Είμαι αναφανδόν υπέρ της φιλίας και της αλληλεγγύης μεταξύ των λαών, πόσο μάλλον των λαών των Βαλκανίων! Καμία φιλία και καμία αλληλεγγύη δεν μπορεί να βασιστεί στην παραγραφή εγκλημάτων πολέμου όμως, ούτε στο ξαναγράψιμο της ιστορίας. Η φιλία και η αλληλεγγύη των λαών βασίζονται στην αναγνώριση των εγκλημάτων πολέμου και τη συγνώμη -αυτό ισχύει και για τα εγκλήματα πολέμου άλλων εις βάρος μας και για αυτά που έχουμε διαπράξει εμείς (π.χ. τη σφαγή της Τροπολιτσάς, που ήταν -με όρους του μετέπειτα διεθνούς δικαίου- ένα κανονικότατο έγκλημα πολέμου).
Το ΥΠΠΟ και η ελληνική κυβέρνηση δεν κάνουν τίποτε από τα παραπάνω, αλλά κάνουν μια συμφωνία με την Βουλγαρία, για κειμήλια που "μεταφέρθηκαν" (έτσι γράφει το Δελτίο Τύπου!) στη Βουλγαρία και επιγράφει "συμφωνία ανταλλαγής" το ότι δίνουμε στη Βουλγαρία σκελετό που προέρχεται από ανασκαφές σε ελληινικό έδαφος (!), στον Αγ. Αχίλλειο στις Πρέσπες. Προφανώς με τα μάτια στραμμένα στα γλυπτα του Παρθενώνα (όπου συνεχίζει η ελληνική κυβέρνηση να ζητιανέυει για κάποια διευθέτηση, όπως όλα δείχνουν).
-Στη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου οι Βούλγαροι κατέκλεψαν μοναστήρια της Βόρειας Ελλάδας και μετέφεραν τα κλοπιμαία στη χώρα τους.
-Γύρω στα 13.000 χειρόγραφα μεγάλης ιστορικής αξίας βρίσκονται στη Βουλγαρία ως αποτέλεσμα πολεμικής λεηλασίας.
-Στο ΥΠΠΟ σε παλιότερα χρόνια είχε ξεκινήσει καταγραφή τους για να υπάρξει και η σχετική διεκδίκηση, η οποία είναι καθόλα σωστή και βασίζεται στο διεθνές δίκαιο! (Μέχρι και η Βρετανία έχει επιστρέψει τα χάλκινα του Μπενίν στη Νιγηρία, επειδή ήταν αποτέλεσμα πολεμικής λεηλασίας).
-Στη δεκαετία του 1960, ο αρχαιολόγος Νικόλαος Μουτσόπουλος ανασκάπτει τη βασιλική του Αχιλλείου στις Πρέσπες και αναγνωρίζει σε έναν τάφο τα οστά του τσάρου Σαμουήλ, που ηγήθηκε της Μεγάλης Βουλγαρίας από το 997 έως το 1014. Το εύρημα είναι από ανασκαφή σε ελληνικό έδαφος, δεν αμφισβητείται η κυριότητά τους, απλώς αν όντως ταυτίζεται με τον Σαμουήλ (δεν μπορώ να ξέρω) έχει συναισθηματική αξία για τους Βούλγαρους, ενώ για μας μόνο ιστορική.
ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΤΩΡΑ; Το ΥΠΠΟ μιλά για "την αμοιβαία «κατάθεση» κειμηλίων ιστορικής αξίας για τις δύο χώρες" και οι εφημερίδες μιλούν για "ιστορική επιστροφή". Δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Είναι ΝΤΡΟΠΗ!
Τα "κειμήλια που επιστρέφουν" στη χώρα μας είναι 48, κυρίως εικόνες, και μεταξύ αυτών δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ από τα 13.000 χειρόγραφα! Η Βουλγαρία ΔΕΝ αναγνωρίζει ότι είναι προϊόντα πολεμικής λεηλασίας, ώστε να υποχρεωθεί να τα γυρίσει πίσω, ως οφείλει με βάση το διεθνές δίκαιο. Η χώρα μας υπογράφει ωραία ωραία ότι όλα αυτά απλώς... "μεταφέρθηκαν" κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, όχι ότι είναι προϊόν πολεμικής λεηλασίας!
Άρα μας δίνουν 48 από τα κλεμμένα, ανταλλάσσοντάς τα με το ανθρωπολογικό υλικό από ελληνική ανασκαφή, δεν ζητούν συγνώμη για την λεηλασία, και έχουν ακι την υπογραφή της κυβερνησάρας μας ότι αυτά δεν είναι "κλεμμένα" που γυρίζουν πίσω, μας τα δίνει η Βουλγαρία από την καλή της την καρδιά -όχι λόγω διεθνούς δικαίου- και άμα θελ΄σηει ποτέ θα μας δώσει και τα υπόλοιπα!
Και όλο αυτό το παρουσιάζουν ως "ιστορική συμφωνία" οι ίδιοι που πουλάνε κάθε μέρα αλυτρωτισμό και πατριωτισμό και Ραφάλ και άλλες τέτοιες πίπες. Έχουν όμως στο πλευρό τους την εκκλησία της Β. Ελλάδας, που δεν την ένοιαζαν -όπως φαίνεται- τα λεηλατημένα κειμήλια γενικώς, αλλά μόνο συγκεκριμένες εικόνες (προφανώς αυτές που θα φέρουν κίνηση και πιστούς στα μοναστήρια, τα χειρόγραφα δεν φέρνουν!).
Ειλικρινά, όπως έγραψα και χτες, καλύτερα να χαρίζαμε τον (υποτιθέμενο) Σαμουήλ στη Βουλγαρία, και να συνεχίζαμε την διεκδίκηση για να έρθουν πίσω τα λεηλατημένα, παρά αυτό που κάνουν αυτή τη στιγμη, που δεν είναι συμφωνία επιστροφής, είναι συμφωνία αμνήστευσης ενός εγκλήματος πολέμου!
Η Ελλάδα εδώ και καιρό έχει αποστεί από την υπεράσπιση του διεθνούς δικαίου και αυτό θα το πληρώσουμε όλοι και όλες -και θα το πληρώσουν και τα μνημεία που έχουν χρνο ζωής παραπάνω από εμάς.