Χθες ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Dimitris Kouretas έδωσε συνέντευξη Τύπου για την προσφυγή κατά της περιβαλλοντικής αδειοδότησης της ΑΓΕΤ και για τα μέτρα αντιμετώπισης της αέριας ρύπανσης στον Βόλο.
Ένας αιρετός Περιφερειάρχης δηλαδή, τοποθετήθηκε δημόσια
και επώνυμα, αναλαμβάνοντας ο ίδιος την ευθύνη όσων είπε, για ένα ζήτημα που
δεν αφορά μια μερίδα ανθρώπων αλλά τη δημόσια υγεία όλων.
Με όποιο δημοσιογραφικό κριτήριο κι αν το κρίνει κανείς,
αυτό είναι είδηση.
Η συνάδελφος δημοσιογράφος της ΕΡΤ στον Βόλο κάλυψε τη
συνέντευξη. Έγραψε το θέμα. Το υπέβαλε για δημοσίευση στο ertnews.gr.
Μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το θέμα δεν
έχει δημοσιευτεί.
◢
Αν ήταν η πρώτη φορά, θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για ατυχή παράλειψη. Δεν
είναι.
Στις 23 Νοεμβρίου 2025, χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν στην
παραλία του Βόλου κατά της εγκατάστασης μονάδας LNG στον Παγασητικό. Μαζί τους
ο Περιφερειάρχης, οι επικεφαλής 60 φορέων και βουλευτές, όχι μόνο της
αντιπολίτευσης αλλά και της συμπολίτευσης.
Η είδηση δεν δημοσιεύτηκε ποτέ.
Και οι συνάδελφοι στον Βόλο έχουν πλέον ενημερώσει
εγγράφως την Ένωσή τους για αυτό που ζουν καθημερινά: ειδήσεις που διαγράφονται
ή μένουν επ' αόριστον στα «προσχέδια». Ημέρες ολόκληρες χωρίς ούτε μία
δημοσιευμένη είδηση από έναν ολόκληρο νομό και τρία νησιά.
◢
Είναι η δεύτερη φορά μέσα σε λίγες ημέρες που η ενημέρωση από τον Βόλο
βρίσκεται στο επίκεντρο.
Πριν από λίγες ημέρες, δημοσιογράφος της ΕΡΤ στον Βόλο
κατήγγειλε δημόσια ότι δέχθηκε τηλεφώνημα από συνεργάτιδα του Γραφείου Τύπου
του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, με την υπόδειξη ότι δεν μπορεί να μεταδώσει
τίποτα από εκδήλωση που κάλυπτε, αν προηγουμένως δεν το εγκρίνει η ιδιωτική εταιρεία
που τη διοργάνωνε. Η δημοσιογραφική της Ένωση χαρακτήρισε το περιστατικό
πρωτοφανές.
Τότε το ερώτημα ήταν ποιος εγκρίνει τα ρεπορτάζ πριν
μεταδοθούν. Τώρα, ποιος αποφασίζει αν θα δημοσιευτούν.
◢
Η αποσιώπηση το 2026 δεν χρειάζεται ψαλίδι.
Χρειάζεται μόνο μία ένδειξη: «προσχέδιο». Το θέμα δεν
απορρίπτεται. Δεν επιστρέφεται με παρατηρήσεις. Απλώς δεν δημοσιεύεται ποτέ.
Χωρίς εξήγηση, χωρίς κριτήριο που να γνωστοποιείται, χωρίς κανέναν να έχει πει
«όχι».
Και ας είμαι σαφής: δεν στρέφομαι κατά κανενός συναδέλφου
που βρίσκεται σε θέση ευθύνης στη ροή. Όταν ένα σύστημα λειτουργεί χωρίς γραπτά
κριτήρια και χωρίς αιτιολόγηση, την ευθύνη δεν τη φέρει όποιος διαχειρίζεται τα
«προσχέδια». Τη φέρει όποιος όφειλε να έχει διασφαλίσει ότι καμία είδηση δεν
εξαφανίζεται σιωπηλά. Η ευθύνη, δηλαδή, δεν βρίσκεται χαμηλά στην πυραμίδα.
Βρίσκεται στην κορυφή της.
Και εδώ βρίσκεται το πιο ανησυχητικό. Όχι ότι μια είδηση
μπορεί να εξαφανιστεί. Αλλά ότι εξαφανίζεται χωρίς κανείς να αισθάνεται την
ανάγκη να το εξηγήσει. Χωρίς προσχήματα. Χωρίς καν την προσπάθεια να φανεί ότι
κάτι κρίθηκε και απορρίφθηκε.
Έτσι λειτουργεί κάθε εξουσία που έχει πάψει να λογοδοτεί.
Κάνει κάτι όχι γιατί έχει επιχειρήματα.
Το κάνει γιατί μπορεί.
◢
Γιατί αυτό αφορά όλους μας, ακόμα κι όσους δεν έχουν πατήσει ποτέ στον Βόλο;
Γιατί την ΕΡΤ την πληρώνουμε όλοι. Ο πολίτης της Αθήνας
και ο πολίτης της Μαγνησίας, ο κάτοικος της Σκιάθου και της Αλοννήσου, με το
ίδιο ακριβώς ανταποδοτικό τέλος, σε κάθε λογαριασμό ρεύματος. Δεν υπάρχουν
πολίτες πρώτης και δεύτερης ταχύτητας στη δημόσια ενημέρωση. Ή, τουλάχιστον,
δεν θα έπρεπε να υπάρχουν.
