Της Καλλιόπης (Κέλυ) Βαλταδώρου
Περιφερειακή Σύμβουλος Σερρών- Αντιπρόεδρος Περιφερειακού
Συμβουλίου Κεντρικής Μακεδονίας
Είσαι μια πόλη, ένα χωριό, ένας νομός, που θες να χεις έναν χώρο συνάθροισης, ένα καφενείο, μια καφετέρια, ένα μπαρ, έναν χώρο τέλος πάντων, που θα μαζεύονται οι φίλοι, οι οικογένειες, οι παρέες, οι νέοι, οι ηλικιωμένοι, οι περαστικοί, οι τουρίστες/λέμε τώρα (αυτούς που ψάχνουμε και δεν βρίσκουμε), οι μόνοι…
Είσαι επαγγελματίας και ό,τι οικονομίες έχεις στην άκρη
(ή δεν έχεις και αναγκάζεσαι να δανειστείς/ξέροντας ότι θα μπλέξεις με fund και
λοιπά «κοράκια» ) τις επενδύεις για να φτιάξεις έναν χώρο για τις παρέες, τους
μόνους, τους περαστικούς, τους τουρίστες (αυτό το «χιούμορ» μου πια…) στο χωριό
σου, στην πόλη σου, στο νομό σου.
Και παλεύεις να μην σου ξεφύγει στην πληρωμή η ΔΕΗ, το
νοίκι, τα ένσημα, το δάνειο, η εφορία, οι πρώτες ύλες (που τις θές και καλές
γιατί την παρέα, τις οικογένειες, τους φίλους θες να τις ξαναδείς και επόμενη
φορά- δεν ξαναλέω τίποτε για τουρίστες).
Και δεν φτάνουν όλα αυτά, σου έρχονται οι αγωγές (με τόκο
μάλιστα), από φορείς «συλλογικής» διαχείρισης, που ορθότατα προστατεύουν τα
πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των καλλιτεχνών, αλλά τα προστατεύουν «με
το μέτρο»… (όσο πιο μεγάλος ο χώρος που χεις, τόσο πιο ακριβό το δικαίωμα) και
χωρίς «απόδειξη» (ποιος εκπροσωπεί ποιον, αν τον εκπροσωπεί και πως, αν
διανέμονται τελικά τα εισπραχθέντα ποσά στους δημιουργούς – το σκάνδαλο της
ΑΕΠΙ ακόμη το θυμούνται στο Κακουργιοδικείο-, γιατί τα μπουγατσατζίδικα και τα
κομμωτήρια πρέπει να πληρώνουν και λοιπές «λεπτομέρειες» που κανείς δεν μπαίνει
στον κόπο να εξηγήσει).
Και πλέον, το άκρον άωτον της τρέλας… πολιτιστικοί
σύλλογοι (αυτοί που κρατάν κόσμο στα χωριά μας- και οι μόνοι που φέρνουν και
κανέναν τουρίστα) οφείλουν, λέει, να πληρώσουν και αυτοί, για τις εκδηλώσεις
που διοργανώνουν (για 2 ομάλ, 5 καλαματιανούς, 1 ζωναράδικο και 3 καρσιλαμάδες
που ακούγονται και χορεύει η ψυχή μας), για την κληρονομιά μας, για σκοπούς που
συνθέθηκαν από άγνωστους- δυστυχώς- τεράστιους καλλιτέχνες, και ΔΕΝ φέρουν
πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα για να πληρωθούν, καθώς η δημιουργία τους
χάνεται στα βάθη της ιστορίας αυτού του τόπου… (κρίμα για τις ΑΕ και τα κέρδη
τους, αλλά έτσι είναι).
ΥΓ1 Τις τελευταίες ημέρες, σωρεία αγωγών (σε χονδρική)
έχουν σταλεί σε επαγγελματίες της περιοχής μας, από μία εκ των φορέων
διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων, που όλως αόριστα αναφέρουν ότι
«παίζουν στα μαγαζιά τους τραγούδια καλλιτεχνών που εκπροσωπούν» – απόδειξη
αυτό δεν το λες σε καμία περίπτωση, και το γνωρίζει ο πρωτοετής φοιτητής
νομικής…
ΥΓ2 Έχουν σταλεί μάλιστα και τιμολόγια με σχετική ταρίφα
και σε Προέδρους Πολιτιστικών Συλλόγων (που μέσα στον καύσωνα έτρεχαν να
στρώσουν τραπέζια, για να ακούσουμε εμείς τις ρίζες μας και να δούμε τους
φίλους μας). Απορώ σε ποιο πρόσωπο θα δηλώσουν ότι θα αποδοθεί το ποσό που θα
εισπραχθεί για το Κατίρκαγια, τον Καδιφή, τον Κατσαντώνη ή την Ντάντα Αμιά…