Γιάννης Μυλόπουλος
Ο κατακερματισμός στην Κεντροαριστερά δεν είναι τυχαίο γεγονός. Είναι το αποτέλεσμα στρατηγικού σχεδίου από την πλευρά της οικονομικής ολιγαρχίας, όπως αυτή εκφράζεται πολιτικά μέσα από τη Νεοφιλελεύθερη Δεξιά του κ. Μητσοτάκη.
Η σημερινή κυβέρνηση διεκδικεί να παραμείνει για τρίτη συνεχή τετραετία στην εξουσία, για να συνεχίσει το πάρτι της άδικης ανάπτυξης και της ενίσχυσης της άνισης κατανομής του πλούτου υπέρ των επιχειρηματικών ολιγοπωλίων.
Τον στόχο αυτόν τον επιτυγχάνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τη συνεπή εφαρμογή αφενός της πολιτικής της αυτορρύθμισης των αγορών και αφετέρου των ιδιωτικοποιήσεων των κοινών αγαθών, (νερό, έδαφος, δάση, ακτές, οικοσυστήματα), καθώς και των κοινωνικών δομών, (Υγεία, Παιδεία, Ενέργεια, Εργασία, Μεταφορές).
Για να γίνει εφικτό ένα τόσο αντικοινωνικό και τόσο εχθρικό προς κάθε έννοια κράτους δικαίου και κάθε μορφή κοινωνικής δικαιοσύνης μεταρρυθμιστικό σχέδιο, χρειάστηκε να επιστρατευτούν δυο στρατηγικές επιλογές.
1. Ο απόλυτος έλεγχος της επικοινωνίας, που επιτυγχάνεται με την εξαγορά των ΜΜΕ, παραδοσιακών και τεχνολογικών και
2. Η αποδυνάμωση των πολιτικών αντιπάλων από τον χώρο της Κεντροαριστεράς, με εφαρμογή του δόγματος «Διαίρει και βασίλευε» στον προοδευτικό χώρο.
Έτσι, σήμερα, υπάρχουν στο πολιτικό πεδίο δυο κυρίαρχες πολιτικές.
Μια η πολιτική που προωθεί η οικονομική ολιγαρχία, που υποστηρίζει τις ιδιωτικοποιήσεις και την ανακατανομή του πλούτου υπέρ των ολιγοπωλίων.
Και μια εκ διαμέτρου αντίθετη με αυτήν πολιτική, που υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον και επιδιώκει την ισόρροπη ανάπτυξη και την κοινωνική δικαιοσύνη σε όλους τους τομείς της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής πολιτικής.
Η πρώτη πολιτική επιλογή, που συνιστά την τρέχουσα πολιτική, εκπροσωπείται από τη ΝΔ και από 2-3 μικρότερα κόμματα της Κεντροδεξιάς.
Η δεύτερη εκπροσωπείται από πολλά μικρά κόμματα στον κατακερματισμένο χώρο της πάλαι ποτέ προοδευτικής παράταξης, την οποία εξέφρασε κάποτε το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και αργότερα ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα.
Τα σκάνδαλα διαφθοράς στα οποία βουλιάζει σήμερα η χώρα δεν είναι παρά το αποτέλεσμα αυτής της σκληρά νεοφιλελεύθερης πολιτικής που εφαρμόζεται από το 2019 μέχρι σήμερα. Η οποία αναγορεύει σε ανώτατες μορφές επιδίωξης τον έλεγχο των πάντων από την κυβέρνηση, (υποκλοπές), την υποχώρηση του ρόλου του κράτους και την αποδυνάμωση των δημόσιων ελέγχων, (σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη) και τον κομματισμό και την πελατειακή πολιτική με στόχο τη διαρκή επιδίωξη του κέρδους για τα δικά τους παιδιά (ΟΠΕΚΕΠΕ).
