Γιώργος Βαρεμένος
Η περίπτωση του Χάρη Καστανίδη ξεπερνά τα εσωκομματικά όρια του ΠΑΣΟΚ τα οποία δε με απασχολούν, όταν μάλιστα δεν με απασχολούσαν ιδιαίτερα τα εσωκομματικά του ημέτερου τότε ΣΥΡΙΖΑ όταν αυτός βρέθηκε απρόσμενα στην κυβέρνηση.
Η αλήθεια έστω στην υποκειμενική της διάσταση, ξεπερνάει τα όρια των κομμάτων και έχει ως εξής: Όντως ο Καστανίδης φταίει, γιατί υπήρξε ένας πολιτικός που προσπάθησε να αφήσει κάτι πίσω του, σε μια χώρα που δεν κυριαρχεί η έννοια της παραγωγής έργου παρά μόνο όταν κόβονται προεκλογικά οι κορδέλες.
Φταίει επίσης ο Καστανίδης γιατί σταθερά είχε ένα διακριτό στίγμα κάπου στην αριστερή πλευρά της σοσιαλδημοκρατίας. Κάτι που στην εποχή τους θεάματος θεωρείται άγονη αν όχι επικίνδυνη εμμονή.
Ερώτημα: Είναι παλιός ο Καστανίδης στην πολιτική ζωή; Ναι είναι. Το καινούριο άραγε για το ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΡΙΖΑ ή για όποιο άλλο κόμμα είναι οι περιφερόμενοι πολιτευτές έστω στην πιο γκλαμουράτη εκδοχή τους σε σχέση με παλαιότερες εποχές;
Ερώτημα: Θα μπορούσε να συζητηθεί η εισαγωγή περιοριστικών δικλείδων ως προς τις βουλευτικές θητείες; Ναι, αλλά όχι επιλεκτικά και πάντως να περιλαμβάνει και αυτούς που θα τις εισηγηθούν σε όποιο σκαλί της κλίμακας και αν βρίσκονται.
Η έννοια νέος στην πολιτική δεν μπορεί να προσδιορίζεται μόνο ηλικιακά, αλλά και με βάση τι κομίζει κάποιος σ΄αυτήν. Νέα και ενδεχομένως φωτογενής είναι πχ. και η κ. Λατινοπούλου, αλλά οι απόψεις που κομίζει μοιάζουν να έχουν αφετηρία την πιο παλιά και σκοτεινή πτυχή του εμφυλίου πολέμου.
Η επιλεκτική και προσχηματική χρήση θεσμικών μέτρων καταλήγει τελικά σε φθορά των θεσμών και της δημοκρατίας. Τρανό παράδειγμα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ο οποίος αφού οδήγησε τους θεσμούς δεκαετίες πίσω θυμήθηκε, προκειμένου να κρατήσει το κεφάλι του πάνω από το βάλτο της διαφθοράς, να προτείνει για αντιπερισπασμό συνταγματικές ρυθμίσεις ως προς τα ασυμβίβαστο υπουργού και βουλευτή και άλλα προπαγανδιστικά.
Με αφορμή πάντως την τοποθέτηση ουρανοκατέβατων υπουργών οι οποίοι μετά εκλέγονται άνετα βουλευτές είχα πει στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ότι αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται εκτός και αν θεσπιστεί το ασυμβίβαστο. Ο Αλέξης Τσίπρας είχε τότε απαντήσει ότι το τελευταίο ταιριάζει περισσότερο σε προεδρικό σύστημα όπως για παράδειγμα εκείνο της Κύπρου.
Η αλήθεια είναι ότι και η πιο ειλικρινής συζήτηση γύρω από ενδεχόμενες αναγκαίες ρυθμίσεις θα γίνονταν σήμερα πάνω στο σεισμογενές έδαφος φθοράς της πολιτικής και αποχής των πολιτών ακόμη και από την εκλογική διαδικασία.
Υπομονή όμως μέχρι να επανέλθει η κ. Τζάκρη στο ΠΑΣΟΚ ώστε να υπεραναπληρωθεί το κενό του Χ. Καστανίδη και το νέο να θριαμβεύσει επί του παλαιού.