Το ασημένιο φως της πανσελήνου αγκάλιασε το Βυζαντινό Κάστρο Σιδηροκάστρου το βράδυ της Τετάρτης 29 Ιουλίου 2026, χαρίζοντας το ιδανικό σκηνικό για μια μουσική βραδιά που άγγιξε την ψυχή. Εκεί, όπου η ιστορία συναντά τον ουρανό, οι «Ταξιδιώτες της Μελωδίας» προσέφεραν στο κοινό μια παράσταση γεμάτη συναίσθημα, ποίηση και διαχρονικές μελωδίες.
Με οδηγό το φεγγάρι, οι νότες ξεδιπλώθηκαν κάτω από τον έναστρο ουρανό, ενώ τραγούδια σπουδαίων Ελλήνων και ξένων δημιουργών ενώθηκαν αρμονικά με τους αθάνατους στίχους της Σαπφούς και του Γιάννη Ρίτσου. Κάθε ερμηνεία έμοιαζε να συνομιλεί με την πέτρα του Κάστρου, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα γεμάτη λυρισμό και νοσταλγία.
Στη μουσική αυτή διαδρομή συμμετείχαν ο Ανέστης Ακριτίδης,
με τους μαθητές του, Θέμη Τουμπουλίδη, Κυριακή
Καμπέρη και Τριαντάφυλλο Μανασή, ενώ στο πιάνο η Έλινα Γραμματοπούλου έντυσε με
ευαισθησία κάθε μελωδία. Ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς αποτέλεσε η εμφάνιση της
σολίστ Μελίτας Τσαλουχίδου, η οποία με την εκφραστικότητα και τη δύναμη της
φωνής της συγκίνησε τους παρευρισκόμενους και απέσπασε το θερμό τους
χειροκρότημα.
Πίσω από τη συνοχή και την καλλιτεχνική ποιότητα της παράστασης βρισκόταν η Στέλλα Βλαχοπούλου, η οποία είχε τη διδασκαλία και τη μουσική διεύθυνση της χορωδίας, καθοδηγώντας με μεράκι και αφοσίωση όλους τους συντελεστές σε ένα αποτέλεσμα που δικαίωσε την προσπάθειά τους.
Το κοινό κατέκλυσε τον χώρο του Κάστρου, ανταποκρινόμενο
με θέρμη στο κάλεσμα της μουσικής. Στο τέλος της βραδιάς, το παρατεταμένο
χειροκρότημα δεν ήταν μόνο μια επιβράβευση των ερμηνευτών, αλλά και μια
υπόσχεση πως τέτοιες στιγμές πολιτισμού παραμένουν ζωντανές στη μνήμη. Για
λίγες ώρες, το Βυζαντινό Κάστρο δεν φιλοξένησε απλώς μια συναυλία· έγινε τόπος
συνάντησης της ιστορίας, της ποίησης και της μουσικής, κάτω από το ίδιο
ολόγιομο φεγγάρι.
