Α ν α σ α ι μ ι ά η Τέχνη κι οξυγονώνει την Ψυχή...
ε δ ώ, στην ε π α ρ χ ί α,
την ξεχασμένη π λ η β ε ί α...
Κάτι "τρελοί" ονειροπόλοι, που τα παλιά τα χρόνια τούς ονομάτιζαν "αλαφροΐσκιωτους, φτιάξανε μια ομάδα θεατρική, να ευφραίνει τους απολησμονημένους χωρικούς και ν' αναθαρρούν από το αγκομαχητό των δεινών τους... Κι ανέσυραν απ' τα βάθια των αιώνων τούς δραματικούς ποιητάδες της αρχαιότητας, δεν άφησαν παραπονεμένους και τους κατοπινούς, Έλληνες και ξένους, έκλεψαν χρόνο απ' τη ζήση τους, μόχθησαν σαν χειρώνακτες, μάζεψαν ολοτρόγυρα τον κόσμο κι ανθοφόρησε η άγονη επαρχία, έφτιαξε εικόνες η Όραση και μουσικούς ήχους η Ακοή, μάκρυναν οι έγνοιες οι καθημερνές...
Να θητεύεις πλάι στον Λευτέρη Βογιατζή, να κάμεις τις σπουδές τις έμορφες και να'ρχεσαι στην επαρχία για να αναστήσεις τον μισοπεθαμένο Πολιτισμό, ε, αυτό δεν είναι μια απλή πράξη προσφοράς, είναι η ρ ω ι σ μ ό ς...
Βαγγέλης Ζλατίντσης ο αυτουργός, ο σκηνοθέτης ΜΑΣ...
Πεισματάρης, άοκνος, ευρηματικός, φορές φορές αμείλικτος, μελετά το θεατρικό κείμενο, φτιάχνει τις εικόνες στο μυαλό του και τις Α Π Α Ι Τ Ε Ι από τους ηθοποιούς του. Εξ ου και το αποτέλεσμα που όλοι παρακολουθούμε....
Οι υποκριτές (κατά την αρχαία σημασία της λέξης), άλλοι "παλιοί" όπως η Αρχοντία Παρασκευοπούλου, η Διονυσία Ζήκα, ο Λευτέρης Σαββίδης, ο Χρήστος Σοφιάδης, η Γεωργία Πούγιου, η Λίτσα Τάσιου, άλλοι νεότεροι, άλλοι εναλλασσόμενοι ...
Κι όλοι ομού, αφήνουν το "εγώ" στα σπίτια τους και κουβανούν το "εμείς" στο θέατρο...
Τι με πιάνει, Χριστέ μου αξυπόλυτε, και πλατειάζω... κι ούτε θα μου μείνουν λέξεις να ειπώ για τη χτεσινή Παράσταση, που και στον ύπνο μου γέλαγα με τις ατάκες της και τη μαεστρία των θεατρίνων !!!!!!!!!!!!!!!!!!!
"Μπαμπάδες με ρούμι", ο τίτλος.
Ρέππας-Παπαθανασίου το δίδυμο της συγγραφής.
Βαγγέλης Ζλατίντσης ο σκηνοθέτης.
Ηθοποιοί:
Λευτέρης Σαββίδης
Γεωργία Πούγιου
Σάββας Λεσκίδης
Λίτσα Τάσιου
Αρχοντία Παρασκευοπούλου
Διονυσία Ζήκα
Φωτογραφία: Στέλιος Ζιαντάρης, μαθητής μου (!!!!!)
Είχα ακούσει απ' τα αδέρφια μου πως η Παράσταση στις Σέρρες... έ σ κ ι σ ε !!!! Πάνω από 600 άτομα στο ΔΗΜΕΘΕ, γέλιο ασταμάτητο, ερμηνείες μοναδικές!!!
Η επιτυχία συνεχίστηκε και χτες, το κοινό ξετρελάθηκε, το γέλιο χτύπησε κόκκινο, τα χειροκροτήματα πλημμύρισαν την αίθουσα "Μελίνα Μερκούρη", ο κόσμος "ψήφισε" άριστα...
Και βέβαια, η Παράσταση δεν είχε μόνο γέλιο, είχε και μηνύματα κοινωνικά, πολιτικά, ανθρωποκεντρικά...
Οι ηθοποιοί αφαλώς ήταν ο πυρήνας και το επίκεντρο της Κριτικής, γιατί, όταν το σκηνικό είναι αφαιρετικό, τα μάτια των θεατών καρφώνονται στους ερμηνευτές των ρόλων...
Το οικουμενικό, ωστόσο, σκηνικό καταδεικνύει άγριους πολέμους, πολύνεκρους, σκοτωμένα παιδιά, γκρεμισμένα σπίτια, δικτάτορες που αποφασίζουν για τη μοίρα των λαών, μια Κόλαση φρικώδη...
Για τούτο και το Θέατρο είναι αληθινό δώρο ζωής, τραβά τον θεατή από την αιματοχυσία και του χαρίζει στιγμές τέρψης... Κι ίσως να του δείχνει και τον δρόμο να συγκρουστεί με το άδικο και να παλέψει για την ε ι ρ ή ν η...
Ένα τρανό " Ε ύ γ ε " στη θεατρική ομάδα του Πετριτσίου, τον Βαγγέλη Ζλατίντση, εμπνευστή και διδάχο, τους έξι ηθοποιούς που αρίστευσαν, τον Λευτέρη και την Γεωργία, την Αρχοντία και την Ευαγγελία, τον Σάββα και τη Διονυσία - η σειρά ουδεμίαν αξιακή σημασία έχει...
Ο παππούς σας ο Αριστοφάνης θα σας καμάρωνε από μια γωνιά, αν η ζωή είχε μεταθανάτια αιωνιότητα...