Στις προηγούμενες παρεμβάσεις μας σταθήκαμε σε αριθμούς, έργα, εξαγγελίες και πεπραγμένα που παρουσιάζονται στο φυλλάδιο της «Νίκης της Σιντικής». Δεν το κάνουμε για να μηδενίσουμε όσα έγιναν. Το κάνουμε γιατί ένας πολιτικός απολογισμός δεν μπορεί να διαβάζεται μόνο με τους αριθμούς που επιλέγει να μας δείξει.
👉Στον πολιτισμό, μάλιστα, αυτό γίνεται ακόμη πιο εύκολα. Μπορείς να γράψεις 43 εκδηλώσεις, 11 επιχορηγήσεις, 202.937 ευρώ δαπάνες και να δημιουργήσεις την εικόνα ενός Δήμου που «παράγει πολιτισμό».
Μπορείς όμως να κάνεις και μια άλλη ερώτηση:
▪️Τι έμεινε από όλα αυτά;
Γιατί ο πολιτισμός δεν είναι λογιστική κατάσταση. Δεν μετριέται μόνο σε ευρώ, αριθμό εκδηλώσεων, εξέδρες και αφίσες.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία όταν θυμηθούμε τι έλεγε η ίδια η «Νίκη της Σιντικής» πριν από τις εκλογές.
▪️Τότε δεν μιλούσε μόνο για επιχορηγήσεις συλλόγων και για τη διοργάνωση εκδηλώσεων. Μιλούσε για πολιτιστικό ημερολόγιο, θεματικά φεστιβάλ, εργαστήριο θεατρικής παιδείας, δράσεις για παιδιά και νέους, νέους χώρους πολιτισμού, πολυχώρους, αξιοποίηση ευρωπαϊκών προγραμμάτων και μια διαφορετική προσέγγιση στον πολιτισμό του Δήμου.
Σήμερα, δυόμισι χρόνια μετά, η ίδια παράταξη επιλέγει να μας παρουσιάσει ως βασικό αποτύπωμα του πολιτιστικού της έργου κυρίως τις εκδηλώσεις, τις επιχορηγήσεις και τις δαπάνες. Και κάπου εδώ αρχίζει η πραγματική συζήτηση.
▪️Γιατί άλλο πράγμα είναι να οργανώνεις μια εκδήλωση και άλλο να ασκείς πολιτιστική πολιτική.
▪️Άλλο να στηρίζεις έναν πολιτιστικό σύλλογο και άλλο να δημιουργείς τις προϋποθέσεις ώστε οι άνθρωποι του τόπου να παράγουν περισσότερο και καλύτερο πολιτισμό.
▪️Άλλο να γεμίζεις ένα ημερολόγιο και άλλο να δημιουργείς κάτι που θα συνεχίσει να υπάρχει όταν το ημερολόγιο αδειάσει.
▪️Και κυρίως, άλλο να παρουσιάζεις τη δράση των συλλόγων ως μέρος του απολογισμού σου και άλλο να αναγνωρίζεις ότι μεγάλο μέρος του πολιτισμού της Σιντικής δεν δημιουργήθηκε από τη Δημοτική Αρχή.
Δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους ανθρώπους.
Από τους συλλόγους, τους εθελοντές, τις τοπικές κοινωνίες, τους ανθρώπους που κρατούν ζωντανές παραδόσεις και μνήμες πολλές φορές χωρίς να περιμένουν τίποτα περισσότερο από λίγη θεσμική στήριξη.
Και εδώ υπάρχει ένα ακόμη ζήτημα που δεν μπορούμε να προσπεράσουμε.
▪️Ο Δήμος πρέπει να στηρίζει τους συλλόγους. Δεν πρέπει όμως να αποκτά ιδιοκτησία πάνω στον πολιτισμό που αυτοί παράγουν.
Η δημοτική στήριξη δεν είναι προσωπική χάρη του δημάρχου. Είναι θεσμική υποχρέωση ενός Δήμου απέναντι στην κοινωνία του.
Η επιχορήγηση δεν αγοράζει ευγνωμοσύνη.
Η παραχώρηση ενός δημόσιου χώρου δεν δημιουργεί υποχρέωση πολιτικής ανταπόδοσης.