Η ΝΔ του κ. Μητσοτάκη, για να επιτύχει τον στόχο της πολιτικής που επιβάλλει η οικονομική ολιγαρχία, ένωσε 5 πολιτικούς χώρους.
Την πάλαι ποτέ κοινωνική δεξιά του Κ. Καραμανλή, τη Νεοφιλελεύθερη δεξιά του ίδιου του κ. Μητσοτάκη, την Πατριωτική δεξιά του κ. Σαμαρά, την Ακροδεξιά των ορφανών του Καρατζαφέρη και το Ακραίο Κέντρο, των κάποτε στελεχών και υπουργών του ΠΑΣΟΚ.
Ο προοδευτικός χώρος από την άλλη, παλεύει να εκπροσωπήσει τον στόχο της εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος, της υπεράσπισης των κοινών αγαθών και της ανάδειξης της κοινωνικής δικαιοσύνης και του κράτους δικαίου ως κορυφαίων πολιτικών προταγμάτων, κατακερματισμένος σε πολλά μικρά κόμματα. Έξι από τα οποία έχουν προέλθει από διασπάσεις του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Με τις διασπάσεις και τις διαιρέσεις να συνεχίζονται μέχρι σήμερα στον χώρο της αριστεράς.
Ο κατακερματισμός αυτός, ο οποίος καταφανώς αποδυναμώνει και καθιστά ακίνδυνη την αριστερή αντιπολίτευση, η οποία είναι κυρίαρχος εταίρος της προοδευτικής παράταξης, αντανακλά την επιτυχή εφαρμογή του δόγματος «Διαίρει και βασίλευε», όπως αυτό διατυπώθηκε από το εκ της Ακροδεξιάς προερχόμενο στέλεχος της ΝΔ, τον κ. Μάκη Βορίδη. Ο οποίος διατύπωσε ξεκάθαρα τη δεξιά στρατηγική, συμπυκνώνοντάς την στο εξής δόγμα:
«Οι ιδέες της Αριστεράς είναι λάθος. Η Αριστερά πρέπει να χάσει την ιδεολογική της ηγεμονία».
Σήμερα, ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλη επταετία πολιτικής ηγεμονίας της δεξιάς με κυβέρνηση Μητσοτάκη.
– Δεν αντέχουμε άλλη οικονομική αφαίμαξη για τους πολλούς υπέρ των ολιγοπωλίων.
– Δεν αντέχουμε άλλη κοινωνική εξαθλίωση λόγω υποχώρησης του κοινωνικού κράτους σε υγεία, παιδεία, ενέργεια, μεταφορές, κοινωνική φροντίδα και εργασιακά δικαιώματα.
– Δεν αντέχουμε άλλα pass και άλλα φιλοδωρήματα για να ξεχάσουμε όσα δικαιούμαστε για μια αξιοπρεπή ζωή και μας τα έχουν στερήσει.
– Δεν αντέχουμε άλλη περιβαλλοντική κατάρρευση λόγω ιδιωτικοποιήσεων και άλλες φυσικές καταστροφές λόγω απουσίας κάθε μορφής δημόσιας πολιτικής προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή.
– Δεν αντέχουμε άλλη ερημοποίηση και εγκατάλειψη της υπαίθρου.
– Δεν αντέχουμε άλλη μετανάστευση νέων στο εξωτερικό.
– Δεν αντέχουμε άλλη ακρίβεια, άλλη φτώχεια και άλλη ανακατανομή του πλούτου υπέρ των λίγων.
– Δεν αντέχουμε άλλη παραβίαση κάθε έννοιας κράτους δικαίου.
– Δεν αντέχουμε άλλο κομματισμό, άλλες πελατειακές σχέσεις και άλλα σκάνδαλα διαφθοράς.