Όταν η ποιότητα του αέρα που αναπνέει μια πόλη δεν είναι
είδηση για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση, το πρόβλημα δεν είναι δημοσιογραφικό.
Είναι δημοκρατικό.
◢
Ως εκλεγμένος εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΡΤ, θα
θέσω το ζήτημα εκεί όπου πρέπει να τεθεί: θεσμικά. Και θα ζητήσω απαντήσεις σε
τρία απλά ερωτήματα.
Ποιος αποφασίζει ποιες ειδήσεις της περιφέρειας
δημοσιεύονται;
Με ποια δημοσιογραφικά κριτήρια;
Και γιατί μια είδηση μπορεί να εξαφανίζεται, χωρίς κανείς
να οφείλει σε κανέναν μια εξήγηση;
Γιατί μια δημόσια ραδιοτηλεόραση που δεν μπορεί να
απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα δεν έχει πρόβλημα ροής. Έχει πρόβλημα
λογοδοσίας.
◢
Η ΕΡΤ δεν ανήκει σε καμία διοίκηση και σε καμία κυβέρνηση.
Έχει έναν και μοναδικό ιδιοκτήτη: τον πολίτη.
Και ο ιδιοκτήτης της δεν ζει μόνο στην Αθήνα.
ΥΓ. Μην ψάξετε να βρείτε την είδηση και στην τηλεόραση
της ΕΡΤ. Άδικος κόπος. Στη συνέντευξη
τύπου του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας, η δημόσια ραδιοτηλεόραση δεν έστειλε ούτε
κάμερα.
Ο Γιάννης Δάρρας είναι εκπρόσωπος των εργαζομένων στο
διοικητικό συμβούλιο της ΕΡΤ
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΣΑΠΗΣ
·
Ας μην ξεχνάμε. Τέτοια κατάσταση δεν εχουμε συνατήσει απο
το 1989. Οσες κυβερνήσεις και αν πέρασαν τέτοιο έλεγχο δεν είχαν και τέτοια
λογοκρισία. «Ξαφνικός θάνατος» λοιπόν.
Μετά από 36 χρόνια καθημερινής παρουσίας στον αέρα της
ΕΡΤ Σερρών, αποφασίστηκε το μικρόφωνο της εκπομπής «Μια στο καρφί και μια στο
σήμερα» με τον Λεωνίδα Κασάπη, να σωπάσει. Όχι γιατί το κοινό κουράστηκε –
εσείς ήσασταν εκεί, κάθε μέρα. Αλλά γιατί κάποιους ενοχλούσε που ένα μικρόφωνο
άφηνε να ακουστούν φωνές χωρίς... manual (οδηγίες χρήσεως) . Γιατί κάπου ενοχλούσε που η εκπομπή
έμενε πιστή στο «καρφί» της.
Κάπου, κάποιοι λοιπόν, ενοχλήθηκαν γιατί στον αέρα
ειπώθηκαν πράγματα που δεν πέρασαν από το φίλτρο της «αποστείρωσης».
Ενοχλήθηκαν γιατί καλεσμένοι μίλησαν χωρίς να ρωτήσουν πρώτα αν επιτρέπεται. Ενοχλήθηκαν
γιατί ίσως κάτι γλίστρησε και βγήκε στο φως.
Και ξαφνικά, έπρεπε εγώ να απολογηθώ. Όχι για δικά μου
λόγια. Για λόγια των καλεσμένων μου. Μα από πότε ο δημοσιογράφος απολογείται
για τα λεγόμενα του καλεσμένου του; Από πότε;
Και κάπως έτσι, κάπου, κάποιοι αποφάσισαν να λογοκρίνουν
εκείνον που έδωσε βήμα στην ελεύθερη έκφραση.
Κι αφού λοιπόν η εκπομπή κόπηκε, έμεινε να αιωρείται κι
ένα… «μάθημα». Να το πάρουν χαμπάρι κι άλλοι. Ότι υπάρχουν πράγματα που «δεν
λέγονται». Ότι αν ξεφύγεις, υπάρχει πάντα το κουμπί του στοπ. Μια εκπομπή
λιγότερη, ένα μάθημα «πειθαρχίας» περισσότερο.
Κι όμως, όλη αυτή η «παράσταση» δεν με εκπλήσσει. Με
πικραίνει, αλλά δεν με εκπλήσσει. Σε μια εποχή που η αλήθεια είναι ζητούμενο ,
το να κόβουν μια εκπομπή επειδή δεν ήταν «βολική» είναι το πιο τίμιο παράσημο.
Όλη αυτή η «παράσταση» δεν μειώνει σε τίποτα αυτό που έχω
ζήσει με τους ακροατές. Μαζί σας. Γιατί η δική σας αγάπη – το πιο πολύτιμο
«μπαξίσι της ψυχής» – είναι η μόνη απόδειξη πως κάτι άξιζε πραγματικά.
Κι αν κάπου, κάποιοι μετρούν μίζερες σιωπές, εμείς
μετράμε ωραίες ραδιοφωνικές στιγμές
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΣΑΠΗΣ
Οι έλληνες δεν
πληρώνουν την ΕΡΤ για να κόβεται η ενημέρωση τους και η φωνή τους , αλλά για
εχουν ενημέρωση και φωνη.