Και μια τοπική πολιτιστική εκδήλωση δεν αποκτά ξαφνικά νέο ιδιοκτήτη επειδή ο Δήμος τη στήριξε με χρήματα, υποδομές ή προσωπικό.
▪️Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Δήμος δεν πρέπει να προβάλλει τη συμβολή του. Σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει μια καθαρή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη θεσμική στήριξη και στην πολιτική οικειοποίηση της δράσης των πολιτών.
Γιατί ο πολιτισμός της Σιντικής δεν ξεκίνησε το 2023.
▪️Οι σύλλογοι δεν δημιουργήθηκαν με τη σημερινή Δημοτική Αρχή.
▪️Οι παραδόσεις των χωριών μας δεν είναι δημοτικές εκδηλώσεις.
Και οι άνθρωποι που επί δεκαετίες κρατούν ζωντανή την πολιτιστική ζωή του τόπου δεν χρειάζονται έναν Δήμο που θα τους υποδεικνύει πώς και κάτω από ποια «ομπρέλα» θα πρέπει να εμφανίζονται.
▪️Χρειάζονται έναν Δήμο που θα τους ανοίγει δρόμους.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της δικής μας ένστασης.
▪️Πολιτισμός είναι ένα παιδί που μαθαίνει την ιστορία του χωριού του.
▪️Είναι ένας ηλικιωμένος που καταγράφει τις μνήμες του πριν χαθούν.
▪️ΓΕίναι ένα αρχείο που ψηφιοποιείται.
▪️Είναι ένα εργαστήριο για παιδιά.
▪️Μια θεατρική ομάδα νέων.
▪️Μια έκθεση.
▪️Μια ιστορική διαδρομή.
▪️Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
▪️Μια δράση που φέρνει μια οικογένεια πιο κοντά στην ιστορία και την παράδοση του τόπου της.
Η Σιντική έχει τεράστιο πολιτιστικό κεφάλαιο για να κάνει όλα αυτά.
Έχει τα Οχυρά. Την Κερκίνη. Τη βυζαντινή και νεότερη ιστορία. Τη λαογραφία. Τα παραδοσιακά έθιμα. Τις προσφυγικές μνήμες. Τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το φυσικό περιβάλλον. Και πάνω απ’ όλα, έχει ανθρώπους που ήδη παράγουν πολιτισμό.
Το ζητούμενο λοιπόν δεν είναι να καταργηθούν οι εκδηλώσεις.
▪️Το ζητούμενο είναι να αποκτήσουν νόημα και συνέχεια.
Το 2026 υπάρχουν Δήμοι που χρησιμοποιούν τον πολιτισμό για να φέρουν τα παιδιά, τους νέους και τις οικογένειες μέσα στις δημοτικές δομές, με εργαστήρια, θεατρικές ομάδες, κινηματογραφικές προβολές, φιλαναγνωσία, δημιουργική μάθηση και εκπαιδευτικές δράσεις.
Δεν χρειάζεται να αντιγράψουμε κανέναν.
Χρειάζεται όμως να καταλάβουμε ότι ο κόσμος προχωρά.
▪️Και ότι ο πολιτισμός δεν είναι μόνο το πανηγύρι του καλοκαιριού, η εξέδρα, η συναυλία και η φωτογραφία του δημάρχου.
Αυτά είναι πολιτιστικές εκδηλώσεις. Η πολιτιστική πολιτική είναι αυτό που μένει όταν τελειώσουν.
Γι’ αυτό και το ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή δεν είναι πόσες εκδηλώσεις έκανε. Αυτό το απαντά ήδη το φυλλάδιό της.
Το ερώτημα είναι πολύ πιο απλό:
▪️Τι άλλαξε στον πολιτισμό της Σιντικής μέσα σε δυόμισι χρόνια;
Και ακόμη πιο συγκεκριμένα: Τι υπάρχει σήμερα που δεν υπήρχε πριν από αυτή τη Δημοτική Αρχή και θα συνεχίσει να υπάρχει και όταν αυτή φύγει;
▪️Εκεί θα κριθεί ο πολιτιστικός απολογισμός.
▪️Όχι στις αφίσες.
▪️Όχι στους αριθμούς.
Ψίθυροι της Σιντικής