Μήπως, λοιπόν, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να αντιστραφεί το δόγμα Βορίδη;
Τι άλλο περιμένουμε για να αντιληφθούμε ότι διαψεύστηκε απολύτως το δόγμα ότι οι ιδέες της αριστεράς είναι λάθος;
Και πόση ακόμη διαφθορά, φτώχεια, ακρίβεια και ανισότητες χρειαζόμαστε για να αντιληφθούμε ότι εκείνο που είναι λάθος είναι οι ιδέες και τα δόγματα της δεξιάς;
Μήπως αυτό που η κυβέρνηση Μητσοτάκη και τα ιδεολογικά της φερέφωνα αποκαλούν «λαϊκισμό», η φιλολαϊκή δηλαδή πολιτική της κοινωνικής δικαιοσύνης, είναι η λύση στα δεξιά και νεοφιλελεύθερα αδιέξοδα της Ελλάδας;
Μήπως ήρθε η ώρα ο κατακερματισμός που πλήττει την αριστερά να αντιστραφεί;
Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε τη μεγάλη εικόνα;
Που δεν είναι απλώς η ήττα της ΝΔ στις εκλογές.
Αλλά είναι το τέρμα της ιδεολογικής ηγεμονίας της δεξιάς.
Πόσα σκάνδαλα διαφθοράς ακόμη πρέπει σωρεύσει η δεξιά κυβέρνηση στη χώρα για να αντιληφθούμε ότι οι ιδέες της είναι λάθος;
Αυτή είναι σήμερα η έννοια της ανασύνθεσης του προοδευτικού χώρου.
Προκύπτει από μια αδήριτη ανάγκη να ξεκινήσει η αποδόμηση της ιδεολογικής ηγεμονίας της Νεοφιλελεύθερης Δεξιάς. Η οποία θα οδηγήσει με ασφάλεια, με τη σειρά της, στην ήττα της ΝΔ και του κ. Μητσοτάκη στις εκλογές.
Εμείς, στην περιφέρεια Κ. Μακεδονίας ξεκινήσαμε το πείραμα της αμφισβήτησης της ιδεολογικής ηγεμονίας της επί εικοσαετία και πλέον δεξιάς διοίκησης της περιφέρειας από τους κ.κ. Ψωμιάδη, Τζιτζικώστα και σήμερα Αηδονά, ενώνοντας τις δυνάμεις της προοδευτικής αντιπολίτευσης.
Τρεις παρατάξεις που υποστηρίχθηκαν από το ΠΑΣΟΚ, τον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ και από ανεξάρτητους της Κεντροαριστεράς, συνεργαζόμαστε στο περιφερειακό συμβούλιο σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της ανάπτυξης και του περιβάλλοντος της περιφέρειας και οργανώνουμε κοινές δημόσιες εκδηλώσεις για όλα τα προβλήματά της.
Προτείνοντας προοδευτικές λύσεις στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος αντί του κέρδους των καρτέλ, της υποστήριξης των κοινών αγαθών αντί της ιδιωτικοποίησής τους, της ενίσχυσης των δημόσιων υποδομών (εγγειοβελτιωτικά, αντιπλημμυρικά, υδρευτικά, οδικά και σιδηροδρομικά έργα), αντί της εκτέλεσης έργων βιτρίνας και έργων που υπηρετούν πελατειακές σχέσεις, καθώς και στην κατεύθυνση μιας δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης για όλους.
Αν το πείραμα της ανασύνθεσης και συνεργασίας του προοδευτικού χώρου στην Αυτοδιοίκηση επιτύχει, μπορεί να γίνει ένας οδηγός για τις επόμενες εκλογές για τα κόμματα της κεντρικής πολιτικής σκηνής.
Τα οποία αντί να συνενώνονται και να συνεργάζονται απέναντι στον κοινό εχθρό, εξακολουθούν και σήμερα ακόμη να διαφωνούν για το φύλλο των αγγέλων, να διαιρούνται και να διχάζονται σε έναν ατέρμονα ανταγωνισμό ποιο κατέχει την εξ αποκαλύψεως αλήθεια.