Η Ε.Ε. ήταν
γνωστή για την αντικειμενικότητα και την ακριβοδικία της ήδη από τον καιρό του
«Γερούν γερά» και του «Βάστα Σόιμπλε». Όσο όμως θα σιωπούν οι αντιπολιτευόμενοι
περί τούτης της αληθείας όπως εξάλλου και για την κατάσταση στην ηγεσία της ελληνικής Δικαιοσύνης, θα
βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους τις αυταπάτες τους.
Παρόμοια ισχύουν και για τις μεγαλοστομίες περί συμμαχιών
είτε με τον Μακρόν στην γνωστή γραμμή «Ελλάς-Γαλλία- συμμαχία» είτε για τις
πρόθυμες εκχωρήσεις των γεωτρήσεων σε αμερικανικές εταιρείες, τάχα πολλά
εγγυώμενες! Η δε συγκεκαλυμένη υποστήριξη στην γενοκτονία της Γάζας κι η
ανοικτή υποστήριξη του παράνομου πολέμου στο Ιράν έχουν ήδη πωληθεί ακριβά
στους έντρομους Έλληνες ως επωφελής ρεάλ πολιτικ Το δε Ισραήλ είναι πια τόσο
κολλητό μας, που δεν ενοχλούμαστε ακόμη κι όταν ο συντ/ρχης Ντύλιαν παρακολουθεί
τις ΕΔ και το υπουργικό Συμβούλιο μας.
Συμπεράσματα
Προς το παρόν, ο κ Ανδρουλάκης είναι ο μόνος που επιχειρεί
να υποδυθεί την κυβερνητική εναλλακτική και δεν αρκείται σε δροσερά μακροβούτια
στην θάλασσα Εωα (*) του αντισυστημισμού, η οποία μπορεί ν’ αποτελεί μεν την
πλειοψηφία του εκλογικού σώματος, είναι όμως από την φύση της ανώδυνη για την
εξουσία.
Φαίνεται ν’ αδυνατεί να οριοθετηθεί πειστικά στον κύκλο
άμυνα/εξωτερική πολιτική. Κατηγορείται ακόμη ότι έμπλεος ανευθυνότητας σκοπεύει
να αφήσει επί μακρόν ακυβέρνητη την χώρα σε συνθήκες εντελώς ακατάλληλες προς
τούτο! Απέναντι στην σαφήνεια της εξωτερικής πολιτικής του γραικύλου, που
ανερυθρίαστά προτείνει την νέα αυτοδυναμία των φραπέδων, οι αντιπολιτευόμενοι
αντιπαραθέτουν ότι είναι καλά παιδιά;
Επίσης βρίσκεται ανοικτός στην κατηγορία ότι δεν είναι
ακόμη ένας ώριμος εθνικός ηγέτης αλλά είναι απλώς ένας φοβικός δευτεράκιας,
όπως μαρτυρά κι η εκλογική του στρατηγική. Εσωτερικά συνεχίζει να λειτουργεί
φραξιονιστικά, ως μια γηραλέα ΠΑΣΠ Ξάνθης, ενώ ο Μητσοτάκης διεμβολίζει το
ευρύτερο επολιτικό σύμπαν και φυσικά ελέγχει πλήρως το μαγαζί του. Ο αρχηγός
της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης υποτίθεται ότι δεν διαθέτει κάποιο επαρκές
επιτελείο, ειδικά στα λεγόμενα εθνικά και τον «εκθέτουν» οι συνεργάτες του (ιδιαιτέρως
από τότε που έχασε και τον Σωτηράκη τον Σέρμπο).
Τέλος, στην παράμετρο ανηθικότητα
(διαφθορά-διαπλοκή-ρουσφέτι) το ΠΑΣΟΚ έχει τόσους πολλούς σκελετούς στην
ντουλάπα που κακώς ελπίζει ότι θα τους υπερκαλύψει με γλαφυρές περιγραφές των
σπουδών Λαζαρίδη ή με το πλήθος των ελεγχόμενων οπεκεπεδων βουλευτών της ΝΔ.
Όσο δεν αναγνωρίζει την κατάρα που το οδήγησε στο παρελθόν στο 4% και δεν
ανακοινώνει μέτρα για την αποφυγή υποτροπής των φαινομένων κυβερνητισμού, θα
άγεται και θα φέρεται από το πλήθος των αυτοδιοικητικών και συνδικαλιστικών
στελεχών που έχουν πια πλήρη ώσμωση με τη ΝΔ.
(*) τον καιρό του Μεγάλου Αλεξάνδρου πίστευαν ότι τον όλο
τον γνωστό κόσμο τον περιβάλλει μια μεγάλη κι ενιαία θάλασσα, η Εωα. Ο κόσμος
θεωρείτο ότι είναι ένα νησί. Κατά άνάλογο τρόπο όλες οι αντισυστημικές
προτιμήσεις της σήμερον θεωρείται ότ επικοινωνούν.