Αιχμές για τη διαχείριση του έργου του Μάνου Χατζιδάκι άφησε η Έρη Ρίτσου, με αφορμή το πρόσφατο περιστατικό σε συναυλία αφιερωμένη στον Νίκο Γκάτσο και τον Μανώλη Μητσιά, όπου ο Γιώργος Χατζιδάκις απαγόρευσε στον ερμηνευτή να πει το τραγούδι «Ο Γιάννης ο Φονιάς».
Μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1, η κόρη του Γιάννη Ρίτσου υποστήριξε πως το έργο ενός δημιουργού δεν ανήκει στους κληρονόμους και τόνισε ότι η ίδια δεν έχει εμποδίσει ποτέ κανέναν να προσεγγίσει καλλιτεχνικά το έργο του πατέρα της.
«Εγώ πιστεύω πως ο πατέρας μου δεν έγραψε ποίηση για να έχω εγώ προίκα. Ο πατέρας μου έγραψε ποίηση επειδή του ήταν ανάγκη και την κοινοποίησε επειδή ήθελε ο κόσμος να εισπράξει αυτό που εκείνος ένιωθε», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Διαβάστε: Γιώργος Χατζιδάκις για Μανώλη Μητσιά / Δεν του απαγόρευσα ποτέ να τραγουδήσει το «Ο Γιάννης ο Φονιάς»
«Δεν έχω απαγορεύσει ποτέ σε κανέναν να ασχοληθεί με το έργο του»
Η Έρη Ρίτσου επισήμανε ότι, παρότι είναι η νόμιμη κάτοχος των πνευματικών δικαιωμάτων του έργου του πατέρα της, δεν έχει εμποδίσει ποτέ κανέναν να το αξιοποιήσει καλλιτεχνικά.
«Ναι μεν εκ του νόμου έχω τα πνευματικά δικαιώματα, όμως το έργο είναι κάτι αυθύπαρκτο, το οποίο ο ίδιος ο δημιουργός ήθελε να κοινοποιήσει στον κόσμο. Δεν έχω απαγορεύσει ποτέ σε κανέναν να ασχοληθεί με το έργο του Ρίτσου, είτε να το μελοποιήσει είτε να το ανεβάσει ως θεατρική παράσταση».
Παράλληλα, σημείωσε πως ακόμη κι αν δεν συμφωνεί με κάποια καλλιτεχνική προσέγγιση, δεν θεωρεί ότι έχει το δικαίωμα να την αποτρέψει.
«Μπορεί κάτι να μη μου αρέσει ή να μη συμφωνώ, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι μπορώ να δεσμεύσω κάποιον άλλο. Το έργο υπάρχει και δεν πρόκειται να βλαφτεί από οποιαδήποτε προσέγγιση».
«Δεν είμαι σωματοφύλακας του έργου του πατέρα μου»
Η κόρη του μεγάλου ποιητή υπογράμμισε ότι το ίδιο το κοινό και η κριτική είναι εκείνα που αξιολογούν κάθε καλλιτεχνική απόδοση.
«Δεν θεωρώ ότι είμαι ένα είδος σωματοφύλακα του έργου, γιατί δεν θεωρώ ότι το έργο έχει ανάγκη τέτοιας προστασίας».
Αναφερόμενη στη στάση του Γιώργου Χατζιδάκι, η Έρη Ρίτσου απέφυγε να τον επικρίνει προσωπικά, επισημαίνοντας ότι δεν γνωρίζει τις προσωπικές του εμπειρίες ή τις επιθυμίες που ενδεχομένως είχε εκφράσει ο πατέρας του.
«Δεν μπορώ να μιλήσω για τους άλλους ανθρώπους γιατί δεν ξέρω ούτε τι ζωή ζήσανε ούτε τι έχουν μέσα στην ψυχή τους ούτε τι οδηγίες είχαν. Όταν είχα ζητήσει από τον πατέρα μου να μου πει τι θέλει να κάνω με το αρχείο του όταν φύγει από τη ζωή, αρνήθηκε να μου πει το οτιδήποτε, γιατί δεν ήθελε να αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο του θανάτου», κατέληξε.