Τα επόμενα βήματα του φιλόδοξου σχεδίου για τη δημιουργία μόνιμης ανθρώπινης παρουσίας στη Σελήνη παρουσίασε η NASA, αποκαλύπτοντας λεπτομέρειες για τα ρομποτικά οχήματα, τα drones και τις τεχνολογίες που σκοπεύει να στείλει στο φεγγάρι τα επόμενα χρόνια.
Το αμερικανικό διαστημικό πρόγραμμα επιδιώκει να επαναφέρει αστροναύτες στη Σελήνη πριν από το τέλος της προεδρικής θητείας του Ντόναλντ Τραμπ το 2029, ωστόσο βρίσκεται πλέον σε ανοιχτό ανταγωνισμό με την Κίνα, η οποία προχωρά επίσης ταχύτατα στα δικά της σχέδια για επανδρωμένη αποστολή στη σεληνιακή επιφάνεια έως το 2030.
Ανάμεσα στις εταιρείες που επιλέχθηκαν για την ανάπτυξη των νέων σεληνιακών συστημάτων βρίσκεται και η Blue Origin του Τζεφ Μπέζος, μαζί με τις Intuitive Machines και Astrobotic.
Η NASA είχε ήδη ανακοινώσει από τον Μάρτιο ένα τεράστιο πρόγραμμα ύψους 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την κατασκευή μόνιμης βάσης στον νότιο πόλο της Σελήνης έως το 2032, με εγκαταστάσεις που θα λειτουργούν μέσω πυρηνικής και ηλιακής ενέργειας.
Ο επικεφαλής της NASA, Τζάρεντ Άιζακμαν, δήλωσε ότι το νέο πρόγραμμα σηματοδοτεί την πρόθεση των Ηνωμένων Πολιτειών να μην «χάσουν ξανά τη Σελήνη».
Η δημιουργία μιας μόνιμης βάσης θεωρείται κομβικής σημασίας για την πραγματοποίηση επιστημονικών πειραμάτων, την πιθανή εξόρυξη πολύτιμων πόρων, αλλά και για μελλοντικές αποστολές προς τον Άρη.
Παρόλα αυτά, αρκετοί ειδικοί θεωρούν ότι το χρονοδιάγραμμα της NASA είναι εξαιρετικά δύσκολο να τηρηθεί.
Παρά την επιτυχία της αποστολής Artemis II, κατά την οποία τέσσερις αστροναύτες ταξίδεψαν γύρω από τη Σελήνη τον Απρίλιο, πολλοί επιστήμονες εκτιμούν ότι η Κίνα ενδέχεται να γίνει τελικά η επόμενη χώρα που θα πατήσει πρώτη ξανά στη σεληνιακή επιφάνεια.
Ο σεληνιακός επιστήμονας του Ανοικτού Πανεπιστημίου της Βρετανίας, Σίμεον Μπάρμπερ, δήλωσε στο BBC ότι δεν θα του προκαλούσε έκπληξη αν το Πεκίνο προηγηθεί, επισημαίνοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η NASA στην ανάπτυξη αξιόπιστου επανδρωμένου σκάφους προσελήνωσης.
Το πρόγραμμα Ignition Moon Base της NASA χωρίζεται σε τρεις βασικές φάσεις.
Αρχικά, πριν από την άφιξη ανθρώπων, η αμερικανική διαστημική υπηρεσία σχεδιάζει να στείλει ρομποτικά σκάφη προσελήνωσης και ειδικά drones που θα κινούνται με άλματα πάνω στην επιφάνεια της Σελήνης, ώστε να εξερευνήσουν και να χαρτογραφήσουν το δύσβατο έδαφος.
Παράλληλα, θα σταλούν ειδικά οχήματα μεταφοράς, τα οποία θα μπορούν να κινούνται στην επιφάνεια του φεγγαριού, μεταφέροντας αστροναύτες, επιστημονικό εξοπλισμό και συστήματα επικοινωνίας.
Η NASA ανακοίνωσε ότι το σεληνιακό σκάφος «Endurance» της Blue Origin θα είναι ικανό να πραγματοποιεί εξαιρετικά ακριβείς προσεδαφίσεις, ενώ θα διαθέτει και αυτόνομα συστήματα πλοήγησης και ελέγχου.
Αντίστοιχα, το σκάφος Griffin-1 της Astrobotic αναμένεται να προσεδαφιστεί στον κρατήρα Νόμπιλ, κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης.
Τα ρομποτικά οχήματα θα μεταφέρουν επίσης επιστημονικά όργανα της NASA, όπως κάμερες υψηλής ανάλυσης και συστήματα λέιζερ που θα βοηθούν στην ασφαλή προσεδάφιση των αποστολών.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής του προγράμματος σεληνιακής βάσης, Κάρλος Γκαρσία-Γκαλάν, η φάση της ρομποτικής εξερεύνησης θα διαρκέσει έως το 2029 και περιλαμβάνει συνολικά 25 εκτοξεύσεις και μεταφορά τεσσάρων μετρικών τόνων εξοπλισμού στη Σελήνη.
Το επόμενο βήμα θα είναι η δημιουργία ενεργειακών εγκαταστάσεων, τόσο ηλιακών όσο και πυρηνικών, συμπεριλαμβανομένων αντιδραστήρων σχάσης για τη συνεχή τροφοδοσία της βάσης.
Μέχρι το 2032, η NASA θέλει οι αστροναύτες να μπορούν να ζουν σε «ημιμόνιμες» κατοικίες στη Σελήνη, ενώ ειδικά ρόβερ θα επιτρέπουν μετακινήσεις μεγάλων αποστάσεων στην επιφάνειά της.
Ο νότιος πόλος της Σελήνης θεωρείται ιδανική περιοχή, καθώς εκεί υπάρχουν μεγάλες ποσότητες παγωμένου νερού, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί τόσο για πόσιμο νερό όσο και για παραγωγή οξυγόνου.
Ωστόσο, ολόκληρο το πρόγραμμα εξαρτάται από την ανάπτυξη ενός ασφαλούς επανδρωμένου σκάφους που θα μπορεί να μεταφέρει ανθρώπους στη σεληνιακή επιφάνεια.
Η εταιρεία SpaceX του Έλον Μασκ έχει αναλάβει την κατασκευή του Starship Human Landing System, όμως μέχρι στιγμής το πρόγραμμα αντιμετωπίζει συνεχείς καθυστερήσεις και τεχνικά προβλήματα.
«Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι να καταφέρεις να κατεβάσεις με ασφάλεια τους αστροναύτες στη Σελήνη», εξηγεί ο Σίμεον Μπάρμπερ.
Όπως σημειώνει, πίσω από τις ανακοινώσεις της NASA υπάρχει και έντονη πολιτική πίεση, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θέλουν να εμφανιστούν ότι χάνουν τη νέα διαστημική κούρσα απέναντι στην Κίνα.